• یکشنبه / ۷ آبان ۱۳۹۶ / ۱۴:۲۷
  • دسته‌بندی: رسانه دیگر
  • کد خبر: 96080704018
  • منبع : مطبوعات

آزادی منهای ۲۳ درصد!

دربی ۸۵

ما چگونه از اقتصاد باشگاه‌داری حرف می‌زنیم، وقتی در همین یک قلم نمی‌توانیم حدود ۲۳ درصد بلیت‌ها را حتی به‌ صورت کاغذی هم که شده به فروش برسانیم؟ طبعا همان‌طور که لازم است جلوی ورود تماشاگران بدون بلیت به ورزشگاه گرفته شود، نیاز است که با سازماندهی شرایط، حداکثر ظرفیت ورزشگاه هم برای فروش بلیت مورد استفاده قرار بگیرد.

به گزارش ایسنا، روزنامه دنیای اقتصاد نوشت: «یکی از مهم‌ترین حاشیه‌های داربی تهران که پنج‌شنبه هفته گذشته برگزار شد، مربوط به بی‌نظمی شدید در فرآیند بلیت‌فروشی و چگونگی استقرار تماشاگران بود. در شرایطی که بعد از اعتراض‌های فراوان سرانجام در این دیدار برای اولین بار شاهد واگذاری بلیت‌فروشی به باشگاه‌ها بودیم و پرسپولیس به‌ عنوان میزبان بازی فرآیند فروش بلیت را در اختیار گرفت، این تجربه اول تحت تاثیر انواع و اقسام مشکلات قرار گرفت.

نخست آن که باشگاه پرسپولیس بلیت‌های بازی را از طریق شعب بانک تحت قراردادش به فروش رساند که این مساله علاوه بر مجهول بودن چگونگی فروش بلیت به هواداران شهرستانی، از ناحیه ضرورت حضور فیزیکی خریدار در محل شعبه هم قابل نقد بود. به هر حال در دنیای امروز که با چهار تا کلیک می‌شود هواپیما معامله کرد، خیلی بحث‌برانگیز است که ما هوادار را مجبور کنیم یک بار شال و کلاه کند، صف بایستد و از بانک بلیت بازی را بخرد و بار بعدی دوباره همه این کارها را برای حضور در استادیوم انجام بدهد. مشکل اصلی بلیت‌فروشی در داربی اما این نبود بلکه طبق معمول حضور هزاران تماشاگر بدون بلیت در استادیوم و پشت در ماندن تعداد زیادی از تماشاچیانی که بلیت داشتند مایه دردسر شد.

دیروز مسئول برگزاری مسابقات سازمان لیگ اعلام کرد روز پنج‌شنبه حدود ۶۰هزار قطعه بلیت ورزشگاه آزادی توسط باشگاه پرسپولیس به فروش رسیده است. با این وجود بلندگوی ورزشگاه اواخر بازی تعداد تماشاگران حاضر در استادیوم را ۸۰ هزار نفر اعلام کرد و ناظران بر این باورند که این عدد حتی می‌توانست بیش از این هم باشد. حالا سوال اینجا است که بیش از ۲۰ هزار هوادار مازاد با چه فرمولی وارد استادیوم شده‌اند؟ چطور ممکن است ۲۵ درصد تماشاگران حاضر در استادیوم ملی ایران با این همه گیت و مامور و نیروهای کنترلی، کاملا رایگان و بدون بلیت به سکوها رسیده باشند؟ تازه باید تعداد همه هواداران بلیت به دستی که موفق به حضور در ورزشگاه نشدند را هم به این آمار اضافه کنیم. یعنی اگر پنج‌ هزار نفر بلیت داشتند و پشت در ماندند، طبعا تعداد تماشاگران قاچاقی داربی به ۲۵ هزار نفر افزایش پیدا می‎‌کند اما این اتفاق چطور رخ می‌دهد؟

۲۳ درصد بلیت‌ها فروخته نمی‌شود!

این ماجرا اما از یک زاویه دیگر هم قابل بحث است. دوستان در باشگاه پرسپولیس در حالی از فروش ۶۰ هزار قطعه بلیت سخن می‌گویند که ورزشگاه آزادی در حال‌ حاضر تقریبا ۷۸ هزار صندلی دارد. به این ترتیب باید پرسید چرا از ظرفیت همه صندلی‌ها برای فروش بلیت استفاده نمی‌شود؟ گیریم که تعدادی از این صندلی‌ها باید در اختیار عوامل باشگاه، نزدیکان تیم و میهمانان ویژه قرار بگیرد، اما آیا واقعا این تعداد حداکثر از هزار صندلی بیشتر است؟ پس تکلیف بقیه ظرفیت چه می‌شود؟ ما چگونه از اقتصاد باشگاه‌داری حرف می‌زنیم، وقتی در همین یک قلم نمی‌توانیم حدود ۲۳ درصد بلیت‌ها را حتی به‌ صورت کاغذی هم که شده به فروش برسانیم؟ طبعا همان‌طور که لازم است جلوی ورود تماشاگران بدون بلیت به ورزشگاه گرفته شود، نیاز است که با سازماندهی شرایط، حداکثر ظرفیت ورزشگاه هم برای فروش بلیت مورد استفاده قرار بگیرد.

درآمد تقریبا ۶۰۰میلیونی

همه چیز هم البته همین‌قدر تیره و تار نیست. به هر حال باشگاه پرسپولیس در این تجربه نادر موفق به فروش ۶۰ هزار قطعه بلیت شد. قیمت بلیت‌های شهرآورد بین ۸ تا ۲۰ هزار تومان بود و اگر به‌ طور متوسط بهای هر قطعه بلیت را ۱۰ هزار تومان در نظر بگیریم، می‌توان گفت باشگاه پرسپولیس توانسته چیزی حدود ۶۰۰ میلیون تومان از این بازی کسب درآمد کند. البته واضح است که این رقم شامل کسوراتی مثل سهم تیم میهمان، فدراسیون فوتبال، نیروی انتظامی، اورژانس و اجاره ورزشگاه آزادی می‌شود، اما باز همین که از آن سهم عجیب ۳۵ درصدی شرکت واسطه خبری نیست، می‌تواند مایه خرسندی باشد! البته باید منتظر ماند و دید واکنش برهان‌مبین به فسخ یک‌طرفه قرارداد از سوی فدراسیون فوتبال چیست؟ به هر حال به فرض آن که آن موضوع به شکل مسالمت‌آمیز حل شود، می‌توان گفت باشگاه‌های ما در مسیر درستی در حرکت هستند و با ادامه این روند و تصحیح اشتباهات، فروش بلیت توسط باشگاه‌ها می‌تواند اتفاق فرخنده‌ای برای فوتبال ایران باشد.

راهکار عجیب

نکته پایانی این بحث اما به راهکاری مربوط می‌شود که مسئول برگزاری مسابقات سازمان لیگ پیش پای تماشاگران بلیت‌دار، اما ناکام از حضور در ورزشگاه گذاشته است. سعید فتاحی در این مورد گفته این گروه می‌توانند با مراجعه به باشگاه پرسپولیس پول‌شان را پس بگیرند یا بلیت داربی برگشت را دریافت کنند! اولا که میزبان داربی برگشت استقلال است و آنها بلیت می‌فروشند، ثانیا کدام آدم عاقلی چند هزار تومان هزینه ایاب و ذهاب می‌دهد و راهی باشگاه پرسپولیس می‌شود تا اگر توانست مسئولان مربوطه را ببیند و متقاعدشان کند، بین ۸ تا ۲۰هزار تومان پول بلیت به فنا رفته‌اش را پس بگیرد؟ ثالثا این وسط تکلیف هواداران شهرستانی از این جنس چیست؛ آنها که شاید چند صد هزار تومان پول خرج کردند و بازی را ندیدند؟

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.