• شنبه / ۱۸ آبان ۱۳۹۸ / ۱۳:۳۹
  • دسته‌بندی: ادبیات و کتاب
  • کد خبر: 98081810625
  • منبع : روابط عمومی برنامه

کامیار عابدی مطرح کرد

پیشنهادی به جایزه‌های شعر

کامیار عابدیخواه

کامیار عابدی با تاکید بر این‌که اعطای جایزه به یک دفتر شعر کار صحیحی نیست پیشنهاد می‌کند جایزه‌ها هر سال چند کتاب را به عنوان برگزیده معرفی کنند.

به گزارش ایسنا، این منتقد و پژوهشگر ادبی گفت: تعداد شاعرانی که از نظر معیارهای ادبی هر سال در یک سطح یا نزدیک به هم هستند زیاد است و همچنان که پیش‌تر هم در چند گفت‌وگو اشاره کرده‌ام اگر جایزه‌های شعر هر سال سه یا حتی پنج دفتر شعر را به عنوان دفترهای برگزیده اعلام کنند، به حقیقتِ وضعیت شعر دوره ما نزدیک‌تر است، چون ممکن است گاهی دفتر شعری برگزیده شود که مدت کوتاهی پس از دریافت جایزه به سرعت از یادها برود. آیا چنین دفترهایی را به یاد ندارید؟

او همچنین با بیان این‌که از شعر و ادبیات در دوره‌های گذار نمی‌توان انتظار زیادی داشت، گفت: در دهه ۱۳۹۰ به ندرت صاحب‌نظرانی پیدا شده‌اند که فضای شعر و ادبیات دوره‌شان را درخشان ارزیابی کرده باشند و همین نکته گویای موقعیت جایزه‌های شعر در این دهه است. با این‌همه باید رو به سوی آینده داشت و نباید به ناامیدی دل سپرد.

عابدی افزود: باید کار کرد و از وضعیت دشوار نهراسید، اما تکیه و تاکید بر عقل سلیم (که با محافظه‌کاری فرق دارد) در ذوق ادبی نکته‌ای نیست که بتوان آن را فراموش کرد.

این منتقد با تاکید بر این‌که جایزه‌های ادبی نیازمند گروهی علمی هستند که هم داوران را انتخاب کنند و هم در زمینه موازین ادبی با داوران هم‌اندیشی داشته باشند، گفت: نمی‌توانیم با تصمیم‌های ناگهانی انتظار داشته باشیم که به خرد جمعی در انتخاب شاعر و شعر موفق برسیم.

او همچنین درباره کوتاه بودن عمر جایزه‌های ادبی بیان کرد: جایزه ادبی برای استمرار باید به نهاد تبدیل شود، ولی ما در کشوری زندگی می‌کنیم که نهادهای فرهنگی و ادبی به دلایل مختلف نحیف، گذرا و موقت هستند و اگر هم استمرار داشته باشند چنان تغییر شکل و هدف می‌دهند که قابل شناسایی با شکل و هدف اولیه‌شان نیستند. جایزه‌های ادبی هم همین‌طورند. اداره جایزه‌های ادبی به مدیران کاردانی نیاز دارد که از پی هم بیایند و کار را دور از سلیقه فردی و کار زودگذر با حضور کارشناسان واقعی پیش ببرند. نمی‌گویم چنین اشخاصی نیستند. البته هستند اما اندک‌اند و همان گروه اندک هم غالبا از بیم کارشکنی گروه‌های دیگر حاضر نیستند به میدان بیایند.

عابدی که با ستاد خبری پنجمین جایزه شعر احمد شاملو گفت‌وگو می‌کرد تلاش دست‌اندرکاران این جایزه‌ برای تمرکززدایی از پایتخت در انتخاب داور و هممچنین تمرکززدایی از انتخاب نام‌های معروف‌تر و شناخته‌شده در انتخاب مجموعه‌ شعرها را در خور سپاس دانست و گفت: هر جایزه‌ای که به شعر در معنای راستین کلمه توجه داشته باشد و خود را از قید و بند پایتخت‌نشینی و هم‌استانی بودن و همشهری‌گری بیرون نگه دارد، درخور احترام است.

این پژوهشگر ادبی درباره معیارهای داوری شعر نیز بیان کرد: ما طرز فکرهای مختلفی در حوزه ادبی داریم که طیف‌های وسیعی از سنت‌گرایان تا آوانگاردها را دربرمی‌گیرد. این نکته خودش مشکل ایجاد می‌کند. داوران باید از کدام گروه باشند؟ طبعا نه از این، نه از آن. اما پیدا کردن حد تعادل در داوری و داوران یکی از مشکلات است و غالبا سبب اعتراض و انتقاد صاحب‌نظران می‌شود.

او داوری کتاب‌های رسمی را به نسبت کتاب‌های چاپ‌نشده دقیق‌تر دانست و گفت: البته اگر کتابی به دلیل کمی بودجه یا ممیزی یا هر دلیل دیگر به صورت رسمی منتشر نشده، و تعداد این کتاب‌ها زیاد باشد، می‌توان آن‌ها را در طبقه‌بندی دیگری داوری و ارزیابی کرد. یا در بخش شعرهای منتشرنشده برای آن‌ها جایزه خاصی درنظر گرفت.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.