• چهارشنبه / ۲۲ آبان ۱۳۹۸ / ۱۲:۱۱
  • دسته‌بندی: تجسمی و موسیقی
  • کد خبر: 98082214295
  • منبع : روابط عمومی جشنواره

دفاع دبیر دوزادهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر از رویکرد بین‌رشته‌ای

دوازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر

دبیر هنری دوازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر گفت: در دنیای معاصر هنرهای تجسمی ‏ورود به فضای بین رشته‌ای، به معنای نادیده گرفتن مدیوم‌های متعارف یا محبوس این رشته‌ها ‏در مرزهایشان نیست بلکه این نگاه در جایگاه درست خود، می‌تواند به فضای هر رشته ‏گشایش دهد. پس رویکرد بین رشته‌ای نه یک تهدید بلکه فرصتی برای هر رشته است.‏

به گزارش ایسنا به نقل از ستاد اطلاع‌رسانی دوازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر، چند روزی از اعلام ‏فراخوان دوازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر گذشته است. جمال عرب زاده، دبیر هنری ‏این رویداد درباره این فراخوان و رویکرد آن گفت: فراخوانی که امسال ارائه شد و در آن بر ‏‏«گفت‌وگوی هنرها: آفرینش تجسمی نوین با نگاهی بین رشته‌ای» تاکید شده، با منظور خاصی ‏ارائه شده است. با مطالعه چالش‌های جشنواره قبلی بهتر دیدیم نگاه تازه‌ای به این موضوع ‏داشته باشیم؛ ایده گفتگوی هنرهای مختلف از همین جا شکل می‌گیرد.‏

از نظر وی آن چیزی که ممکن است رویکرد این جشنواره را متمایز کند نگاهی متفاوت به ‏روند آن است. وی در این زمینه بیان کرد: اگرچه ۴۰ تا ۵۰ سال است که رویکرد بین رشته‌‏ای جای خود را در هنر باز کرده است، با این حال ورود دیرهنگام آن به هنرهای تجسمی ‏ایران بیشتر از طریق فرمی رخ داد تا بروز نیازهای درون رشته‌ای برای گشایش فضای عمل ‏هنرمندان. حقیقت دارد که این رویکرد نگاه سنتی به رشته‌ها را به نقد می‌کشد، اما از طرف ‏دیگر در فرم صحیح و با حفظ ماهیت اصلی‌اش امکانات تازه‌ای برای این رشته‌ها مهیا می‌سازد.‏

عرب زاده ادامه داد: در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که مرزهای تجسمی مشخص نیست و اساس ‏رشته‌ها و تقسیم‌بندی آنها بر اساس مدیوم زیر سوال است. از طرفی در حال حاضر سیستم ‏آموزشی هنر و بسیاری از ساختارهای هنری در کشور ما بر پایه رشته ها بنا نهاده شده است ‏و وقتی حرکتی به سمت بین رشته‌ای می‌شود، شروع به واکنش نشان دادن می‌کند و گویی ‏نمی‌تواند این فضا را هضم کند. این دیدگاه شایع در هنرهای تجسمی و به خصوص رشته‌های ‏متعارف شکل گرفته که ورود به فضای بین رشته‌ای باعث خلق رشته‌های جدید و بسترهای ‏گسترده‌تری در حوزه‌های هنری می‌شود. واکنش تقابلی برخی از فعالان این حوزه‌ها هم تا ‏حدی به دلیل همین دیدگاه است. ما تلاش داشتیم که این نگاه را تغییر داده و به سمت دیالوگی ‏میان رشته‌های مختلف حرکت کنیم.‏

دبیر هنری دوازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر افزود: فرصتی که از طریق ایجاد ‏فضاهای بین‌رشته‌ای ایجاد می شود در جهت کم شمردن مرز رشته‌ها و برتری رویکرد بین ‏رشته‌ای عنوان نمی‌شود، بلکه فرصتی است در جهت افزایش فضای خلاقانه برای همه ‏رشته‌ها. اینگونه نیست که برای معاصر شدن همه هنرمندان باید به سمت یک رشته یا یک ‏فرم بیانی هنری به عنوان مثال "بین رشته‌ای" حرکت کنند، بلکه در حقیقت بنیان رویکرد ما ‏در این جشنواره آن است که همه در بطن رشته های خود به امکاناتی تازه برای فعالیت خود ‏نیز بیندیشند؛ امکاناتی که می‌توانند از دیگر فضاهای آفرینش هنری به عاریه گرفته شود.‏

وی اظهار کرد: موضوعی که شاید پیچیده و متناقض‌نما باشد، پیوند این رویکرد و ساختار ‏جشنواره است. فکر می‌کنم که باید تفکیکی قائل شویم وقتی از ساختار صحبت می‌کنیم و ‏وقتی از کیفیت هنرهای معاصر که در این مورد بین‌رشته‌ای بودن است، سخن می‌گوییم. ‏ساختار یک جشنواره می‌تواند رشته‌ای باشد؛ کما اینکه در دوره‌هایی ساختار جشنواره فرا ـ رشته‌ای بود. در این دوره ساختار جشنواره کماکان رشته‌ای است. علت این انتخاب هم این ‏نگاه بوده که یک جشنواره ملی باید وسیع ترین حالت از مشارکت را دربربگیرد و بتواند ‏جذب حداکثری داشته باشد. چیزی که باعث رجوع به ساختار رشته‌ها شده است همین امر ‏بوده که حس می شد مشارکت بخشی از جامعه تجسمی در فجر دیده نمی شد. ‏

عرب زاده بیان کرد: ساختار رشته ای در جشنواره الزاما منافاتی با این ندارد که رویکردی ‏بین رشته‌ای اخذ شود. در تمام دنیا وقتی حرف از هنر معاصر به میان می‌آید، حتی در سنتی ‏تر شکل‌های آفرینش هنری هم می‌تواند شاهد آیتم های بین رشته ای بود. برای مثال در ‏نگارگری ایرانی که یکی از سنتی ترین رشته های ماست نیز می توان از امکانات بین رشته ‏ای استفاده کرد و پا به فضای معاصر گذاشت.‏

وی ادامه داد: در یک کلام حرکت در فضای بین رشته‌ای به معنای مرگ فرم‌های آفرینش ‏در رشته‌های متعارف نیست. اگر چه این تمایل عناوین و دسته‌بندی را محو می‌کند. در هنر ‏معاصر امروز نقاشی حیات خود را دارد، مجسمه هم همین‌طور و همینطور هنرهای جدید. اگر ‏چه مسئله اصلی از اسامی و دسته‌بندی‌های پیشین به سوالات و چالش‌های هنری منتقل شده ‏است.‏

دبیر هنری دوازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر در ادامه تاکید کرد: شاید پیامی که تا ‏پیش از این به رشته ها داده می شد این بود که برای معاصر شدن باید با زیر پا گذاشتن همه ‏فرم‌های آفرینش به سراغ فرم جدیدی رفت که عنوان کلی بین رشته‌ای را یدک می‌کشد؛ ‏ذهنیتی که اساسا اشتباه است. در این صورت پس از مدتی این رویکرد خود به یک رشته متعارف بدل می‌شود. رشته‌های متعارف که امکانات تازه‌ای این روزها برای گسترش ‏مرزهایشان وجود دارد، نباید لزوما در مقابل فضای بین رشته ای قرار بگیرند. پس ما جایی ‏از ساختار حرف می زنیم و جایی دیگر تعریف فضای هنری و ماهیت هنر و فعالیت آنها را ‏به میان می کشیم. پس ایده برگشتن به سمت رشته‌ای شدن جشنواره، ذاتا به معنای انکار ‏رویکرد بین رشته‌ای نبوده است بلکه در عمل و سطح اجرایی، با هدف جلب مشارکت بیشتر ‏صورت گرفته است. ‏

وی درباره اینکه اگر هنرمندی در یک رشته اثری بین رشته‌ای ارائه کند، در کدام بخش دیده ‏خواهد شد، بیان کرد: ما در گذشته این چالش را داشتیم که اگر نگارگر یا مجسمه سازی آمد و ‏حیطه های مرزی هنر خود را به چالش کشید آیا باید در بخش هنرهای نو آن را بگذاریم و در ‏فرم جدیدی دسته‌بندی‌اش کنیم، به نظر این کار صحیح نبود. ما از دبیرها خواسته ایم که در ‏انتخاب آثار امکانات ارائه در رشته خود را بازتر ببینند و اگر مجسمه ای با استفاده از مدیوم ‏های دیگر خلاقیتی به کار برد بگذارند آن اثر در همان رشته باقی بماند. در واقع ما باید ‏کاری کنیم که از رشته ها از درون تغییر کرده، به هم نزدیک شده و در فضای بین رشته ای ‏قرار بگیرند نه اینکه لزوما این آثار را فرم یک رشته نا متعارف ببینیم. ‏

دبیر هنری جشنواره تجسمی فجر همچنین درباره انتخاب دبیران رشته های مختلف نیز بیان ‏کرد: در انتخاب دبیرها چند موضوع مدنظر قرار گرفت. اینکه افرادی باشند که با فضای ‏معاصر هنر آشنا باشند و در دید هنری و رشته خود دارای انعطاف باشند و از طرف دیگر با ‏نهادهای هنری مثل انجمن ها و دیگر نهادهای هنری همکاری کرده و مورد قبول جامعه ‏هنری باشند. در نهایت رویکرد جوانگرایی نیز در انتخاب دبیران دیده می شود.‏

وی در پایان بیان کرد: جشنواره هنرهای تجسمی فجر در این سال ها تحول پیدا کرده است و ‏رویکردهایی را در هر دوره داشته است و با هر مدیریتی پیامی را به جامعه هنری می ‏رسانده است. به نظر می‌آید که در سال های اخیر تلاش شده است جشنواره به سمت تطبیق ‏خود با فضای واقعی هنرهای تجسمی معاصر کشورمان برود و بازنمایی آن چیزی باشد که ‏در طول هر سال در حیطه تجسمی کشور رخ می دهد و نه یک مسیر متفاوت. این ادعای ‏بزرگی است که بگوییم تمام آنچه در فضای تجسمی کشور رخ می دهد در جشنواره فجر ‏حضور دارد ولی تلاش این است که با آنچه در فشای هنری رخ می دهد هماهنگی داشته باشیم ‏و بتوانیم آن را بازنمایی کنیم.‏

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.