• دوشنبه / ۲۷ آبان ۱۳۹۸ / ۰۹:۴۰
  • دسته‌بندی: اصفهان
  • کد خبر: 98082717257
  • منبع : نمایندگی دانشگاه اصفهان

نقابی برای دختران

تامبو؛ سبک پوششی برای ابراز وجود

بازار پوشاک و لباس و مد

ایسنا/اصفهان گاهی در جامعه با دخترانی روبرو می شویم که پوششی برخلاف عرف جامعه و ظاهری متضاد با جنسیت خود دارند. سبک پوشش متفاوت این دختران اگرچه راهی برای دیده شدن و ابراز وجود است، اما نتیجه مشکلات هویتی و شناختی است که ریشه در عوامل مختلفی دارد، و در نهایت منجر به مشکلات دیگری برای آینده دختران خواهد شد.

می شود جای عروسک، گوشواره و النگو را موتور، تفنگ و تیرکمان بگیرد، فرقی نمی کند کودک با چه وسیله ای سرگرم می شود، مهم این است که سرگرم باشد و یا پوشش دخترانه و لباس‌های رنگی با پوشش پسرانه جایگزین شود و ظرافت و لطافت دخترانه اهمیتی نداشته باشد ... همین بی اهمیت شمردن رفتارها، وسایل بازی و پوشش دخترانه و پسرانه از کودکی باعث می شود شخصیت فرزندانمان آن طور که باید شکل نگیرد و این آغازی است برای بی هویتی یک دختر یا پسر در آینده. پوشش متضاد با جنسیت که اصطلاحا تامبو یا مبدل پوشی نامیده می شود، تنها یکی از جنبه های این بی هویتی است.

تجربه‌های دخترانه از رفتار و پوشش پسرانه

ساغر نقاش موفق و ۳۴ ساله ای است که وقتی به گذشته‌اش فکر می کند می خندد و با لحنی آرام می گوید که در زمان کودکی علاقه بسیاری به بازی های پسرانه داشته و همیشه از بازی در جمع های دخترانه بیزار بوده است.  در دوران قبل از دبستان به خاطر اینکه برادری نداشته، خرید خانه را برعهده گرفته و از همان وقت احساس کرده نسبت به خواهرانش جسورتر و قدرتمندتر است. او با بیان اینکه در مدرسه هم همیشه از بازی کردن با دختران فرار می کرده، می‌گوید: والدینم هیچ گاه مرا به عنوان یک دختر نپذیرفتند و از همان کودکی به جای اینکه با عروسک بازی کنم با تفنگ و ماشین بازی کردم. ساغر می گوید که وقتی تصمیم به ازدواج گرفته مجبور به تغییر شده تا با پذیرش جنس مذکر در یک زندگی مشترک، آسیب روحی نبیند.

نوشین نوجوان ۱۴ ساله هم می گوید: دخترهای هم سن و سال او علاقه زیادی به پوشیدن تیپ های پسرانه دارند و گاهی حتی موی خود را مدل پسرانه کوتاه می کنند. او از علاقه خودش به پوشش پسرانه هم می گوید و ادامه می دهد:  خواهر ندارم اما ۴ برادر دارم که لباس پوشیدن هر کدامشان برای الگوبرداری من کافی است. هیچ وقت به یاد ندارم در این ۱۴ سال لباس دخترانه پوشیده باشم و مادرم هم مشوقم نبوده، شاید اگر خواهری داشتم من هم از این نوع پوشش فاصله می گرفتم.

در همین راستا، هورا چیت ساز پزشک سلامت روان با بیان اینکه مفهوم آگاهی جنسی تا نقش جنسیت در هر دو جنس با یکدیگر متفاوتند، می گوید: زمانی که کودک به سه سالگی می رسد به جنسیت خود پی می برد که این پی بردن به جنسیت را آگاهی جنسی می گوییم. براساس بیولوژی این کودک وقتی به چهار تا پنج سالگی می رسد کنجکاوی نسبت به جنسیتش کمی بیشتر می شود و می خواهد بفهمد چه تفاوتی با جنس مخالف دارد که این همان نقش جنسیت است.

این پزشک سلامت روان می افزاید: گاهی مشاهده می کنیم در بازی های کودکانه و دسته جمعی برخی کنجکاوی های جنسی در کودکان ایجاد می شود، برای مثال بچه ها در قالب دکتر بازی به همدیگر آمپول می زنند که البته عده زیادی این مسایل را انحرافات جنسی می دانند اما در واقع این طور نیست.

چیت ساز این موضوع را همان کنجکاوی کودکان می داند و می گوید: بعد از اینکه آگاهی جنسی به وجود آمد کم کم کودک به نقش جنسی خود پی می برد، مثلا دخترها عروسک بازی می کنند و لباس های دخترانه می پوشند و یا پسرها اسباب بازی پسرانه دارند و ماشین بازی می کنند.

وی با بیان اینکه در کشورهای خارجی که مدارس مختلط هستند بچه ها معمولا با جنس موافق خود دوست می شوند، ادامه می دهد: زمانی که این کودکان به سن نوجوانی می رسند کم کم تمایلات جنسی و کشش به سمت جنس مخالف در آنها  به وجود می آید.

این پزشک سلامت روان با بیان اینکه این موضوع در مقاطع ابتدایی در مدارس ایران متفاوت است، تصریح می کند: موضوع تمایلات جنسی و کشش به جنس مخالف تا حد بسیاری به نگرش های والدین و ژنتیک بستگی دارد.

چیت ساز ادامه می دهد: اگر بین بیولوژی و آناتومی یک کودک (فرقی نمی کند دختر یا پسر)  و آگاهی جنسی برای کشش به سمت جنس مخالف، تمایلی ایجاد نشود، در این حالت آن را ختلال هویت جنسی می نامیم.

وی درخصوص دلایل ایجاد اختلال هویت جنسی توضیح می دهد: دخترها همانند پسرها نیاز دارند که استقلال، اعتماد به نفس و آزادی داشته باشند، در دهه های قبل بسیاری از دخترها سر به زیرتر و مطیع تر بودند، اما اکنون دختران آزادی عمل بیشتری دارند.

این پزشک سلامت روان خاطرنشان می کند: دخترها زمانی که می بینند پسرها آزادی بیشتری در جامعه دارند، دوست دارند آنها هم بتوانند هر کاری انجام بدهند، برای مثال وقتی دختری برادران خود را می ببیند که با آزادی کامل هر کاری  انجام می دهند در این حالت دختر احساس کمبود بیشتری می کند.

چیت ساز معتقد است یکی از دلایلی که باعث می شود دخترها رفتار پسرانه داشته باشند این است که آنها احساس می کنند که پسرها در جامعه ارزشش بیشتری دارند.

وی  ادامه می دهد: یکی از مسائل دیگری که باید به آن توجه کرد موضوع تربیت اجتماعی و الگوهای اجتماعی است، به طوری که وقتی قرار بر نشان دادن قدرت باشد جنسیت مردانه مطرح می شود. مثلا در مهد کودک ها گفته می شود پسرها که گریه نمی کنند، در واقع در جامعه توانمندی ها را به جنس مذکر اختصاص می دهند.

این پزشک سلامت روان می افزاید: به طور طبیعی دخترها از مادر و پسرها از پدر الگوگیری می کنند، اما زمانی که مادر الگوی خوبی برای دختر نباشد دختر گرایش به پدر پیدا می کند که این امر نیز یکی دیگر از علل گرایش پسرانه بودن دختران است.

ظاهر پسرانه برای پوشش ضعف اعتماد به نفس

چیت ساز با بیان اینکه دخترهایی که ضعف اعتماد به نفس دارند نیاز به جلب توجه بیشتر برای جبران کمبودهایشان را دارند و در نتیجه از پوشش و ظاهر پسرانه استفاده می کنند، گفت: در واقع این دختران پشت نقاب پسرانه پنهان می شوند تا بتوانند این ضعف اعتماد به نفس را جبران کنند و خودشان را یک فرد قوی نشان دهند.

وی با بیان اینکه نحوه برخورد خانواده ها با کودک پسر و دختر بسیار مهم است، تاکید می کند: ممکن است در خانواده ای تمام فرزندان پسر و یا دختر باشند، در این حالت خانواده‌هایی که فقط پسر دارند، به پسر آخر لباس های دخترانه می پوشانند، به ناخن های او لاک می زنند و او را آرایش می کنند یا برعکس خانواده هایی که دختردار هستند دختر آخر را پسرانه بزرگ می کنند.

چیت ساز تاکید می کند: وقتی دخترها در خانواده ها ضعیف قلمداد شوند و محدودیت های بیش از حدی داشته باشند شاهد تبعیض هایی اجتماعی می شویم (موضوع پذیرش اجتماعی جنسیت مونث). در این حالت دختران برای دفاع از حق و حقوق خودشان این تبعیض ها را می شکنند، یا تیپ دخترانه را کنار می‌زنند و برای قوی تر نشان دادن خودشان ظاهر پسرانه پیدا می کنند.

وی ادامه داد: در زمان حاضر این موضوع کمتر اتفاق می افتد اما در دهه های قبل و هم اکنون نیز تاحدودی در خانواده های سنتی، این شیوه هم چنان حفظ شده، مثلا به دخترها گفته می شود که بلند نخند، راه که می روند جلب توجه نکنند، با صدای بلند حرف نزنند ... در چنین فرهنگ هایی اجازه نمی دهند که دختر خود را نشان دهد.

این پزشک سلامت روان این نکته را هم یادآور شد که گاهی اشکالات تکاملی در دوران جنینی هم می تواند منجر به بروز چنین رفتارهایی شود که نیاز به درمان دارد، افزود: به دخترهایی که ظاهر پسرانه برای خودشان انتخاب می کنند "تام بوی" گفته می شود.

وقتی شناخت صحیحی از هویت و شخصیت وجود نداشته باشد، اعتماد به نفس و آزادی عمل از دختران گرفته شود و شادی و نشاط آنها در سایه محدودیت های اجتماعی و تفکرات اشتباه خدشه دار شود، در این شرایط دخترانمان به آزادی های پنهانی روی می آورند که اصطلاحا به آن تامبو یا مبدل پوشی می‌گوییم.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.