• شنبه / ۲۳ آذر ۱۳۹۸ / ۰۲:۳۲
  • دسته‌بندی: بوشهر
  • کد خبر: 98092316364
  • منبع : بوشهر

هنرمندی که مسیر ذهن تا کاغذ را در کمتر از یک دقیقه طی می‌کند!

هنرمندی که مسیر ذهن تا کاغذ را در کمتر از یک دقیقه طی می‌کند!

ایسنا/بوشهر "اعتیاد یا عاشقی است، نمی دانم... وقتی موضوعی درونت را تحریک می‌کند نمی توانی آن را کار نکنی؛ چه سود داشته باشد چه نه. کاراکتر و شخصیت ما را بیشتر با هنر می‌شناسند و همین باعث ادامه راه و انگیزه سازی می شود." این حرف های هنرمندی است که مسیر ذهن تا کاغذ را در کمتر از یک دقیقه طی می‌کند!

به گزارش ایسنا، «علی زیارتی»، زاده بهمن ۱۳۵۸ در روستای زیارت از توابع شهرستان دشتستان استان بوشهر، هنرمند نقاش، کاریکاتوریست، منتقد و فعال اجتماعی است. هنرمندی با دنیای بزرگ و دغدغه های مقدس که به راه های بهتر زیستن و بهبود اوضاع می اندیشد.

این هنرمند جوان در گفت وگو با ایسنا عنوان کرد: "پنج ساله بودم که با قلم و کاغذ آشنا شدم و در دوران دبستان تمام تمرکزم را بر نقاشی معطوف کردم." او خیلی سریع و بی معطلی در ذهنش به تصویرسازی پرداخته و بعد طرحش را روی کاغد می کشد، گاهی در کمتر از یک دقیقه!

زیارتی با تصویرسازی به بیان نقدها و مشکلات و کمبودها می پردازد و در رسانه ها نیز کاریکاتور کار می کند و همچنین در صفحات مجازی اش طرح‌های زیادی را در نقد شرایط اجتماعی و مسائل روز منتشر می کند.

می پرسم هدفت از کار کردن در عرصه هنر چیست؟ با توجه به اینکه پولی هم در آن نیست، جواب می دهد: "اعتیاد یا عاشقی، نمی دانم... مخصوصا برای هنرمندانی که ایده دارند. وقتی موضوعی درونت را تحریک می کند نمی توانی آن را کار نکنی؛ چه سود داشته باشد چه نه. کاراکتر و شخصیت ما را بیشتر با هنر می شناسند و همین باعث ادامه راه و انگیزه سازی می شود."

از بی مهری هایی که دیده چیزی نمی گوید اما اعتقاد دارد که بی مهری ها مانع رشد هنرمندان می شود و هنر در شهرستان کمتر صادراتی می شود و ادامه می دهد: "به ذهن کوچک من هنر از طرف مسئولین مربوطه و گاها خود هنرمندان معمولی و ساده گرفته شده است. سطح توقع پایین آمده و به همین شعر بسنده کرده‌ایم. زود اشباع می شویم و خیلی هایمان با چند بار مورد تشویق قرار گرفتن فکر می کنیم که به سعادت رسیده ایم. انگیزه هایمان برای رشد و بالاتر رفتن کم شده است."

زیارتی سوالات ذهنی و دغدغه ها و گلایه هایش را اینگونه عنوان می کند: "چرا بین اداره فرهنگ و ارشاد و صدا و سیمای استان پل زده نمی شود؟ چرا برای معرفی هنرمندانمان پایمان را از اتاق کارمان فراتر نمی‌گذاریم؟! و چرا همدیگر را حمایت نمی کنیم. هنرمند اگر هنرش قلبی و واقعی باشد حسادت و تخریب را به قلبش راه نمی دهد."

از او درباره چشم انداز آینده اش می پرسم، می گوید: "من افق را برای خودم بالا گرفتم و نمی خواهم فقط در سطح شهرستان و یا استان به عنوان کاریکاتوریست خبری یا موضوعی شناخته شوم، بلکه می خواهم قدم هایم را بلندتر بردارم و مطمئنم به آن نقطه خواهم رسید. تنها عامل آهسته حرکت کردنم مثل خیلی از هنرمندان دیگر مشکلات معیشتی است."

علی زیارتی پیش از این نمایشگاه هایی در حوزه سلامت روان، آسیب های اجتماعی و مبارزه با مواد مخدر برگزارکرده و نهمین نمایشگاه او که به تازگی در شهر برازجان برگزار شد شامل ۳۳ اثر بود.

او درباره محور موضوعات آثار آخرین نمایشگاهش تحت عنوان «هیچ» می گوید: "اکثر طرح ها با محوریت موضوعات اجتماعی، نقد جامعه، سیستم اداری، مدیریتی و سیاسی است و علت اینکه همه طرح هایم در خود رگه هایی از تلخی دارد این است که مردم را می بینم‌ و مردم هم خوشحال نیستند!"

این هنرمند جوان درباره بازخورد مردم و بازدیدکنندگان نمایشگاه می گوید: "من به شخصه خیلی مدیون و شرمنده محبت مردمم. واقعا فکر نمی کردم در هر شرایطی حمایتم کنند، ولی من و دست و قلمم مدیون و وامدار مردمیم. به این اعتقاد دارم که هنر بدون مخاطب و محبت مردم هنر نیست."

و چرا هیچ؟ این سوال آخر من از هنرمندی است که بی ادعا و بی ردی از غرور کار می کند. می خواهم بدانم نمایشگاهی که پر از معنی و حرف و ایده است چرا باید هیچ نام گرفته باشد. زیارتی که همواره سعی کرده قلمش تلنگری به مسئولین باشد، پاسخ می دهد: "اگر اسم اولین نمایشگاهم را هیچ می گذاشتم ادا فرض میشد. ولی امروز نهمین نمایشگاهم را برگزار کردم و خودم را کوچک همه و هیچ می دانم. هیچ کلمه بزرگ و بامرام و پرحرفی است. پس هیچ، هیچ و هیچ بودن را همیشه دوست داشتم و دارم."

انتهای پیام