به گزارش ایسنا، ۲۷ ژوئن ۱۹۵۴، در ورزشگاه وانکدورف برن (سوئیس)، دیدار مجارستان و برزیل در مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی به یکی از خشنترین و آشفتهترین صفحات تاریخ فوتبال تبدیل شد. این بازی که با نتیجه ۴ بر ۲ به سود مجارستان («تیم طلایی» به رهبری فرانس پوشکاش) به پایان رسید، پس از سوت پایان به درگیری فیزیکی گسترده در تونل منتهی به رختکن تبدیل شد. بازیکنان و کادر فنی دو تیم با مشت، لگد و بطری به جان هم افتادند و پلیس سوئیس برای جدا کردن آنها مجبور به دخالت شد.
مجارستان با تیم طلایی خود به رهبری فرانس پوشکاش به عنوان قدرت بلامنازع جهان وارد مسابقات شده بود. در سوی دیگر، برزیل که هنوز از شوک شکست فینال دوره قبل (۱۹۵۰) خارج نشده بود، به دنبال کسب قهرمانی بود.
بازی با سرعت وحشتناکی آغاز شد. مجارستان ظرف تنها ۷ دقیقه به گل رسید و در ادامه گل دوم را نیز به ثمر رساند. از همان لحظه، بازی به میدان نبردی از لگدها، تنهها و مشتها تبدیل شد. آرتور الیس داور انگلیسی به سرعت کنترل بازی را از دست داد و در نهایت ۳ بازیکن را از زمین اخراج کرد.
نبرد در تونل:
هنگامی که سوت پایان به صدا درآمد، درگیری از زمین به تونل منتهی به رختکن کشیده شد. بازیکنان و کادر فنی دو تیم با مشت، لگد و بطری به جان هم افتادند. طبق روایتهای مختلف، فرانس پوشکاش (که به دلیل مصدومیت بازی نکرده بود) نیز در این درگیری شرکت کرد و یک بطری به سمت حریفان پرتاب کرد. پلیس سوئیس مجبور شد برای جدا کردن آنها و کنترل اوضاع وارد عمل شود.
مطبوعات انگلیسی این مسابقه را «نبرد برن» نامیدند و بسیاری از مورخان فوتبال، این دیدار را خشونتآمیزترین بازی تاریخ جام جهانی میدانند.
این شکست تلخ، نقطه عطفی در تاریخ فوتبال برزیل بود. آنها از این تجربه درس گرفتند و تحول عمیقی در فرهنگ و تاکتیک خود ایجاد کردند که نهایتا به ظهور تیم افسانهای قهرمان جهان در سال ۱۹۵۸ (با پله) منجر شد.
انتهای پیام
