هادی حقشناس یکشنبه سوم خرداد در جلسه شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر استان گیلان، با اشاره به اهمیت پیشگیری در مقابله با مواد مخدر اظهار کرد: برخورد قضایی و انتظامی با قاچاقچیان ضروری است، اما راهبرد اصلی در این حوزه، پیشگیری و ارتقاء آگاهی عمومی بهویژه در میان نسل جوان است.
وی با بیان اینکه حدود ۷۰ درصد جمعیت گیلان در بازه سنی ۱۵ تا ۶۵ سال قرار دارند، افزود: هرگونه آسیب اجتماعی در این گروه سنی میتواند تبعات گستردهای برای جامعه داشته باشد و به همین دلیل باید موضوع پیشگیری با جدیت دنبال شود.
استاندار گیلان اعتیاد را یکی از مهمترین آسیبهای اجتماعی کشور دانست و تصریح کرد: حتی گرفتار شدن یک نفر به دام اعتیاد یا آسیب دیدن یک خانواده، زنگ خطری جدی برای جامعه است و همه دستگاهها در این زمینه مسئولیت دارند.
حقشناس با تأکید بر جایگاه آموزش و پرورش در حوزه پیشگیری از اعتیاد تصریح کرد: اثرگذاری آموزش در کاهش آسیبهای اجتماعی با هیچ اقدام دیگری قابل مقایسه نیست و مدارس میتوانند مؤثرترین پایگاه فرهنگی و اجتماعی در مسیر پیشگیری باشند.
وی همچنین نقش رسانهها و مجموعههای فرهنگی را در کاهش گرایش به مواد مخدر مهم ارزیابی کرد و گفت: صدا و سیما، رسانهها، نهادهای فرهنگی و مراکز آموزشی باید با تولید محتوای هدفمند و فرهنگسازی مستمر، جامعه را نسبت به خطرات مواد مخدر آگاه کنند.
استاندار گیلان با اشاره به تغییر الگوی مصرف مواد مخدر در کشور خاطرنشان کرد: سوداگران مرگ همواره به دنبال عرضه مواد جدید هستند و مقابله با این پدیده بدون برنامهریزی فرهنگی و آموزشی مؤثر نخواهد بود.
وی با تأکید بر ضرورت همافزایی میان دستگاههای اجرایی افزود: مقابله با اعتیاد نیازمند همکاری همهجانبه نهادهای فرهنگی، آموزشی، انتظامی و اجتماعی است و باید از تمامی ظرفیتهای موجود برای کاهش آسیبهای اجتماعی در استان استفاده شود.
حقشناس همچنین با اشاره به آمارهای مرتبط با طلاق، فروپاشی خانواده و سایر آسیبهای ناشی از اعتیاد تصریح کرد: کنترل این بحران تنها با اقدامات انتظامی و قضایی امکانپذیر نیست و پیشگیری، مهمترین و اثربخشترین راهکار در این حوزه به شمار میرود.
وی در ادامه بر ضرورت حضور فعال متخصصان حوزه سلامت روان در برنامههای پیشگیرانه تأکید و تصریح کرد: روانپزشکان، روانشناسان و متخصصان علوم رفتاری باید بیش از گذشته در این عرصه نقشآفرینی کنند، چراکه اعتیاد صرفا یک مسئله انتظامی نیست، بلکه یک آسیب پیچیده اجتماعی و روانی است.
انتهای پیام
