• دوشنبه / ۲۳ تیر ۱۳۹۹ / ۱۲:۴۳
  • دسته‌بندی: علم و فناوری جهان
  • کد خبر: 99042317043
  • خبرنگار : 71604

در "دانشگاه پنسیلوانیا" ابداع شد

نانوذراتی که سرطان را مهار می‌کنند

نانوذراتی که سرطان را مهار می‌کنند

پژوهشگران "دانشگاه پنسیلوانیا" در بررسی جدیدی، نانوذراتی را ابداع کرده‌اند که می‌توانند به مهار رشد سرطان کمک کنند.

به گزارش ایسنا و به نقل از نانومگزین، گروهی از پژوهشگران "دانشگاه پنسیلوانیا" (Penn State) در بررسی جدید خود دریافتند که شاید نوعی از نانوذرات منحصر به فرد بتوانند با مهار رشد تومور، به درمان سرطان کمک کنند.

این نانوذرات را "دنیل هایز" (Daniel Hayes)، استادیار مهندسی پزشکی دانشگاه پنسیلوانیا ابداع کرده است. نانوذراتی که هایز ابداع کرده، شیمی خاصی دارند که به مولکول‌های میکروآران‌ای امکان می‌دهد تا به آنها متصل شوند. میکروآران‌ای، مولکولی است که اگر با آران‌ای پیام‌رسان جفت شود، عملکرد آن را متوقف می‌کند. این کار می‌تواند امکان ایجاد پروتئینی را که برای زنده ماندن سلول سرطانی لازم است، از آران‌ای پیام‌رسان بگیرد.

پژوهشگران در این پروژه، نانوذرات را با تزریق وریدی به سلول‌های سرطانی موش‌ها رساندند. پس از رسیدن نانوذرات به محل سرطان، پژوهشگران از یک طول موج خاص نور استفاده کردند تا میکروآران‌ای را از نانوذرات جدا کنند. سپس میکروآران‌ای در سلول سرطانی با آران‌ای پیام‌رسان جفت شد و آران‌ای پیام‌رسان را از ساخت پروتئین بازداشت. پس از همه این مراحل نهایتا سلول سرطانی از بین رفت.

"آدام گلیک" (Adam Glick)، از پژوهشگران این پروژه گفت: به جای استفاده از روش‌های متداول و رو به رو شدن با عوارض جانبی آن، می‌توان میکروآران‌ای را به واسطه قرار دادن آن در معرض نور، به قسمت خاصی از بافت بدن رساند.

هایز گفت: میکروآران‌ای می‌تواند اثرات متفاوتی بر بافت‌های گوناگون داشته باشد و به عوارض جانبی ناخواسته‌ای منجر شود. با فعال کردن میکروآران‌ای فقط در محل قرار گرفتن تومور، می‌توان این عوارض جانبی را کاهش و تاثیر درمان را افزایش داد.

پژوهشگران این روش را روی تومورهای پوست ۲۰ موش به کار گرفتند و از نانوذرات و تابش امواج نور استفاده کردند. تومورها بین ‌۲۴ تا ۴۸ ساعت، به طور کامل از بین رفتند و دوباره رشد نکردند.

گلیک افزود: ما در نظر داریم تا این روش را بیشتر ارتقا بدهیم و از آن برای درمان تومور سرطان‌های دیگر نیز استفاده کنیم.

این پژوهش، در مجله "Biomaterials" به چاپ رسید.

انتهای پیام