۱۷ ژوئن به عنوان روز جهانی بیابان زدایی در سراسر جهان نام گذاری شده است و این روز (روز جهانی بیابان زدایی) در کشورهای مختلف گرامی داشته میشود.
پیشروی بیابانها، فروسائی زمین در نواحی خشک، نیمه خشک و مناطق نیمه مرطوب را دربرمیگیرد و عوامل دخیل در پیدایش آن در وهله اول فعالیتهای انسانی و تغییرات آب و هوا است. پیشروی بیابانها به مفهوم توسعه بیابانهای از پیش موجود نیست.
این فرآیند در حقیقت به این دلیل رخ می دهد که اکوسیستمهای نواحی خشک که بیش از یک سوم کره زمین را در بر می گیرند شدیداً در معرض استفاده بیش از حد و عدم بهره برداری صحیح از زمین قرار دارند. فقر، عدم ثبات سیاسی، جنگل زدایی و تخریب جنگلها، چرای بیش از حد دامها و روشهای نامناسب و نادرست آبیاری همگی میتواند به کاهش میزان حاصلخیزی زمین بینجامد.
اکنون خراسان جنوبی به دلیل اقلیم خاصش اکنون در معرض فرسایشهای بادی و افزایش وسعت بیابان قرار دارد؛ امری که ما نیز در آن دخیل هستیم.
حسن اکبری در مورد چالش بیابان و گرد و غبار و تاثیر آن بر محیط زیست، در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: موقعیت خراسان جنوبی به گونهای است که در کمربند خشک زمین قرار دارد و ماهیت استان، یک استان بیابانی است.
وی با بیان اینکه این استان در مجاورت با دو بیابان و کویر بزرگ کشور است، افزود: کویرهای متعددی نیز در داخل استان وجود دارد.
مدیرکل حفاظت محیط زیست خراسان جنوبی با بیان اینکه بیش از یک سوم خاک استان در معرض پدیده فرسایش بادی است، تصریح کرد: در سال بیش از ۷۰۰ هزار تن گرد و غبار از این کانونهای فرسایش بلند میشود و بخش زیادی از آن در استان رسوب میکند و به نوعی بر سر مردم فرو میریزد و بخشی از آن از استان خارج میشود.
اکبری ادامه داد: این امر نشان دهنده این است که ما شرایط خاصی داریم و کوچکترین بی احتیاطی در زمینه خفظ پوشش گیاهی، مدیریت مصرف آب و تغییر کاربریها میتواند ما را به سمت بیابانیتر شدن پیش ببرد.
وی افزود: اگر چه بیابان پدیده طبیعی است و بخشی از بیابانهایی که دراستان و کشور وجود دارد؛ نتیجه فرایندهای طبیعی است، اما چیزی که باعث نگرانی ما است این است که فعالیتهای انسانی شدت ایجاد بیابان را افزایش داده و روز به روز بر وسعت بیابانها افزوده میشود.
مدیرکل حفاظت محیط زیست خراسان جنوبی بیان کرد: قطعا برای اینکه شرایط طبیعی پایدار و ادامه حیات داشته باشیم باید تعادلی بین میزان بیابانها و سایر اکوسیستمها که نقش تعادلی دارند مانند کوهستانها، آبگیرها، تالابها و مراتع ایجاد کنیم.