• دوشنبه / ۹ دی ۱۳۹۸ / ۰۸:۳۸
  • دسته‌بندی: قزوین
  • کد خبر: 98100906123
  • خبرنگار : 50058

این دختران متفاوت

این دختران متفاوت
عکس: آرشیو

ایسنا/قزوین روز سوم یا چهارم عید بود که آمدند. کار با کودکان و شناسایی خانواده‌های ناتوان را برعهده گرفتند، بعضی از زنان آسیب‌دیده، برای بیان مشکلاتشان به دخترها بیشتر اعتماد می‌کردند.

اوایل نوروز امسال بود، همراه گروهی از رفقای جهادی برای خدمت‌رسانی به یکی از مناطق کم‌بضاعت و حاشیه‌نشین قزوین رفتم. یک هفته درآنجا اسکان داشتیم و خدمات درمانی و تربیتی برای ساکنان منطقه فراهم می‌کردیم.

روز سوم یا چهارم عید بود که آمدند. کار با کودکان و شناسایی خانواده‌های ناتوان را برعهده گرفتند، بعضی از زنان آسیب‌دیده، برای بیان مشکلاتشان به دخترها بیشتر اعتماد می‌کردند.

گوشه‌ای از مسجد محله را با کاغذ و بادکنک‌های رنگی، به مکان بازی کودکان تبدیل کردند و چند دفعه نیز، برای شناسایی خانواده‌های بی‌بضاعت به خانه‌ها رفتند. حوالی ساعت ۹ به مسجد می‌آمدند و تا عصر با کودکان قد و نیم قد کلنجار می‌رفتند.

به گزارش ایسنا، نزدیک به ۹ ماه از اردوی جهادی نوروز می‌گذرد، اخیراً در شبکه‌های اجتماعی با مطلب جالبی برخورد کردم، نوشته بود، گروه جهادی شهیده بنت‌الهدی صدر می‌خواهد ۴۰۰ نوجوان مناطق محروم را در راستای هویت بخشی، به تماشای فیلم کودک و نوجوان بنشاند.

کار جهادی را نمی‌توان در ساخت مسجد و سازه‌های آجری خلاصه کرد؛ فعالیت‌های جهادی در تصور اغلبمان، با آقایان قوی‌هیکل به همراه بیل و کلنگ پیوند خورده است و بعضاً در نگاه «مردسالارانه»، حضور زنان در این عرصه‌ها دست‌وپا گیر است.

روایت ما، از انسان‌هایی است که علاوه بر ظرافت و شیطنت‌های دخترانه، کوله‌باری از جنس سختی‌های زندگی را با خود یدک می‌کشند. دخترانی که به‌جای آنکه ساعات جوانی خود را در آغوش خانواده یا جلوی آینه صرف کنند، دغدغه‌هایی از جنس خدمت به همنوع خود را دارند. مسئولیت‌پذیری را از کتاب‌های درس و حرف فراتر می‌برند تا مرز کارهای جهادی.

در میان فضای غبارآلود سبک زندگی جوانان، با یکی از دختران جهادگر به گفتگو می‌نشینیم.

مرضیه علی‌محمدی، دختر دهه هفتادی و دانشجوی مقطع کارشناسی دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) است. وی هم‌اکنون به‌عنوان مسئول گروه جهادی شهیده بنت‌الهدی صدر فعالیت می‌کند.

ایسنا: حضور بانوان را در اردوهای جهادی چقدر مؤثر می‌دانید و مرز فعالیت برای بانوان تا چه میزان است؟

علی‌محمدی: زنان به خاطر سرشتشان، انسان‌ساز هستند و نقش تربیتی در فعالیت‌های اجتماعی دارند و این قبیل فعالیت‌ها، باید با پشتوانه مطالعه و پژوهش همراه باشد. اردوهای جهادی، بخش‌های متفاوتی ازجمله شناسایی، آموزشی، فرهنگی، اقتصادی و عمرانی دارد و در بخش فرهنگی نیز به خاطر ظرافت‌های زنانه، بانوان کارآمدتر از آقایان هستند.

شاید در گذشته غالب اردوهای جهادی به این صورت بود که خواهران فقط در حیطه کارهای خرد فرهنگی فعالیت می‌کردند ولی در حال حاضر کارهای جهادی به بلوغ رسیده و فعالیت‌ها با چشم‌اندازهای چند ساله و با هدف برطرف شدن ریشه‌ای مشکلات، برنامه‌ریزی می‌شود.

ایسنا: آیا حضور در این مناطق بر روی شخصیت شما تأثیر گذاشته است و اینکه بفرمایید این قبیل اردوها، چه اثری در جامعه داشته است؟

علی‌محمدی: هر ساعت فعالیت در این مسیر، ثمراتی به انسان اضافه می‌کند و رشد روحی را به دنبال دارد، شاید نشود در جای دیگر به آن دست پیدا کرد. فعالیت‌های جهادی باعث می‌شود، بیشتر به اطرافمان توجه داشته باشیم، به‌راحتی از کنار مسائل عبور نکنیم و برای حل معضلات به دنبال ریشه اصلی مشکلات بگردیم.

پیرامون تأثیرات نیز، در وهله اول فعالیت‌های جهادی باعث رشد خود جهادگر می‌شود و در گام بعد، علاوه بر حل معضلات، در کنار مردم بودن و ایجاد همدلی بین هم‌وطن از دستاوردهای آن است. باید بیاموزیم آینده کشور متعلق به ما است و انتشار روحیه و مدیریت جهادی کلید حل مشکلات و نجات کشور از معضلات را در پی دارد.

ایسنا: آیا برای فعالیت توسط اطرافیان سرزنش شده‌اید؟

علی‌محمدی: اوایل خیر ولی با بیشتر شدن فعالیت‌ها، سرزنش‌ها هم بیشتر شد؛ در دنیایی که انسان‌ها به سمت خودخواهی سوق داده می‌شوند، به فکر خود بودن اتفاق دور از انتظاری نیست ولی در کنار سرزنش‌ها، تمجیدهایی هم هست.

ایسنا: لطفاً کمی از تفاوت کودکان حاشیه‌نشین و روستایی کم‌بضاعت، برایمان توضیح دهید.

علی‌محمدی: کودکان حاشیه‌نشین تفاوت زیادی با کودکان روستایی دارند، کودکان روستایی از امکانات محروم هستند ولی هویت ثابتی دارند و اگر مورد توجه واقع شوند، به افرادی عزتمندی تبدیل می‌گردند. کودکان حاشیه شهر دچار دوگانگی بیشتری هستند، داخل شهر حضور دارند ولی شهری نیستند و از طرفی روستایی به حساب نمی‌آیند؛ سعی دارند، هویتی داشته باشند که ندارند و این آسیب را افزایش می‌دهد و برنامه‌ریزی را برای این کودکان سخت می‌کند.

 ایسنا: آیا بعد از فعالیت در منطقه‌ای، تمایل داشتید تا دوباره به آنجا برگردید؟

علی‌محمدی: تقریباً اهالی مناطق هدف، جزئی از زندگی ما شده‌اند و دوری از آن‌ها ما را دلتنگ می‌کند؛ علاوه بر دلتنگی، دغدغه‌های ما را برای خدمت‌رسانی بیشتر می‌کند. نکته‌ای که همیشه سعی می‌کنیم به یاد داشته باشیم، این است که هرگز کودکان را وابسته به خودمان نکنیم و در ارتباط با آن‌ها حس ترحم نداشته باشیم. حس ترحم به‌طور ناخودآگاه به عزت‌نفس بچه‌ها لطمه وارد می‌کند.

ایسنا: پیرامون عملکرد گروه جهادی بنت‌الهدی صدر و دلیل انتخاب سینما برای نذر فرهنگی توضیح دهید.

علی‌محمدی: گروه جهادی صدر، دارای کارگروه‌های تخصصی در دو بخش حاشیه شهر و روستا است و ما به دنبال نگاه مسئله یاب در منطقه هدف هستیم ولی پیدا کردن مسئله و بعدازآن، یافتن راه‌حل مناسب نیازمند زمان طولانی است که در این مدت، فعالیت‌های ما شامل سه بخش کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت می‌شود؛ به دنبال آن هستیم که فعالیت‌های کوتاه و میان‌مدت تکمیل‌کننده برنامه بلندمدت باشند.

انفاق یعنی پیدا کردن خلأ و یکی از خلأهایی که در کشور احساس می‌شود، کمبود فیلم‌هایی با محتوای مناسب برای نوجوان‌ها است. تمرکز روی نوجوان‌ها و هویت‌بخشی به آن‌ها یعنی پیشگیری از صدماتی که در آینده رخ خواهد داد؛ در این فضا فیلمی تولید شد که به نوجوان‌ها هویت می‌دهد و به آن‌ها می‌آموزد که فعل من می‌توانم را صرف کنند ولی باید خودشان تلاش کنند و منتظر قهرمانی‌های خیالی نباشند.

شاید سؤال پیش بیاید چرا کودکان مناطق محروم را برای تماشای فیلم انتخاب کردیم، در شرایط اقتصادی فعلی که تمام اقشار جامعه را درگیر کرده است، بیشترین ضربه به قشر آسیب‌پذیر وارد می‌شود و نهایت تلاش خانواده‌ها به تأمین مایحتاج اولیه خلاصه می‌شود، مسلماً در چنین درگیری به فکر تربیت و الگوسازی برای فرزندان خود نیستند.

به گزارش ایسنا، در جامعه حال حاضر، از دختر تعریف جدیدی ارائه می‌شود و برخی دختران نیز، تبدیل به مانکن‌های جشنواره مد و مصرف‌کنندگان پروپاقرص فلان برند تجاری تبدیل شده‌اند. روزی مانتوهای کوئین در بین دختران رواج پیدا می‌کند و روز دیگر شلوارهای جذب، نشانه شخصیت لاکچری تلقی می‌شود. دختران نوجوان و جوانی که تحت تأثیر شبکه‌های ماهواره‌ای و دنیای ارتباطات به مرز رفتارهای پر خطر رسیده‌اند و با سرعت نور، ناهنجاری‌های جامعه را در میان خود به رسمیت می‌شناسند.

اما گروهی نیز در دنیای شلوغ و پر سروصدای اطرافمان، با سکوتی مجاهدانه به سمت محرومیت‌زدایی در جامعه حرکت می‌کنند. روزی برای دفاع از کشور در خطوط مقدم یا پشت جبهه‌ها به حمایت از رزمندگان اسلام پرداختند و روز دیگر با حضور در عرصه‌های علم، ورزش و هنر برای کشور حماسه آفرینند. باید یادمان باشد که سرمایه کشور عزیزمان، نفت نیست بلکه جوانانی هستند که درس ایثار و ازخودگذشتگی را به بزرگترها می‌آموزند.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.