• یکشنبه / ۲۲ تیر ۱۳۹۹ / ۱۰:۴۲
  • دسته‌بندی: علم و فناوری جهان
  • کد خبر: 99042216062
  • خبرنگار : 71607

تا سال ۲۰۲۵

کربن دی اکسید جو به بالاترین سطح ۳.۳ میلیون سال گذشته می‌رسد

کربن دی اکسید جو به بالاترین سطح ۳.۳ میلیون سال گذشته می‌رسد

دانشمندان "دانشگاه ساوت‌همپتون"(University of Southampton) انگلیس در مطالعه اخیرشان اظهار کرده‌اند تا سال ۲۰۲۵ میزان کربن دی اکسید جو بیش از هر زمان دیگری طی ۳.۳ میلیون سال گذشته خواهد بود.

به گزارش ایسنا و به نقل از تک اکسپلوریست، دوره "پلیوسن" زمانی بود که دمای جهانی سه درجه سانتی‌گراد گرم‌تر از پیش صنعتی یک بود و سطح دریا ۲۰ متر بالاتر از زمان فعلی بود و علت آن نیز عمدتا به دلیل وجود یخسارهای کوچک گرینلند و سرزمین جنوبی بود.

یَخسار انبوهه‌ای از یخ حاصل از یخچال طبیعی است که پهنه پیرامون خود را بپوشاند و از ۵۰ هزار کیلومتر مربع بزرگ‌تر باشد. یخسارها از جزیره‌های یخی یا یخچال‌ها بزرگ‌ترند. تنها یخسارهای موجود جنوبگان و گرینلند می‌باشند.

بررسی سطح کربن دی اکسید در طول دوره گرم اواسط پیاسنزین(mPWP) درک دانشمندان از رفتار سیستم زمین در وضعیت آب و هوایی گرم را ارتقا می‌دهد.

در یک مطالعه جدید دانشمندان انگلیسی ترکیب شیمیایی فسیل‌های ریز را که به اندازه سر سوزن بودند و از اعماق رسوبات اقیانوس دریای کارائیب جمع آوری شده بودند را مورد بررسی قرار دادند.

با استفاده از داده‌ها محققان غلظت کربن دی اکسید جو زمین را در دوره پلیوسن بازسازی کردند. آنها دریافتند که تا سال ۲۰۲۵، سطح دی اکسید کربن اتمسفر(CO۲) به احتمال زیاد بسیار بالاتر از ۳.۳ میلیون سال گذشته خواهد بود.

دکتر "الوین دو لا وگا"(Elwyn de la Vega) رهبر این مطالعه گفت: دانستن درباره میزان کربن دی اکسید در گذشته زمین بسیار هیجان انگیز است زیرا به ما می‌گوید چگونه سیستم آب و هوا، یخسارها و سطح دریا قبلاً به دلیل افزایش سطح کربن دی اکسید تغییر کرده‌اند. ما این بازه زمانی خاص را با جزئیات بی‌سابقه‌ای مورد مطالعه قرار دادیم زیرا اطلاعات بسیار خوبی را برای درک بهتر وضعیت اقلیمی فعلی ما فراهم می‌کند.

برای مطالعه دانشمندان از ترکیب ایزوتوپی عنصر بور که به طور طبیعی به عنوان ناخالصی در پوسته‌های زئوپلانکتونی به نام "روزن داران" وجود دارد، استفاده کردند.

اندازه این موجودات تقریباً نیم میلی‌متر است و به مرور زمان مقدار زیادی از آنها در بستر دریا جمع‌آوری می‌شوند و گنجینه‌ای گرانبها از اطلاعات مربوط به آب و هوای گذشته زمین را تشکیل می‌دهند. ترکیب ایزوتوپیک بور در پوسته‌های آنها بستگی به اسیدیته(pH) آب دریایی دارد که در آن روزن داران زندگی می‌کردند. رابطه تنگاتنگی بین کربن دی اکسید اتمسفریک و اسیدیته آب دریا وجود دارد و این به آن معنا است که میزان کربن دی اکسید جو در گذشته را می‌توان با اندازه‌گیری دقیق بور در پوسته‌های باستانی محاسبه کرد.

دکتر "توماس چاک"(Thomas Chalk) یکی از نویسندگان این مطالعه گفت: تمرکز بر روی بررسی یک دوره زمین شناسی گرم در گذشته راهی مناسب برای مطالعه نحوه واکنش زمین به کربن دی اکسید است. نتایج مطالعه ما نشان می‌دهد که گرم‌ترین قسمت پلیوسن بین ۳۸۰ تا ۴۲۰ بخش در میلیون "کربن دی اکسید" در جو بود. این شبیه به مقدار امروز است که در حدود ۴۱۵ بخش در میلیون است. در حال حاضر میزان کربن دی اکسید جو در حدود ۲.۵ بخش در میلیون در سال در حال افزایش است و این به آن معناست که تا سال ۲۰۲۵ این میزان به میزان بیشتری طی ۳.۳ میلیون سال گذشته خواهد رسید.

 پروفسور "گاوین فاستر"(Gavin Foster) یکی از محققان این مطالعه گفت: دلیل این که ما امروز دمای هوایی مانند دوره پلیوسن و سطح دریای آن زمان را نداریم این است که مدتی طول می‌کشد تا آب و هوای زمین به تعادلی با میزان کربن دی اکسید بالاتر برسد و به دلیل انتشار گازهای گلخانه ای سطح کربن دی اکسید در حال صعود است.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.