• دوشنبه / ۲۷ دی ۱۳۹۵ / ۱۱:۱۷
  • دسته‌بندی: آموزش و پرورش
  • کد خبر: 95102717069
  • خبرنگار : 71424

در پی انتشار تصاویر خودزنی دانش‌آموزان، رییس انجمن آسیب شناسی اجتماعی تشریح کرد

هیجانات منفی دانش‌آموزان و نظام ناکارآمد تعلیم و تربیت

خودزنی

رییس انجمن آسیب شناسی اجتماعی از نقش کمرنگ مشاوران مدارس در انتقال مفاهیم عمیق تربیتی و اجتماعی انتقاد کرد و گفت: آموزش و پرورش به حوزه امور تربیتی و مشاوره به عنوان ضعیف‌ترین بخش خود می‌نگرد و مشاوران مدارس کسانی هستند که درگیری‌های شغلی و دغدغه‌های شخصی شان به قدری زیاد است که نمی‌توانند به دانش آموزان رسیدگی کنند.

کورش محمدی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به دستور اکید مقام معظم رهبری مبنی بر پیگیری آسیب‌های اجتماعی در مدارس و همچنین انتشار فیلمی از  خودآزاری و خودزنی دانش آموزان دختران در فضای مجازی، اظهار کرد: به موضوع دانش‌آموزی که به مرحله‌ای می‌رسد که به خودش آسیب می‌رساند نمی‌توان تک بعدی و سطحی‌نگر نگریست و پیرامون آن اظهار نظر کرد.

وی افزود: نظام تعلیم و تربیت ما یک نظام کارآمد برای سیستم پرورشی و رشد نیازهای غیردرسی و اجتماعی فرزندان نیست و همیشه از خلاء آن رنج می‌بریم، متاسفانه آموزش و پرورش بیشتر  رقابت و استرس و قهر با کتاب را آموزش می‌دهد.

رییس انجمن آسیب شناسی اجتماعی با بیان اینکه ریشه خودزنی دانش‌آموزان را باید در پروسه تربیتی جامعه جست‌وجو کرد گفت: به نظر می‌رسد این حرکت به نوعی اعتراض برخی دختران ما به فرآیند تربیتی است که جامعه برایشان در دستورکار قرار داده است. در خانواده‌های ما همچنان نگاه مردسالارانه و ابزاری به دختران حاکم است و اگر چه خانواده‌ها قواعدی دارند اما دغدغه‌شان برای دختران کفایت نمی کند و ما مهارت تربیتی لازم را برای تربیت دخترانمان نداریم و برخوردهای سهل گیرانه و سخت‌گیرانه را شاهدیم که هر دو آسیب رسان است.

محمدی ادامه داد: همه دختران از مهارت لازم برای مواجهه با مسائل اجتماعی برخوردار نیستند و امروز شاهد هستیم که خشونت به عنوان یک پدیده و هیجان منفی در میان نوجوانان و جوانان ما شکل گرفته است. به عنوان مثال در خانواده‌ای که دختر را از ارتباط با جنس مخالف منع می‌کنند اما برنامه‌ای برای توانمندسازی و ماهرسازی مواجهه با جنس مخالف ندارند، طبیعی است که این دختر با مجموعه‌ای از نداشته‌ها وارد جامعه می‌شود.

وی با اشاره به اینکه وقتی شخصی به مرز خودزنی می‌رسد و با تیغ به جان خودش می‌افتد و اتفاقا به احساس لذت و آرامش می‌رسد، این هشدار را می‌دهد که از وجود خودش و زندگی‌اش احساس رضایت نمی‌کند اظهار کرد: چنین فردی  با خود به عنوان یک انسان و شهروند در جامعه سرآشتی ندارد و احساس تعلق به خود نمی‌کند و در نهایت این روش را راهی برای تخلیه هیجانات درنظر می‌گیرد.

رییس انجمن آسیب شناسی اجتماعی افزود: این اقدام، یک پرخاشگری مازوخیستی است و چندان ارتباطی میان آن با خشونت های بیرونی نمی‌توان پیدا کرد. خشونت داخلی و درونی علیه خود فرد ریشه در بسیاری مسائل دارد. این شخص به خودش آسیب می‌رساند تا فشار و استرسی که ناشی از نداشته‌های او در طول زندگی است را تخلیه کند.

محمدی با تاکید بر اینکه ریشه این قبیل آسیب‌های اجتماعی را باید در سیستم تعلیم و تربیت یافت عنوان کرد: معتقدم اگر آموزش و پرورش ما بر اساس دو واژه "آموزش" و "پرورش"  به حد کافی و صددرصدی عمل کند هیچ آسیبی در جامعه نخواهیم داشت. آموزش و پرورش عاملی قوی و دارای نقش در این میان است. آموزش و پرورش ممکن است اعتیاد را به صورت مستقیم ترویج نکند، اما مهارت کنترل خشم و حل مسئله را نیز منتقل نمی‌کند.

وی افزود: باید به پایه‌های تعلیم و تربیت بازگردیم.  آموزش و پرورش به حوزه امور تربیتی و مشاوره به عنوان ضعیف ترین بخش خود می‌نگرد و ما در مدارس ابتدایی مشاور نداریم و در  دوره راهنمایی و در متوسطه هم مشاور به ازای هر تعداد دانش آموز چندین ساعت در هفته تعلق می‌گیرد. از سوی دیگر مشاوران مدارس کسانی هستند که درگیری های شغلی و دغدغه‌های شخصی شان به قدری زیاد است که نمی‌توانند به دانش آموزان رسیدگی کنند.

رییس انجمن آسیب شناسی اجتماعی پیرامون عدم تخصص مدار بودن امر مشاوره در مدارس و ضعف معلمان برای شناسایی دانش آموزان در معرض خطر و کمک به آنها گفت: معلم های ما پرورش یافته همین نظام تعلیم و تربیت و گرافیکی از همان دانش آموزان دچار مشکل هستند، آنها ماهر نبوده و لزوما حتی در رابطه با حل مشکلات فرزندان خود هم از توانمندی لازم و کافی برخوردار نیستند.

محمدی ادامه داد: این در حالی است که اولیای دانش آموزان و دست اندرکاران امر آموزش وپرورش هم با این موضوع کنار آمده‌اند و گویی بیش از این نمی‌توان کاری برای دانش آموزان کرد. واضح است که باید این نظام  ناکارآمد تغییر کند، هرچند اگر نظام تعلیم و تربیت می‌خواست که اثرگذار  باشد تا کنون تاثیر خودش را گذاشته بود اما عملا شاهد هستیم که نمی‌تواند جوابگوی نیازهای پرورشی دانش آموزان باشد. معتقدم آموزش و پرورش در هر جامعه‌ای متضمن اخلاق و حافظ سرمایه‌های اجتماعی آن جامعه است.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۵-۱۰-۲۷ ۲۰:۰۳

مثل همیشه نقطه نظرات شما در زمینه های تربیتی و اخلاقی آموزنده است، و آسیب های جامعه را بخوبی منعکس میکنید . دغدغه های شما در این زمینه ستودنی است . پایدار باشید.