• سه‌شنبه / ۱۲ فروردین ۱۳۹۹ / ۱۳:۵۹
  • دسته‌بندی: رسانه دیگر
  • کد خبر: 99011206090
  • منبع : فضای مجازی

کاش این حرف «ترامپ» را «روحانی» زده بود!

کاش این حرف «ترامپ» را «روحانی» زده بود!

کاش این حرف‌ها را یک مقام ایرانی زده بود تا او را توی چرخ گوشت نقدهای مکرر می‌انداختیم. حیف که رئیس‌جمهور پیشرفته‌ترین کشور دنیا زده است که «تحریم» نیست...

به گزارش ایسنا، احسان محمدی در عصر ایران نوشت: «دونالد ترامپ به‌تنهایی توانست ترک‌های عمیقی در باورهای نهادینه‌شده‌ای مثل دموکراسی، صندوق رای و «آمریکا سرزمین نخبگان سیاسی و مردم آگاه است» ایجاد کند.

وقتی کرونا داشت مثل موجی از دور به سوی ایالات‌ متحده می‌رفت، پوزخند می‌زد، ماجرا را به ریشخند گرفت و به سیستم پزشکی و متخصصان این کشور دلگرم بود اما امروز در کنفرانس خبری از احتمال ابتلای بیش از ۲ میلیون آمریکایی به ویروس کرونا در این کشور خبر داد و گفت: «اگر میزان مرگ و میر مبتلایان به کرونا در آمریکا کمتر از ۱۰۰ هزار نفر شود، بسیار خوب اقدام شده است.»

یعنی او مرگ ۱۰۰ هزار نفر را نتیجه «اقدام خوب» می‌داند. کاش این جملات را حسن روحانی یا یک مقام ایرانی دیگر گفته بود  تا ما در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها تکه‌تکه‌اش می‌کردیم، برایش جوک می‌ساختیم، متهم‌اش می‌کردیم به قتل عام، می‌گفتیم خودش توی برج عاج نشسته و جان هزاران نفر برایش اهمیتی ندارد، بعد احساس می‌کردیم چه چریک سلحشوری هستیم. ولی حیف ترامپ گفت!

می‌دانم که جمعیت آمریکا چهار برابر بیشتر از ایران است، به نسبت به ما کشور بسیار پهناورتری است و احتمال ابتلای افراد به ویروس بیشتر. می‌دانم که جان هر انسان ارزشمند است و چه ترامپ باشد و چه روحانی، این جمله آزاردهنده است. می‌دانم از فشار ناشی از ویروس کرونا، ساقط کردن هواپیما، آبان رنج‌آور و ده‌ها غائله دیگر دل‌چرکینم. می‌دانم یک جمله برای مقایسه کارآمدی یا عدم کارایی دو سیستم حاکمیتی کفایت نمی‌کند اما فقط تصور کنید این حرف را یک مقام ایرانی زده بود. چه غوغایی به پا می‌کردیم. ولی حیف ترامپ گفت!

برخی از ما اهل رسانه دهه‌ها آمریکا را یک بهشت بی‌نقص، با سیستم منظم، مدیریت خردمندانه، احترام بالا به شهروندان، دارای دره سیلیکون، استیو جابز و بیل گیتس، گوگل و فیسبوک و آمازون و ... چنان تصویر کردیم که رویای بچه‌هایمان زندگی در آنجا شد و خیلی از مسئولان هم رودربایستی را کنار گذاشتند و رفتند دنبال گرین‌کارت برای خودشان و هموار کردن جاده برای بچه‎‌هایشان که بروند آنجا درس بخوانند و همانجا بمانند و به «این خراب شده» برنگردند!

امروز رئیس‌جمهوری همان بهشت روی زمین می‌گوید که اگر ۱۰۰ هزار نفر بمیرند ما «بسیار خوب اقدام کرده‌ایم» و ما خیلی به این حرف نمی‌پردازیم. چرا؟ چون رئیس‌جمهوری آمریکا گفته و ما اینجا دلمان با کسانی که شعار آمریکاستیزی می‌دهند ولی رویایشان آمریکاست و نان از این ژست‌ها می‌خورند صاف نیست. گمان می‌کنیم اگر این حرف را نقد کنیم، پاس گل داده‌ایم به آنها که ژست مبارزه با آمریکا می‌گیرند. آنها که پرچم آمریکا را در خیابان می‌سوزانند اما حاضر نیستند، خش بیفتد روی گوشی اپل ساخت آمریکایشان!

کاش این حرف‌ها را یک مقام ایرانی زده بود تا او را توی چرخ گوشت نقدهای مکرر می‌انداختیم. حیف که رئیس‌جمهوری پیشرفته‌ترین کشور دنیا زده است که «تحریم» نیست و همیشه به امکانات و ثروتش در زمین و هوا و حتی فضا می‌نازد.

اشتباه نکنید! قصدم انکار توانایی‌ها، سطح رفاه، آزادی‌های مدنی و پیشرفت‌های اقتصادی و اجتماعی آمریکا نیست. سال‌ها بزرگان انکار کردند و فایده نداشت. بحث بر سر این است که گاهی برخی از ما روزنامه‌نگاران از ترس قضاوت‌ها و برچسب‌های ناخوشایندی مثل وابستگی به سیستم، چنان در پوستین منتقد، فعال اجتماعی و مصلح دلسوز فرومی‌رویم و بر طبل نقد از درون می‌کوبیم که جسارت‌مان برای دیدن واقعیت‌های دور را از دست می‌دهیم.

گرفتار موجی می‌شویم که هیچ‌وقت سیر نمی‌شود. مدام از تو حمله به خودی و تحسین خارجی می‌خواهد. اگر همان که تصور می‌کند و می‌گوید را ننویسی متهم‌ات می‌کند به بزدلی، به خیانت. موج اکثریتی که ترس از دست دادن لایک و حمایت آنها وادارت می‌کند خودت نباشی، مثل آنها فکر کنی. آنها جای تو فکر کرده‌اند و تو فقط باید در واژه‌هایت بازتکرارش کنی در غیر این صورت حتماً وابسته‌ای! ... اعتراف می‌کنم که این موج گاهی من را هم مثل خسی در میقات با خودش برده است.

نزدیک به سی‌ سال پیش ابراهیم گلستان نامه‌ مفصلی خطاب به عباس کیارستمی نوشت که این روزها فکر می‌کنم بخشی از آن می‌تواند مثل یک فانوس در ظلمات به کار هر کسی بیاید که می‌خواهد در این کشور کار رسانه کند: «از هیچ تعریف و تحسینی، یا فحش و دشنامی خوش یا دردتان نیاید! حتی برای یک لحظه. نه بترس از دست و کار کارشکن‌ها، و نه امید یا پذیرش داشته باش برای در باغ سبز نشان دادن‌های هر کس دیگر... نه گول مدح خارجیان را بخور، نه از کلوخ‌پرانی حقیر حسودان داخلی برنج... اگر در این میانه بد شنیدی و کجی دیدی نگذار حس تلافی و پاسخ تو را بیندازد در چاه فاضلاب... خواستی هم اگر جواب بگویی اجازه نده این جواب دادن بنشیند به جای کار اصلی تو...»

کاش حسن روحانی گفته بود: «اگر میزان مرگ و میر مبتلایان به کرونا کمتر از ۱۰۰ هزار نفر شود بسیار خوب اقدام شده است!»

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۹-۰۱-۱۲ ۱۴:۲۱

همیشه آواز دهل از دور خوش است! و مرغ همسایه غاز

avatar
۱۳۹۹-۰۱-۱۲ ۱۸:۴۲

خب که چی؟

avatar
۱۳۹۹-۰۱-۱۲ ۱۹:۳۲

معلوم میشه سی ان ان و بقیه شبکه های مخالف ترامپ را نمی بینی که چطور باهاش برخورد می کنند. داداش انگلیسی ات را تقویت کن می فهمی اونجاها چه خبره. اونجا هیچکس مقدس نیست.

avatar
۱۳۹۹-۰۱-۱۳ ۰۰:۰۴

اصلا شما میدانید چقدر تو امریکا این بشر رو مسخره میکنند؟

avatar
۱۳۹۹-۰۱-۱۳ ۰۸:۰۰

با سلام، اينچنين نيست! فضاى مطبوعاتى و خبر رسانى امريكا مملو از نقد و انتقاد در اين زمينه و بخصوص ترامپ است، شما به CNN گوش كنيد، به فاكس نيوز و به دهها نشريه و رسانه ديگر كه مرتب از سياستهاى ترامپ انتقاد ميكنند و همچنين در فضاى مجازى امريكا. ولى وقتى سيماى جمهورى اسلامى تنها سيما و سياستهايش هدايت شده باشد، منتقدين تنها از فضاى مجازى براى انتشار نظرات خود بهره ميجويند... درواقع دمكراسىِ رسانه هاى جمعى در امريكا زحمت فعالان سياسى را كم كرده است! كيائى روزنامه نگار كيپ تاون

avatar
۱۳۹۹-۰۱-۱۳ ۱۱:۲۰

متأسفانه موج دولت ستیزی در ایران یک واقعیت انکار ناپذیر است .عده ای که نتوانسته اند اقبال مردم را برای انتخاب شدن کسب کنند ،عده ای برای جلب توجه بخشی از جامعه ،عده ای چون طرفدار جناح رقیب بودند و...تلاشها واقدامات دولتهار به شدت زیر سأال می برند وما خوش خوشانکامان می آید .

avatar
۱۳۹۹-۰۱-۱۳ ۱۹:۲۳

ببینید یک جمله ی قصاری هست که میگه دشمن دشمن من دوست من است. این هایی که عاشق آمریکا هستن در اصل ضدانقلاب هستن و چون میبینن آمریکا دشمن اسلام هست بنابراین سعی می کنن برای ضربه زدن به کشور اون رو حسابی باد کنند. در واقع آمریکا سمبلی برای ارزش های ضد اسلامی هست.

avatar
۱۳۹۹-۰۱-۱۴ ۱۴:۲۷

هر کی ازتون تعریف کنه، نظرشو منتشر می کنید، نه؟!