متن پیام تسلیت خسرو کنعانی به این شرح است:

«    «وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللّهِ أمواتًا بَل أَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقون» (آل‌عمران، ۱۶۹)
خانواده‌های معظم شهدا، میراث‌داران صبر، ایمان و عزت یک ملت‌اند و کرامت و جایگاه آنان، ادامه‌دهنده راه شهیدان در حیات اجتماعی و فرهنگی جامعه اسلامی است.

درگذشت مادر گرانقدر شهید، بانویی صبور و سرافراز که عمر پربرکت خویش را در مسیر تربیت فرزندی مؤمن، آگاه و مجاهد در راه اعتلای میهن اسلامی سپری کرد، موجب تألم و تأثر عمیق شد.
بی‌تردید، مادران شهدا ستون‌های استوار فرهنگ ایثار و شهادت‌اند؛ زنانی که با صبر، ایمان و بصیرت، نه‌تنها فرزندان خویش، بلکه نسل‌های آینده این سرزمین را درس آزادگی و مسئولیت‌پذیری آموختند. نقش ماندگار این مادر بزرگوار در پرورش شهیدی از شهدای ۲۷ دی‌ماه ۱۳۶۵ دانشگاه تبریز ـ که در جریان بمباران کارگاه دانشگاه فنی دانشگاه تبریز توسط رژیم بعثی و در مسیر علم، فناوری و خدمت به انقلاب اسلامی به شهادت رسید ـ برای همیشه در حافظه تاریخی و علمی کشور باقی خواهد ماند. این شهیدان، نمادی روشن از پیوند دانش، تعهد و جهاد در تاریخ انقلاب اسلامی هستند.

اینجانب ضمن عرض تسلیت صمیمانه به خانواده محترم، فرزندان و سایر بازماندگان محترم، برای آن فقیده سعیده علوّ درجات و همجواری با فرزند شهیدش، و برای خانواده معزز، صبر جمیل و اجر جزیل از درگاه خداوند متعال مسئلت دارم.
یاد و نام شهدا و مادران آسمانی‌شان جاودان باد.»
 

مادر شهید شیرزادشریفی، روز گذشته در پی کهولت سن در لارستان شیراز دار فانی را وداع گفت.

بر اساس این گزارش؛ در سال ۱۳۶۵  از جمعی از دانشجویان دانشگاه تبریز که آماده اعزام به جبهه‌ها بودند خواسته شده بود به جای اعزام به جبهه به عنوان نیروهای بسیجی در ساخت مهمات در دانشکده فنی این دانشگاه که در ساعات غیر درسی در اختیار دانشجویان بسیجی به جهت تامین مهمات جبهه قرار گرفته بود، از تخصص‌شان استفاده بشود که این دانشجویان با استفاده از امکانات و دستگاه‌های موجود در کارگاه قطعات نظامی مورد نیاز در جبهه را تولید می‌کردند این اقدام از اوایل دی‌ماه سال ۱۳۶۵ شروع شده بود و نهایتا در روز ۲۷ دی‌ماه همان سال در حدود ساعت ۱۰ و ۳۰ دقیق شب مورد هجوم وحشیانه رژیم بعثی قرار گرفت و در نتیجه این هجوم وحشیانه ۲۲ نفر از دانشجویان مشغول در کارگاه شهید و ۸ نفر نیز مجروح گردید.

این عاشقان پاکباز شامل برادران مهندس حاج سجاد (ایرج) خلوتی، محسن محمدی غریبانی، رحمان قفل‌گری، مرتضی زمان‌پور، علی فصیح کجاآبادی، حمیدرضا ملکوتی خواه، علی‌رضا رضوان جو، عباس ارشدی پور، صدیار صفری، بیاضعلی اسدی فرد، سید محسن جواهری، سعید امیرخانی، مهدی امیرکاظمی، علیرضا کریمی وفایی، حسین شیرین سرندی، مرتضی جابری، فواد الدین محمودی، یعقوب اسماعیل زاده، شیرزاد شریفی، هاشم اخترشمار، عادل جعفری نویمی پور و حسین رضاپور، جزو داوطلبانی بودند که برای اعزام به جبهه نام‌نویسی کرده بودند تا داوطلبانه به خطوط مقدم جبهه اعزام شوند، اما با توجه به نیازی که به وجود آنان در کارگاه برای تولید قطعات نظامی احساس می‌شد درخواست کار در کارگاه را قبول کرده بودند تا بتواند با استفاده از تخصص‌های فنی خود سهمی در جنگ داشته باشند تا این که در ۲۷ دی‌ماه به در اثر بمباران به شهادت می‌رسند.

انتهای پیام