حجتالاسلام والمسلمین احمدحسین شریفی رئیس دانشگاه قم در یادداشتی که در اختیار ایسنا قرار داده است، آورده است:
هر که در این بزم مقربتر است
جام بلا بیشترش میدهند
میتوان گفت براساس جهاننگری اسلامی و سنت جاری خدای متعال در عالم انسانی، از مهمترین ابزارهای تعالی و پیشرفت، ابتلاء و گرفتاری و محدودیت و محرومیت است. یکی از نشانههای محبوبیت نزد خدای متعال و یکی از نشانههای مقبولیت الهی رفتارهای یک فرد، میزان گرفتاریها و سختیها و مرارتهایی است که بر او وارد میشود! و در مقابل، یکی از نشانههای مردودی در درگاه الهی و مبغوضیت نزد خدای متعال، راحتی و آسایشی است که یک فرد در زندگی دارد! البته روشن است که این قاعده، کلیت ندارد. صرفاً درباره «یکی» از «نشانهها» سخن میگوییم.
علاوه بر دهها آیه و روایتی که در این موضوع و به این مضمون در منابع اسلامی وجود دارد، سنت و سیره و سبک زندگی خوبان عالم و پیامبران و اولیای الهی خود گواه این سنت جاری الهی است.
در بخشی از دعای ۴۶ صحیفه سجادیه در توصیف خدای متعال چنین میگوییم:
«رِزْقُکَ مَبْسُوطٌ لِمَنْ عَصَاکَ، وَ حِلْمُکَ مُعْتَرِضٌ لِمَنْ نَاوَاکَ، عَادَتُکَ الْإِحْسَانُ إِلَی الْمُسِیئِینَ، وَ سُنَّتُکَ الْإِبْقَاءُ عَلَی الْمُعْتَدِینَ»
همین مضمون در دعایی از امام صادق علیه السلام که به صورت روزانه در ماه رجب میخواندهاند، ذکر شده است.
امام کاظم علیه السلام در سخنی کوتاه همین حقیقت را چنین بیان میکنند: الْمُؤْمِنُ مِثْلُ کَفَّتَیِ الْمِیزَانِ کُلَّمَا زِیدَ فِی إِیمَانِهِ زِیدَ فِی بَلَائِهِ؛ مؤمن همچون دو کفه ترازو است؛ هرگاه کفه ایمان او سنگین شود، کفه ابتلائات او هم سنگین میشود.
به نظر میرسد همین قاعده و سنت در جامعه هم جاری است، یعنی سطح ابتلائات و مرارتها و محدودیتهای امتها و جوامع نیز به میزان سطح ایمان و ادعای آنان بستگی دارد. جامعهای که دنبال تعالی و پیشرفت و اقامه عدل و خیر باشد، به هر میزان که سطح ادعا و ظرفیت و توانایی آن بالا بیاید، به همان میزان هم سطح ابتلائات و امتحانات و مرارتهای آن بالا خواهد آمد. همچون تونلهای وحشت است که برای خروج از آن و رسیدن به نور، باید از موانع آشکار و نهان زیادی به سلامت عبور کرد. هر چه جلوتر میرویم و به خروج از تاریکی نزدیکتر میشویم، بر تعداد و تنوع و کیفیت موانع و مرارتها و سختیها افزوده میشود.
انتهای پیام
نظرات