محمدرضا طالبی، در گفت و گو با ایسنا افزود: با وجود تغییر اقلیم و خشکسالیهای پی در پی، همراه با خاموشیهای چاههای کشاورزی و کاهش علوفه، با تکیهبر مراتع غنی و سنت دامداری، به پرورش شتر روی آوردم.
وی خاطرنشان کرد: از سال ۱۳۸۳ به صورت خانوادگی وارد عرصه پرورش شتر شدیم و اکنون حدود ۲۰۰ نفر شتر به صورت داشتی و پرواری نگهداری میکنیم.
این شتردار نمونه ملی با بیان اینکه شترها به نسبت دامهای دیگر مانند گاو و گوسفند، با خوراک کمتر وزن بیشتری میگیرند، تصریح کرد: با ۴ کیلو خوراک برای هر کیلوگرم وزن، شتر توان تولید بیشتری دارد، در حالی که گاو و گوسفند با حدود ۸ کیلو خوراک برای همان وزن کار میکنند.
وی اضافه کرد: شترها نسبت به بیماریها مقاومترند و در برابر خشکسالی نیز تابآورتر هستند، از این رو پرورش شتر میتواند گزینهای پایدار برای ادامه معیشت خانوارهای روستایی باشد.
طالبی در بیان وضعیت منطقه بردسکن در خصوص این صنعت گفت: شترهای بردسکن که حدود ۳۵۰۰ نفر برآورد میشود، عمدتاً از نژاد خراسانی هستند که تقریباً ۹۰ درصد از آنها را تشکیل میدهند و نژاد بلوچی نیز حدود ۱۰ درصد را شامل میشود.
وی افزود: نژاد خراسانی از ویژگیهای شیری و گوشتی برخوردار است و بلوچی به طور عمده گوشتی محسوب میشود. این ترکیب نژادی، توانایی تولید غذا و منابع پروتئینی محلی را تقویت میکند و به سالمسازی چرخه اقتصاد روستاها کمک میکند.
این شتردار نمونه با توجه به خشکسالیهای پی در پی و کاهش علوفه مرتعی، از برنامهای برای احداث مجتمع شترداری فضای نیمه بسته خبر داد و گفت: نژاد شترهای بردسکن یک کوهانه است و این شترها از لحاظ شیر و گوشت و سازگاری با اقلیم منطقه، اهمیت بالایی دارند.
وی چالش اصلی شتر در منطقه را خشکسالیها و کاهش علوفه مرتعی دانست و بیان کرد: شتر بیش از هر حیوان دیگر به علوفه مرتعی نیاز دارد.
طالبی افزود: با کمک مدیریت جهاد کشاورزی بردسکن و اداره تولیدات دامی، در تلاش برای احداث مجتمع شترداری فضای نیمه بسته هستیم. هدف از این طرح، ایجاد جایگاههایی هم برای خوراک متراکم برای پرواربندی و هم برای شتر داشتی از مرتع است تا فشار کمتری به مرتع وارد شود، این کار میتواند ضریب تبدیل را کاهش داده و درصد آبستنی شترهای مولد را افزایش دهد.
وی خاطرنشان کرد: این طرح به موازات حفاظت از منابع مرتعی و حمایت از اقتصاد دامداران محلی، چشمانداز ایجاد اشتغال و پایداری معیشت روستاها را نیز تقویت میکند.
این شتردار نمونه خراسان رضوی با اشاره به وضعیت پرورش شتر در شهرستان بردسکن گفت: معمولاً شترها از سن ۵سالگی بالغ میشوند و بسته به شرایط پرورش تا ۲۰ سالگی تولید اقتصادی دارند.
وی تصریح کرد: در حال حاضر مهمترین تولید شتر در بردسکن، گوشت و محصولات جانبی است، اما با توجه به ارزش غذایی بالای شیر شتر و محصولات لبنی، تصمیم گرفتیم با همکاری مدیریت جهاد کشاورزی بردسکن، اداره تولیدات دامی و شرکت تعاونی شترداران به بازاریابی شیر شتر و هدایت آن به بازار مصرف اقدام کنیم.
طالبی اظهار کرد: بزرگترین مانع استفاده از شیر شتر، فرهنگسازی است؛ باید در عموم مردم جای بیفتد. از سوی دیگر کارخانههای لبنیاتی نیز باید خرید شیر شتر از دامداران را آغاز کنند تا این محصول وارد چرخه مصرف شود.
این شتردار نمونه منطقه ملی، با اشاره به صادرات و چالشهای صنعت شتر در شهرستان بردسکن گفت: بیشترین گوشت تولیدی شترهای منطقه به خارج از شهرستان صادر میشود، اما در حال رایزنی هستیم تا سایر محصولات را نیز صادر کنیم.
وی در خصوص دیگر مشکلات این صنعت افزود: صادرات به کشورهای دیگر و عدم استقلال کارخانهها برای تولید فرآوردههای لبنی از دیگر مشکلات است.
طالبی ادامه داد: در حال حاضر مهمترین دغدغه دیگر، آزادسازی نهادههاست؛ در حالی که شیر و فرآوردههای لبنی قیمت واقعی خود را نمیگیرند و این امر هزینههای تولید را بالا میبرد خوشبختانه در بردسکن هرماه مقداری از نهادههای دامداران را به صورت یارانهای در اختیار ما قرار میدهند که این کمک شایانی به تولیدکنندگان میکند.
وی بزرگترین خطر برای پرورش شتر را خشکسالیهای پیدرپی دانست و افزود: بیشترین خطر برای پرورش شتر خشکسالیهای مداوم است که فشار زیادی به مراتع وارد میکند. برای مقابله با این چالشها باید به سمت مدیریت هوشمند منابع آب و علوفه و کاهش فشار بر مرتع حرکت کنیم.
طالبی افزود: این وضعیت ناشی از خشکسالی، مستقیماً باعث فشار شدید بر مراتع میشود و این امر، پایداری و اقتصادی بودن پرورش شتر را به شدت تحتالشعاع قرار میدهد.
وی بیان کرد: برای مقابله با این چالش اقلیمی، دامداران و مسئولین باید به سمت مدیریت هوشمند منابع آب و علوفه حرکت کرده و راهکارهایی برای کاهش فشار بر مرتع اتخاذ کنند؛ راهکاری که خود من با طرح احداث مجتمع نیمه بسته به دنبال آن هستم.
انتهای پیام
نظرات