محمد پذیرا در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اینکه ریشهکنی کامل موشهای فاضلابی در مشهد غیرممکن است، اظهار کرد: ریشه کنی کامل موشهای فاضلابی در کلان شهرها از نظر علمی و بوم شناختی عملا غیر ممکن است، زیرا ساختارهای شهری و شبکههای فاضلاب، زیستگاهی پایدار و تجدیدپذیر برای این گونه فراهم میکنند. توان بالای سازگاری و زادآوری موشها موجب بازگشت سریع جمعیت، حتی پس از حذف گسترده میشود. از این رو رویکرد پذیرفته شده علمی، تمرکز بر کنترل و مدیریت پایدار جمعیت به جای ریشه کنی کامل است.
وی درباره مهمترین عوامل گسترش موشهای فاضلابی در مشهد، ادامه داد: موشهای فاضلابی برای بقا و گسترش به منابع غذایی پایدار، دسترسی به آب و پناهگاههای امن برای لانهسازی و حداقل مزاحمت انسانی نیاز دارند. در کلانشهرها این شرایط عمدتا از طریق شبکههای فاضلاب، فضاهای متروکه و پسماندهای شهری فراهم میشود.
رئیس اداره سلامت، محیط زیست و ایمنی شهرداری مشهد گفت: با وجود آن که مدیریت پسماند در شهر مشهد تلاشهای قابل توجهی در جمعآوری و ساماندهی زباله انجام داده است، نبود مشارکت موثر شهروندان، رهاسازی پسماند در معابر و ضعف فرهنگ بهداشت محیط موجب میشود، این شرایط حیاتی همچنان برای موشها فراهم و کنترل جمعیت آنها به چالش مواجه شود.
کانونهای جوندگان در برخی از مناطق مشهد
پذیرا با اشاره به وجود ۸ کانون تجمع موشها در مشهد، خاطرنشان کرد: کانون تجمع موشها به محدودهها یا نقاطی در محیط شهر اطلاق میشود که به دلیل وجود منابع هم زمان غذا، آب و پناهگاه امن شرایط مناسبی برای استقرار، تغذیه و تکثیر موشها فراهم شده است. در نتیجه تراکم جمعیت موشها در آنها به طور معنادار بالاتر از سایر نقاط است. همچنین در مشهد، کانونهای جوندگان در برخی از مناطق ۱ ،۲، ۳، ۴، ۶، ۷ و ۸ مشاهده میشود.
وی درباره تفاوت وضعیت فعلی مشهد و دیگر کلان شهرهای دنیا، افزود: تفاوت وضعیت مشهد با دیگر کلانشهرهای دنیا در زمینه گسترش موشهای فاضلابی میتواند ناشی از سه بعد مدیریتی، زیرساختی و فرهنگی باشد. در مشهد هر چند اقدامات مربوط به مدیرت پسماند و پاکیزگی شهری بهبود یافته، اما پایش دقیق جمعیت موشها و اجرای کامل برنامههای یکپارچه کنترل هنوز کامل محقق نشده است. در بع