این اثر در ۴ فصل شامل؛ «پیشگفتار و مقدمه»، «مبانی نظری»، «شناسایی معیارها و زیرمعیارهای نهایی» و «نتیجه‌گیری و ارانه پیشنهادات» تألیف شده است.

ابعاد سرزندگی، خودشکوفایی، مولفه‌های اجتماعی، زیست محیطی و فضایی از جمله موضوعاتی است که در این کتاب به آن پرداخته شده است.

برشی از اثر

در بخشی از این کتاب آمده است:

محیط‌های آموزشی دانشگاهی به عنوان یکی از مهمترین عرصه‌های تأثیرگذار بر رشد فردی، علمی و اجتماعی دانشجویان، نقشی کلیدی در شکل گیری تجربه‌های آموزشی و هویتی آنان ایفا می‌کنند. در این میان، «سرزندگی محیط آموزشی» به عنوان مفهومی روان شناختی و محیطی، به احساس شادابی، انرژی روانی، پویایی و مشارکت فعال دانشجویان در فضای دانشگاهی اشاره دارد. چنین فضایی می‌تواند به طور مستقیم یا غیر مستقیم بر ابعاد مختلف شخصیت و عملکرد تحصیلی دانشجویان تأثیرگذار باشد.

یکی از پیامدهای مثبت و مورد انتظار سرزندگی در محیط‌های دانشگاهی، ارتقای خودشکوفایی دانشجویان است؛ مفهومی که در روان شناسی انسانگرا به ویژه در نظریات آبراهام مازلو جایگاه ویژه‌ای دارد. خودشکوفایی بیانگر تحقق توانمندی‌های بالقوه فردی، دستیابی به اهداف درونی، و رشد شخصی در بالاترین سطح ممکن است.

هنگامی که محیط دانشگاهی از مؤلفه‌هایی چون آزادی فکری، حمایت روانی، فرصت‌های خلاقیت، تعاملات انسانی مثبت و ساختارهای انگیزشی برخوردار باشد، بستری مناسب برای بروز و پرورش خودشکوفایی در دانشجویان فراهم می‌آورد.

انتهای پیام