علی حسین بیرانوند امروز دوشنبه ۲۷ بهمن در همایش رویداد ملی جنگل‌داری اجتماعی-فرهنگی جنگل‌های زاگرس که در دانشگاه فرهنگیان بروجرد برگزار شد، با اشاره به وسعت بیش از ۶ میلیون هکتاری جنگل‌های زاگرس اظهار کرد: این پهنه عظیم طبیعی حدود ۵۰ درصد منابع آب کشور را تأمین می‌کند و به‌عنوان سدی مستحکم در برابر ریزگردها، فرسایش خاک و تهدیدات زیست‌محیطی عمل می‌کند. علاوه بر این، بخش عمده‌ای از جمعیت دامی کشور در این منطقه مستقر است و معیشت میلیون‌ها نفر به پایداری آن وابسته است.

وی خاطرنشان کرد: در حالی‌که جنگل‌های شمال کشور حدود ۱.۹ میلیون هکتار وسعت دارند، زاگرس با گستره‌ای چند برابر و نقشی تعیین‌کننده در امنیت ملی، هنوز از ساختار مدیریتی متناسب با اهمیت خود برخوردار نیست. مطالبه ما نه پست است و نه مقام، بلکه ایجاد «معاونت امور جنگل‌های زاگرس» و تمرکز سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی در دل منطقه است.

دبیر این رویداد ملی با اشاره به مکاتبات انجام‌شده با مسئولان کشوری، نمایندگان مجلس و کمیسیون کشاورزی گفت: بحران آفات و بیماری‌های بلوط، خشکیدگی گسترده درختان، افزایش حریق‌ها و کاهش منابع آبی، نشان‌دهنده شرایط بحرانی زاگرس است. جنگل‌های زاگرس بیمارند و نیاز به نسخه‌ای عملیاتی و میدانی دارند، نه صرفاً اسناد تکراری و همایش‌های اداری.

بیرانوند تصریح کرد: تصمیم‌سازی برای زاگرس نباید صرفاً در تهران انجام شود. باید مجمع نمایندگان استان‌های زاگرسی، استانداران، نخبگان دانشگاهی، پیشکسوتان منابع طبیعی و کارشناسان میدانی در کنار هم بنشینند و برای این پهنه تصمیم بگیرند. نجات زاگرس از دل خود زاگرس می‌گذرد.

وی با بیان اینکه امروز کشور با «جنگ سرزمین و اقلیم» مواجه است، اظهار کرد: بیابان‌زایی، ریزگردها، خشک‌سالی‌های پیاپی و نابودی چشمه‌ها تهدیدی جدی‌تر از هر دشمن خارجی است. جنگل‌های بلوط زاگرس سال‌ها بی‌منت برای کشور اکسیژن تولید کرده، مانع سیلاب و فرسایش شده و امنیت زیستی ایجاد کرده‌اند، اما امروز خود نیازمند حمایت فوری هستند.

دبیر رویداد ملی جنگلداری اجتماعی - فرهنگی جنگل‌های زاگرس با اشاره به تجربه‌های موفق مشارکتی در منطقه گفت: در سال گذشته دوره‌های آموزشی ضمن خدمت در حوزه منابع طبیعی با همکاری فرهنگیان برگزار شد تا فرهنگ حفاظت از طبیعت به معارف عمومی تبدیل شود. در یکی از نمونه‌ها، دو نفر از فرهنگیان سه هزار اصله نهال گل محمدی کاشتند و امروز بیش از ۲۰ روستا داوطلبانه خواستار دریافت بذر بلوط برای کاشت در عرصه‌های جنگلی هستند. این نشان می‌دهد که رویکرد اجتماعی و فرهنگی می‌تواند الگوی موفق احیای زاگرس باشد.

وی ادامه داد: جنگلداری اجتماعی به معنای پایان تقابل میان مردم و منابع طبیعی و آغاز تعامل و مشارکت همه‌جانبه است. مدیریت باید با منابع طبیعی باشد، اما مردم باید شریک اصلی حفاظت و احیا باشند.

دبیر این رویداد ملی خاطرنشان کرد: دفتر ستاد ملی جنگلداری زاگرس باید در یکی از استان‌های این حوزه مستقر شود تا ارتباط مؤثر با هفت استان زاگرسی برقرار شود. ما آماده‌ایم بدون هیچ عنوان و جایگاهی، اجرای طرح‌های پایلوت در هر استان را برعهده بگیریم و تجربیات میدانی را در اختیار کشور قرار دهیم. زاگرس، این دیوار سبز و بلوطی غرب ایران، سرمایه‌ای ملی است که حفظ آن نیازمند عزم مشترک دولت و مردم است.

انتهای پیام