محمدرضا قاسمی در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: روز نوزدهم رمضان سال ۴۰ هجری، مسجد کوفه محل گردهمایی مومنان بود. حضرت علی(ع) در حال اقامه نماز صبح بودند که ابن ملجم، از دشمنان سرسخت ایشان، با شمشیر زهرآلود به سوی امام حمله کرد. ضربه این شمشیر، زخمی عمیق بر پیشانی و سر امام وارد ساخت و ایشان چند روز بعد یعنی در روز بیستویکم ماه رمضان به شهادت رسیدند.
وی افزود: ضربت خوردن و شهادت حضرت علی(ع) تنها یک حادثه تاریخی نبود؛ بلکه پیامهای سیاسی و اجتماعی عمیقی در پی داشت. این واقعه نشان داد که عدالتخواهی و مبارزه با ظلم همواره با خطر و تهدید همراه است و پایبندی به اصول اخلاقی و دینی، هزینههایی نیز دارد.
این استاد دانشگاه بیان کرد: همزمانی این رخداد با شب قدر، توجه ویژهای به تقدیر و سرنوشت الهی ایجاد کرده است. شیعیان معتقدند که شب قدر، زمانی است که تقدیر الهی رقم میخورد و اعمال انسانها ثبت میشود. ضربت خوردن حضرت علی(ع) در این شب، نماد مبارزه حق علیه باطل و تاثیر انتخاب انسانها در تاریخ است.
قاسمی ادامه داد: با بررسی اسناد تاریخی و منابع معتبر، مشخص میشود که ابن ملجم با انگیزههای سیاسی و کینههای شخصی این جنایت را انجام داد، اما شیعیان این حادثه را فراتر از انگیزههای فردی و در قالب تحقق عدالت و اراده الهی تفسیر میکنند.
وی تصریح کرد: ضربت خوردن و شهادت حضرت علی(ع) در شب قدر، یک پیام روشن دارد؛ اهمیت استقامت و پایبندی به اصول حتی در شرایط تهدید. این واقعه نشان میدهد که تاریخ و تقدیر، از تلاش و پایداری انسانها متاثر میشود و شب قدر، نماد همان لحظهای است که سرنوشت و اعمال به هم گره میخورند.
امام علی(ع) نفس پیامبر(ص) و باطن اوست
این استاد فلسفه، کلام و عرفان توصیح داد: با نگاهی به آیات و روایات معلوم میشود که مقام امام علی(ع) همچون لیلةالقدر مخفی و نهان است و اگر به شکل روز درمیآمد و بروز و ظهور میکرد، مردم همان اعتقادی را به او پیدا میکردند که مسیحیان نسبت به مسیح پیدا کردند.
قاسمی تأکید کرد: باید توجه داشت که امام علی(ع) نفس پیامبر(ص) و باطن اوست و بهطور طبیعی اگر نفس بروز و ظهور کند در تن و اعمال و رفتار بروز میکند. از همین رو، امام علی(ع) را باید باطن و پیامبر(ص) را ظاهر او دانست.
وی خاطرنشان کرد: امیرمؤمنان(ع) حقیقتی شبگونه دارد که بروز و ظهوری در دنیا نمییابد، زیرا دنیا نمیتواند ظهور و بروز ایشان را برتابد؛ چرا که حضرت علی(ع) دارای اسمای مستاثر الهی است که در دنیا بروز و ظهور نکرده و نخواهد کرد و بخشی از آن در قیامت و آخرت بروز و ظهور خواهد کرد. از این رو باز امام علی(ع) شباهتی بس شگفت به لیلةالقدر دارد.
شب قدر قلب رمضان است
این استاد دانشگاه بیان کرد: از نظر قرآن، ماه رمضان، ماه حقیقت محمدی و قرآن است و قلب آن نیز شب قدر است که حقیقت محمدی و قرآن به شکل کامل و یک دفعه نزول یافت و در شبهای قدر دیگر نیز تفسیر مقدراتی آن نزول مییابد و تاویلات آن آشکار میشود. شکی نیست که حقیقت محمدی و قلب او همان امیرمومنان علی(ع) است. پس اگر آن حضرت(ع) قلب پیامبر است و شب قدر قلب رمضان است، ارتباطی تنگاتنگ میان این دو حقیقت ظاهر و باطن وجود دارد.
قاسمی تصریح کرد: حادثه شهادت حضرت علی(ع) در مسجد کوفه، فراتر از یک حادثه سیاسی، درس پایداری، ایثار و تأثیر اعمال انسانها در تاریخ و تقدیر الهی است. این واقعه و همزمانی آن با شب قدر، هر ساله مؤمنان را به تفکر در باب مسئولیت فردی و الهی، عدالت و صبر دعوت میکند و یادآور اهمیت انتخابهای ما در مسیر زندگی است.
انتهای پیام
