دکتر پروانه تیشهزن در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: جنگ و درگیریهای نظامی و تجاوز آشکار اخیر دشمن به کشورمان، همچون طوفانی سهمگین، از زوایای گوناگون بر پیکره محیطزیست زخمی عمیق برجای میگذارد.
وی با اشاره به آلودگیهای ناشی از جنگ، افزود: مصرف منابع مختلف، نابودی و تخریب اکوسیستمها، افزایش انتشار گازهای گلخانهای، آلودگیهای ناشی از انفجارها و پسماندهای حاصل از انفجار و بمباران، ایجاد آلودگیهای صوتی و موارد دیگر تنها بخشی از خسارتهای ناشی از جنگ است.
استاد محیطزیست دانشگاه شهید چمران اهواز یادآور شد: این آلودگیها، باعث قربانی شدن خاموش محیطزیست در سطوح مختلف مرزی و فرامرزی میشود. همچنین، تخریب عمدی زیرساختهای انرژی، میتواند منجر به انتشار برخی مواد خطرناک در محیطزیست شود.
وی با اشاره به اثر مواد شیمیایی بر خاک گفت: مواد شیمیایی و فلزات سنگین باقیمانده از انفجار و بمباران در زمان جنگ، علاوه بر آلودگی آب، خاک و هوا، باعث کاهش باروری زمینهای کشاورزی میشود و زندگی موجودات زنده زمینهای کشاورزی (میکروارگانیسمها) را نیز به خطر میاندازد.
تیشهزن با اشاره به امکان وقوع آتشسوزی ناشی از انفجار، گفت: آتشسوزیها و آلودگیهای ایجادشده ناشی از نبرد، گاهی باعث تخریب مستقیم اکوسیستمهای جانوری میشود. آتشسوزی، زندگی گونههای گیاهی و جانوری، به ویژه گونههای در معرض خطر انقراض را به شدت تحت تأثیر قرار میدهد.
وی اضافه کرد: جنگ، علاوه بر خطرهای مستقیم جانی برای انسانها، خطرهای غیرمستقیمی نیز دارد که ناشی از عوارض و آلودگیهای زیستمحیطی است.
تیشهزن در پایان یادآور شد: باید توجه داشت که ترمیم این زخمها، سالیان دراز به طول میانجامد. زخمی که نهتنها بر چهره طبیعت، بلکه بر جان انسان، دوام اکوسیستمها، تعادل اقلیم و حتی بر مسیر توسعه اقتصادی و اجتماعی نسلهای آینده نیز اثر میگذارد.
انتهای پیام

