فاطمه مهدیار رودسری در گفت و گو با ایسنا در خصوص فعالیتهای مفید برای کودکان در نوروز اظهار کرد: بازدید از آثار باستانی یا گشتوگذار در طبیعت خوب است اما میتوانیم برنامهریزی بهتری داشته باشیم. مثلاً، آمادهسازی سفره هفتسین را به بچهها بسپاریم یا یک کارگاه خانوادگی برای درست کردن سفره هفتسین برگزار کنیم. این اقدامات علاوه بر اینکه حس هویت را در بچهها تقویت میکند و نمادهای نوروز را به آنها نشان میدهد. این امر باعث میشود، که دقت و زیباییشناسی را نیز بیاموزند.
مهدیار رودسری بیان کرد: متاسفانه، در سالهای اخیر خیلی از خانوادهها وسواس زیادی دارند که همه چیز زیبا، یکسان و منظم باشد و فرصت از بچهها گرفته شده است. قطعا دید و بازدید جزء آداب ما ایرانیهاست و فرصتی برای اینکه بچهها مهارتهای ارتباطی، ابراز محبت و تعلق اجتماعی را یاد بگیرند.
این کارشناس آموزش عنوان کرد: میتوان در این ایام بچهها را خلاق کرد؛ مثلا اینکه وسیلهها و دستسازههایی بسازند و آنها را به عنوان هدیه و عیدی به دوستان و بزرگترها بدهند. با این اقدام هم فرهنگ هدیه دادن و قدردانی برایشان نهادینه میشود، هم خلاقیت را در آنها پرورش دادهایم.
رودسری ادامه داد: طبیعتگردی و بازی را هم قطعا میتوانیم در نوروز داشته باشیم. این فصل، رنگ و بوی تازهای به همه چیز میدهد و دیدن این شگفتیها انرژی خاصی به بچهها میدهد. بچهها میتوانند گل بکارند، خاک بازی داشته باشند، باغچه را مرتب کنند، یا حتی سبزی خوردن را در باغچه یا گلدانهای کوچیک بکارند. برنامههای خانوادگی، با خانوادههای اطراف و همسایهها، در پارک محله یا مکانهای عمومی، میتواند خیلی مفید و لذتبخش باشد.
این آموزگار افزود: یکی از کارهایی که در نوروز میتوان به بچهها آموزش داد، آشنایی با ترانهها و اشعار نوروزی ایرانی است، از این طریق کودکان با ترانههای بخشها و فرهنگ موسیقیایی مختلف ایران آشنا میشوند.
وی افزود: برای اینکه این کار را خلاقانهتر پیش ببریم، میتوانیم کارگاههای هنری خانوادگی برگزار کنیم. خانوادهها میتوانند با رنگآمیزی و امتحان کردن کارهای هنری جدید، چیزهای جدید یاد بگیرند. اینترنت پر از ایدههایی است که با بهره گیری از آنها خانواده و بچهها میتوانند، وسایلی را بسازند یا نقاشیهایی را بکشند که تا کنون انجام ندادهاند. حضور و همراهی همه در این فعالیتها تاثیر خیلی خوبی بر بچهها خواهد داشت.
وی خاطر نشان کرد: همچنین میتوانیم قصه گویی را هم داشته باشیم و خانوادهها داستانهای سنتی، محلی و تاریخی را برای بچهها تعریف کنند، یا حتی از جاهایی که بازدید میکنند، بخواهند که بچهها داستان آن قسمت را تعریف کنند.
فقط شنیدن کافی نیست
مهدیار رودسری عنوان کرد: این کار علاوه بر آشنایی با فرهنگ و افزایش دایره واژگان بچهها، استعدادهای بچهها را هم تقویت میکند. حتی پخت و امتحان غذاها و شیرینیهای نوروزی جدید را میتوان برای این ایام برنامه ریزی کرد. خوشبختانه کشور ما فرهنگ غنی دارد و هر گوشه از آن، غذا، رنگ، آیین، آداب و شیرینیهای خاصی دارد که بچهها میتوانند آنها را عینا تجربه کنند.
وی تاکید کرد: فقط تعریف کردن برای بچهها جذابیت ندارد. مثلاً اگر در مورد اینکه در گذشته این غذا را چطور درست میکردیم صحبت میکنیم، این فقط شنیدن است و تجربهای نیست. اما اینکه وسایل را آماده کنیم و بچهها در کنار ما این غذاها را درست و مسیر را طی کرده و نتیجهاش را ببینند، یک تجربه فوقالعادهست. در کنار بزرگترها وقت گذراندن و کسب یک مهارت برای همیشه در ذهنشان ثبت میشود.
جلوگیری از برنامهریزیهای اشتباه
این فعال آموزشی ادامه داد: یکی از چالشهای مهم، جلوگیری از برنامهریزیهای اشتباه است. بسیاری از والدین تصور میکنند که تعطیلات باید با تمام ساعات و فعالیتها پر شود و زمان استراحت و آزاد را در نظر نمیگیرند. این موضوع میتواند باعث خستگی، دلزدگی و کاهش خلاقیت در کودکان شود. خانوادهها باید به دنبال ایجاد تعادل باشند و حتی فرصتی برای هیچ کاری نکردن در نظر بگیرند.
وی افزود: بهعنوان مثال، میتوان یک زمان ۲۰ تا ۳۰ دقیقهای را به نام زمان هیچ کاری نکردن اختصاص داد و به کودکان اجازه داد دراز بکشند، فکر کنند، شعر بخوانند یا هر کار دیگری که دوست دارند انجام دهند، بدون اینکه مجبور باشند کاری انجام دهند. این کار به ذهن کودکان فرصت میدهد تا فعال شود و خلاقیت به خرج دهد.
این کارشناس آموزش خاطر نشان کرد: رویکرد صرفاً تفریحی یا صرفاً آموزشی بدون توجه به جنبههای دیگر، روش درستی نیست. در گذشته، کودکان درگیر پیکهای نوروزی بودند که تمام چهارده روز باید یک صفحه را حل میکردند. امروزه، پیکهای نوروزی و فعالیتهای مشابه منسوخ شدهاند و از نظر آموزش و پرورش نیز پیشنهاد نمیشوند.
وی اظهار کرد: پیشنهاد این است که فرهنگ، بازی، آموزش و تفریح را در تعطیلات با هم ادغام کرده و فعالیتهای هوشمندانه طراحی کنند. برای مثال، در بازدید خانوادگی از یک مکان، میتوان تاریخچه آن را بررسی کرد، از کودک سوال پرسید، از او خواست درباره آن موضوع متن بنویسد و کلمات جدیدی که شنیده است را بنویسد. این هم آموزشی است، هم تجربه خلاقانه و هم تفریح.
انتهای پیام
