شیراز، شهری که نامش با خاندان عصمت و طهارت گره خورده است، باز هم در یکی از شبهای بهاری خود، چهرهای متفاوت اما آشنا را به نمایش گذاشت؛ چهرهای از حضور، همدلی و ایمان. بلوار معالیآباد از ساعات ابتدایی شب آرامآرام رنگ جمعیت گرفت و خانوادهها، جوانان، سالمندان و کودکان در کنار یکدیگر، برای حضور در اجتماع سراسری «سومین حرم اهل بیت(ع) در ایران اسلامی» گرد آمدند و این بیست و هشتمین شب تجمع مردمی برای حمایت از رزمندگان اسلام، وطن و بیعت با سومین رهبر انقلاب بود.
فضای مراسم، حالوهوای یک گردهمایی مردمی داشت؛ مردمی که با پرچمها، شعارها و حضورشان، خواستند بار دیگر نشان دهند که نسبت خود با ارزشهای دینی و انقلابی را فقط در شعار خلاصه نمیکنند. در میان جمعیت، چهرههایی دیده میشد که برخی با خانواده آمده بودند و برخی دیگر تنها، اما همه در یک حس مشترک شریک بودند: همبستگی با مردم و حمایت از رزمندگان اسلام و بیعت با علمدار انقلاب.
صدای شعارها در امتداد بلوار میپیچید و نگاهها به صحنهای دوخته شده بود که به گفته حاضران، نه فقط یک برنامه مناسبتی، بلکه «اعلام وفاداری» بود.
بسیاری از شرکتکنندگان میگفتند حضورشان در این اجتماع، پاسخی است به روزهایی که مردم بیش از همیشه نیاز دارند کنار هم بایستند و صدای واحدی داشته باشند.
معالیآباد؛ از خیابان تا صحنه همدلی
در شب برگزاری این اجتماع، معالیآباد دیگر فقط یک بلوار پرتردد نبود. پیادهروها و حاشیه خیابان، آرام آرام به جای عبور و مرور روزمره، به محل ایستادن خانوادههایی تبدیل شد که آمده بودند سهم خود را در یک حضور جمعی ادا کنند. بعضیها با کودکانشان آمده بودند، بعضی با سالمندان خانواده و بعضی هم به تنهایی، اما با دلی پر از حرف.
نور چراغهای خودروها و خیابان با پرچمها و چهرههای مشتاق مردم درهم آمیخته بود. از دور، جمعیت مثل موجی آرام اما پیوسته به نظر میرسید؛ موجی که نه از هیجان زودگذر، بلکه از باور و تعلق شکل گرفته بود. یکی از حاضران در میان همهمه جمعیت به ایسنا گفت: شیراز همیشه شهر حضور بوده، امشب هم آمدهایم نشان بدهیم این شهر هنوز پای ارزشهایش ایستاده است.
صدای مردم؛ از ایمان تا امید
در گوشهای از تجمع، زنی میانسال که دختر نوجوانش را همراه خود آورده بود، با چشمانی که از هیجان برق میزد، به ایسنا گفت: من زهره سعادتی ۴۲ سالهام. با دخترم آمدهام تا او از نزدیک ببیند مردم این کشور برای چه چیزهایی کنار هم میایستند. این فقط یک مراسم نیست؛ یک درس زندگی است که آدم باید بداند ریشهاش کجاست.
وی ادامه داد: وقتی اسم سومین حرم اهل بیت(ع) را میشنوم، حس میکنم شیراز فقط شهر زندگی روزمره نیست، شهر مسئولیت هم هست. ما باید این هویت را حفظ کنیم.
کمی آنطرفتر، مردی میانسال با لباس کار و چهرهای آفتابخورده، در میان جمعیت ایستاده بود. خودش را حسن مرادی، ۵۱ ساله، معرفی کرد و گفت: از سر کار مستقیم آمدم. گفتم اگر مردم جمع شدهاند، من هم باید باشم. آدم بعضی وقتها با حضورش حرفش را میزند، نه با بلند حرف زدن.
وی با اشاره به فضای مراسم افزود: بیشتر از هر چیز، این جمعیت به آدم امید میدهد. وقتی میبینی خانوادهها با بچههایشان آمدهاند، میفهمی هنوز این شهر زنده است و دلش برای ارزشها میتپد.
در میان جمعیت جوانترها هم حضور پررنگی داشتند. محمدرضا طاهری، ۲۴ ساله و دانشجو، با پرچمی در دست، به ایسنا گفت: برای من این اجتماع یعنی اینکه نسل جوان هنوز بیتفاوت نیست. خیلیها فکر میکنند جوانها از این فضاها دور شدهاند، ولی وقتی چنین جمعی را میبینی، میفهمی هنوز امید هست.
وی تأکید کرد: من آمدهام بگویم دفاع از ارزشها فقط مربوط به گذشته نیست. امروز هم باید کنار هم باشیم، مخصوصاً وقتی حرف از حمایت از کشور و رزمندگان اسلام است.
همچنین فاطمه نیکرفتار، ۳۶ ساله، از شرکتکنندگان این مراسم به ایسنا گفت: وقتی در چنین فضایی قرار میگیرم، حس میکنم شیراز فقط یک شهر نیست، یک خانواده بزرگ است. آدم در این جمع آرام میشود، چون میبیند تنها نیست و خیلیها مثل خودش دغدغه وطن دارند.
وی با صدایی آرام اما محکم اضافه کرد: مردم اگر کنار هم باشند، خیلی از نگرانیها کمتر میشود. این اجتماع برای من نشانه همین کنار هم بودن است.
حالوهوای شب؛ شعار، پرچم و اشک و لبخند
در طول مراسم، شعارهای حمایتی و مذهبی بارها از میان جمعیت شنیده شد؛ شعارهایی که گاه با دستزدن همراه میشد و گاه با سکوتی معنادار بعد از آن. برخی از حاضران زیر لب دعا میکردند، برخی اشک در چشم داشتند و برخی دیگر فرزندانشان را روی دوش گرفته بودند تا آنان هم شاهد این حضور باشند.
یکی از ویژگیهای این اجتماع، همزمانی احساسات مختلف بود؛ از شور و شعار گرفته تا تأمل و اشک. در نگاه بسیاری از مردم، این برنامه فقط یک گردهمایی نبود، بلکه فرصتی بود برای بیان پیوندی که میان شیراز و هویت مذهبی و ملی وجود دارد. جمعی از نوجوانان نیز در حاشیه مراسم با هیجان درباره حضور مردم حرف میزدند و از اینکه توانستهاند در چنین شبی کنار خانوادهشان باشند، خوشحال بودند.
به گزارش ایسنا، اجتماع سراسری «سومین حرم اهل بیت(ع) در ایران اسلامی» در معالیآباد شیراز، فراتر از یک برنامه مناسبتی، به صحنهای برای نمایش همدلی، باور جمعی و پیوند عاطفی مردم با هویت ملی و دینی شهر تبدیل شد. حضور خانوادهها، جوانان و سالمندان در کنار هم، بار دیگر نشان داد که شیراز همچنان در لحظات مهم، صدای واحدی دارد؛ صدایی که از ایمان، تعلق و احساس مسئولیت اجتماعی برمیخیزد.
این اجتماع، در حافظه بسیاری از حاضران، نه فقط بهعنوان یک شب پرشور، بلکه بهعنوان شبی برای بیعت دوباره با ارزشها و یادآوری این حقیقت ثبت شد که هویت یک شهر را مردمش با حضورشان زنده نگه میدارند.
انتهای پیام
