• یکشنبه / ۹ فروردین ۱۴۰۵ / ۱۶:۰۶
  • دسته‌بندی: مجلس
  • کد مطلب: 1405010904087

ابراهیم‌پور: حمله به دانشگاه نقض آشکار قوانین جهانی است و هزینه‌های چند نسلی ایجاد می کند

ابراهیم‌پور: حمله به دانشگاه نقض آشکار قوانین جهانی است و هزینه‌های چند نسلی ایجاد می کند

رئیس فراکسیون دانشگاهیان مجلس حمله به دانشگاه‌های‌ ایران را نقض آشکار قوانین بین‌المللی و حقوق بشر دانست و تاکید کرد: سکوت در برابر این اقدامات، خطر عادی‌سازی «جنگ علیه دانش» به‌عنوان ابزاری ژئوپولیتیک را به دنبال دارد.

فرشاد ابراهیم‌پور در گفت‌وگو با ایسنا، در واکنش به حملات اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی به چند دانشگاه، گفت: حملات اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی به چندین دانشگاه ایران از جمله دانشگاه‌های علم و صنعت، صنعتی اصفهان، ارومیه، ملایر و تعدادی از واحدهای علوم پزشکی در استان‌های مختلف فراتر از تخریب ساختمان‌هاست؛ این اقدامات، حمله‌ای مستقیم به سرمایه انسانی، زیست‌بوم نوآوری و مسیر پیشرفت علمی ایران به شمار می‌رود.

وی با بیان اینکه ایران میراثی چند هزار ساله در حوزه دانش دارد، افزود: نهادهایی مانند دانشگاه جندی‌شاپور در دوره ساسانیان از نخستین مراکز آموزش عالی سازمان‌یافته در جهان بودند و چهره‌هایی همچون ابن‌سینا و خوارزمی، ایران را به کانون دانش، فلسفه و ریاضیات تبدیل کردند. دانشگاه‌های مدرن ایران از جمله دانشگاه تهران که در سال ۱۳۱۳ تأسیس شد، این مسیر را ادامه داده‌اند و امروز پژوهشگران ایرانی در حوزه‌های مهندسی، پزشکی، زیست‌فناوری و نانوفناوری در سطح جهانی فعالیت می‌کنند.

نایب رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس با بیان اینکه هدف قرار دادن مراکز علمی آثار طولانی‌مدت دارد، گفت: در جریان جنگ جهانی دوم، تخریب دانشگاه‌های اروپا باعث اختلال شدید در پژوهش و آموزش و مهاجرت اجباری دانشمندان شد. همچنین در جریان حمله به کتابخانه ملی عراق در سال ۲۰۰۳، بخش عظیمی از میراث علمی و تاریخی نابود شد البته تجربه تاریخ نشان داده که تخریب زیرساخت‌های علمی، دانش را از بین نمی‌برد ولی پیشرفت را کند می‌کند و هزینه‌های چند نسلی به بار می‌آورد.

وی ادامه داد: باور اینکه با حمله به دانشگاه‌ها می‌توان مسیر علمی ایران را متوقف کرد، اشتباه راهبردی است. دانشمندان ایرانی توانمندی لازم برای توسعه فناوری‌های پیشرفته از جمله حوزه‌های حساس هسته‌ای را دارند. آنچه ایران را از ورود به برخی فناوری‌ها بازداشته، فقدان دانش نیست بلکه سیاست‌ها و تصمیمات راهبردی و حکمرانی است. بنابراین هدف قرار دادن دانشگاه‌ها نه تنها از نظر راهبردی بی‌اثر است بلکه نشان‌دهنده درک نادرست از ماهیت شبکه‌ای و مقاوم علم در جهان معاصر است.

ابراهیم‌پور تاکید کرد: جامعه علمی جهان و سازمان‌هایی مانند یونسکو و سازمان ملل باید به این واقعیت توجه کنند که هدف قرار دادن دانشگاه‌ها نقض آشکار قوانین بین‌المللی و حقوق بشر است. سکوت در برابر این اقدامات، خطر عادی‌سازی «جنگ علیه دانش» به‌عنوان ابزاری ژئوپولیتیک را به دنبال دارد. دانشگاه‌ها صرفا ساختمان نیستند بلکه مراکز تولید فکر، تربیت نیروی متخصص و موتور توسعه ملی و جهانی‌اند. حفاظت از دانشگاه‌ها یعنی حفاظت از آینده بشریت.

وی در پایان گفت: دانشگاه‌های ایران بخشی از تمدنی هزاران ساله هستند و در برابر تلاش برای سرکوب رشد علمی، مقاومت خواهند کرد. هر حمله‌ای به این نهادها، در واقع حمله‌ای به تلاش جهانی برای تولید علم است. جامعه بین‌المللی باید به‌طور قاطع اقدام کند تا دانشگاه‌ها همواره امن، آزاد و پایگاه نوآوری و پژوهش باقی بمانند.

انتهای پیام