• دوشنبه / ۱۰ فروردین ۱۴۰۵ / ۱۱:۵۸
  • دسته‌بندی: اصفهان
  • کد مطلب: 1405011004466

استاد حوزه و دانشگاه: وحدت و اتحاد عامل اقتدار و سرافرازی است 

 استاد حوزه و دانشگاه: وحدت و اتحاد عامل اقتدار و سرافرازی است 

ایسنا/اصفهان این استاد حوزه و دانشگاه گفت: وحدت و اتحاد عامل اقتدار و سرافرازی و تفرقه آفت عزت و پیشرفت است.

حجت‌الاسلام‌ مهدی گرجی در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به رمز وحدت ملی و انسجام اسلامی اظهار کرد: یکی از نکات مهم در این زمینه، رفع اختلافات، تناقض‌ها، درگیری‌ها، تضادها و کارشکنی‌هایی است که از قرن‌ها پیش تا امروز میان طوایف و مسلمانان جهان وجود داشته و همواره به ضرر آنان تمام شده است. اگر به تاریخ اسلام نگاه کنیم، درخواهیم یافت که ریشه و منشأ تمام یا بخش اعظم این تعارض‌ها به دستگاه‌های قدرت مادی برمی‌گردد.

وی افزود: تاریخ اسلام را ملاحظه کنید، خواهید دید که از اختلافات اولیه مسئله خلق قرآن و امثال آن تا بقیه اختلاف‌هایی که در طول زمان، بین فِرَق اسلامی مخصوصا در زمان‌های بیشتری بین شیعه و سنی اتفاق افتاده است، تقریبا سر نخ این اختلافات در تمام بلاد اسلامی دیده می‌شود.

این استاد حوزه و دانشگاه بیان کرد: وحدت و اتحاد عامل اقتدار و سرافرازی و تفرقه آفت عزت و پیشرفت است. یک جامعه برای حرکت در مسیر اهداف و آرمان‌هایش بیش از هر چیز به اتحاد و وحدت آحاد مختلف نیاز دارد. زمانی که بدخواهان یک ملت بذر تفرقه می‌پاشند، این وحدت و همدلی است که می‌تواند آن ملت را از توطئه‌ها و نقشه‌ها به سلامت عبور دهد و پایه‌ها و ساختارهایش را استحکام بخشد. 

حجت‌الاسلام گرجی ادامه داد: در آیه ۱۰ سوره حجرات آمده است: «إِنَّما الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَهًْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ». افراد با ایمان برادر یکدیگرند؛ پس میان برادران خود صلح برقرار کنید، و از نافرمانی خدا بپرهیزید تا مورد لطف و رحمت خدا قرار گیرید. 

وی تصریح کرد: نزدیک‌ترین رابطه و پیوند میان دو انسان که در یک زمان زندگی می‌کنند، پیوند برادری است؛ پیوند پدری و فرزند اگر چه محکم‌تر و نیرومندتر از رابطه برادری است، اما این رابطه میان دو انسانی است که در یک سطح زندگی نمی‌کنند و از نظر زمان و موقعیت و شخصیت و مراتب احترام، با هم متفاوت‌اند؛ تنها رابطه‌ای که مظهر کامل همبستگی، علاقه و الفت شدید میان دو انسانی است که در یک افق زندگی می‌کنند، همان پیوند برادری و خواهری است. 

این استاد تعلیم‌وتربیت در حوزه علمیه و کارشناس خانواده توضیح داد: این پیوند ناگسستنی تکوینی همواره در محیط‌ها و جمعیت‌ها، رمز مهر و محبت و الفت است؛ ازاین‌رو، قرآن در ندا و دعوت خود برای اتحاد و یگانگی و استواری مبانی الفت و محبت، افراد جامعه با ایمان را برادر یکدیگر خوانده است و برای نخستین‌بار در تاریخ بشری، یک جامعه بزرگ چند صدمیلیونی را برادر هم کرده و شعار آن‌ها را جمله: «إِنّما الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَهًْ» قرار داده است؛ افراد جامعه با ایمان، صمیمی‌ترین رابطه و پیوند را دارند و آن اینکه برادر یکدیگرند. 

حجت‌الاسلام‌ گرجی با اشاره به این پرسش که چرا خداوند دایره این پیوند را وسیع‌تر نگرفته و تمام افراد بشر را برادر همدیگر قرار نداده است، گفت: با یک توجه کوتاه می‌توان علت این امر را درک کرد. اخوت مذهبی، عنوانی تشریفاتی برای مقاصد سیاسی نیست تا همگان، صرف‌نظر از ملاک‌های برادری، به یکدیگر پیوند داده شوند. هدف از طرح این عنوان، اشاره به مجموعه‌ای از وظایف و اهداف متعالی اجتماعی و اخلاقی است که در سایه اخوت اسلامی تحقق می‌یابد. تمامی این تکالیف و آثار در کتاب‌های حدیث و فقه شرح داده شده است. 

وی تأکید کرد: تا زمانی که وحدت فکری، روحی، هدفی و عقیدتی وجود نداشته باشد، پیوستگی افراد پایدار نخواهد ماند. گروه‌های مردد، اگر روزی با انگیزه‌های سیاسی دست اتحاد به‌سوی یکدیگر دراز کنند و به بهانه برادری دست یکدیگر را بفشارند، این اتحاد طول نخواهد کشید، چرا که ضربات ناشی از اختلاف فکری، روحی، تصادم منافع و تضاد مبانی، به‌زودی این پیوند را از هم خواهد گسست. 

این استاد تعلیم‌وتربیت در حوزه علمیه و کارشناس خانواده خاطرنشان کرد: جامعه‌ای که فاقد محور فکری و عقیدتی مشترک باشد و افراد آن براساس افکار گوناگون و متضاد، در دسته‌های جدا فعالیت کنند و هیچ‌گونه وحدت روحی یا اشتراک فکری در میانشان نباشد، تنها تا زمانی که حفظ اتحاد، منافع مادی آن‌ها را تضمین کند، قادر به زندگی مسالمت‌آمیز موقت خواهند بود، اما اگر روزی یکی از این متحدان، خود را بی‌نیاز از اتحاد و همبستگی احساس کند یا در عرصه زندگی پیروزمند پندارد، تمامی پیوندهای مبتنی بر الفت که جنبه سیاسی داشته‌اند، به اختلاف و نفاق تبدیل خواهد شد. اتحاد فکری و اعتقادی، ماندگار است. 

حجت‌الاسلام گرجی در پایان تصریح کرد: برای دستیابی به وحدت ملی فراگیر و پایدار، ضروری است که بر تقویت تفکر و باورهای مشترک که زمینه‌ساز یگانگی روحی و هدف در میان آحاد ملت است، تمرکز نماییم. تنها در این صورت است که می‌توانیم پیوندهایی مستحکم و ماندگار بنا نهیم که در برابر چالش‌ها تاب آورده و ملت را در مسیر پیشرفت و سربلندی در مقابل دشمنان خارجی و داخلی هدایت کند.

انتهای پیام