مریم کوثری در گفتوگو با ایسنا، با بیان اینکه در لحظهی آغاز جنگ، در کلاس درس مشغول تدریس بوده است، اظهار کرد: با وجود تلاش برای آنکه دانشآموزان متوجه فضای پراضطراب اطراف نشوند، اما با آمدن والدین و انتشار اخبار، نگرانی و ترس در میان آنها افزایش یافت و برخی از دانشآموزان دچار گریه و اضطراب شدید شدند.
وی با اشاره به حمله به مدرسه شجره طیبه در میناب و کشته شدن دانشآموزان بیدفاع، این اقدام را «جنایتکارانه» توصیف و تصریح کرد: هدف قرار دادن مدرسه و دانشآموزان، در واقع حمله به آینده، فرهنگ و امید یک جامعه است؛ چرا که هر دانشآموز، سرمایهای برای کشور به شمار میرود.
این نویسنده کودک و نوجوان با بیان اینکه ترس و اضطرابی که چنین حوادثی در دل کودکان و نوجوانان ایجاد میکند، میتواند مانع شکوفایی خلاقیت آنها شود، ادامه داد: ادبیات و هنر میتوانند نقش مهمی در ثبت واقعیتها، انتقال درست احساسات و ایجاد همدلی میان نسلها داشته باشند.
وی با تأکید بر ظرفیت بالای ادبیات داستانی در بازتاب تجربههای زیسته و درونی انسانها گفت: هرچه روایت صادقانهتر باشد، بهتر میتواند ترس، اندوه، مقاومت و امید را به مخاطب منتقل کند و حس همدلی و همزادپنداری را در جامعه تقویت کند.
کوثری خاطرنشان کرد: روایت این روزها باید بهگونهای باشد که ضمن حفظ واقعیت، پیام امید و مقاومت را نیز به مخاطبان منتقل کند؛ بهویژه برای کودکان و نوجوانان که نیاز دارند سختیها را در کنار مفهوم ایستادگی و آیندهسازی بشناسند و در این مسیر، نویسنده باید بتواند سختیها را روایت کند، اما همزمان امید را بهعنوان درونمایهای اصلی در اثر بگنجاند تا میان حقیقت و امید پلی برای درک بهتر مخاطب ایجاد شود.
این نویسنده همدانی با تأکید بر اینکه میتوان نامهای به نسل بعدی دربارهی این روزها نوشت، گفت: در این نامه از ایستادگی و امیدی مینویسم که در دل مردم ایران جریان دارد؛ امیدی که نشان میدهد انسان میتواند در دل ناملایمات نیز سرافرازانه پای وطن بایستد، زندگی کند و در اوج سختیها با همدلی، اتحاد و امید به آینده پیوند بخورد.
وی با بیان اینکه مقاومت و ایستادگی در برابر ظلم محدود به سن و جایگاه خاصی نیست، افزود: هر فردی در هر موقعیتی میتواند سهمی در این ایستادگی داشته باشد.
کوثری تصریح کرد: اگر قرار باشد ادبیات از این روزهای ایران تنها یک پیام برای تاریخ حفظ کند، آن پیام باید «درس عبرت» باشد. جنگ، با وجود خشونت، ویرانی و ناملایمات، همچون آیینهای چهره واقعی انسانها را در سختترین شرایط نشان میدهد و ادبیات میتواند این حقیقت را ثبت کند.
وی ادامه داد: ادبیات قادر است ارزش واقعی زندگی، عشق به وطن و انسانیت را آشکار کند و سد سکوت را بشکند تا فریاد خانوادهها و جامعهای که درگیر این بیرحمی شدهاند، به گوش جهانیان برسد.
کوثری اظهار کرد: وحدت ملی در شرایط بحرانی و سخت، همچون سپری است که میتواند وطن را در برابر ضربههای ناجوانمردانه دشمن حفظ کند.
وی با تاکید بر اینکه اگر جامعه را به یک کشتی در دریای پرتلاطم جنگ تشبیه کنیم، وحدت در جامعه همان لنگری است که مانع از غرق شدن آن میشود، افزود: این اتحاد و همبستگی، گنجینهای ارزشمند است که حفظ آن بر عهده همه مردم، از کوچک تا بزرگ، قرار دارد و باید برای پاسداری از آن تلاش کنند.
این نویسنده همدانی همچنین از نویسندگان کودک و نوجوان خواست در این شرایط نقش فعالتری ایفا کنند و گفت: قلم سلاح نویسندگان است و باید از این ظرفیت برای تقویت روحیهی کودکان و نوجوانان استفاده کرد. کتاب و داستان میتوانند در روزهایی که دسترسی به فضای مجازی محدود است، بهترین جایگزین باشند و به کاهش اضطراب و پرکردن اوقات فراغت کودکان کمک کنند.
کوثری با اشاره به امکان آموزش و تولید محتوا برای علاقهمندان این حوزه، افزود: کودکان و نوجوانان میتوانند با نوشتن دلنوشته و داستان، احساسات خود را بیان کنند و در صورت علاقه به این حوزه، از آموزشهای مجازی برای تقویت مهارتهای نویسندگی بهره ببرند.
انتهای پیام
