امروز خیابانهای آبادان، حال و هوای دیگری داشت؛ انگار ذرات آب اروند و خلیجفارس هم میدانستند که صاحب و نگاهبانشان قرار است برای همیشه در آغوش خاک آبادان آرام بگیرد؛ جمعه، چهاردهم فروردین ۱۴۰۵، تقویم ایران برگی را ثبت کرد که در آن، شکوه یک بدرقه با غیرتِ مردم جنوب گره خورد.
دریابان شهید علیرضا تنگسیری، که سالها نامش لرزه بر اندام متجاوزان در پهنه آبهای نیلگون میانداخت، امروز نه در قامت یک فرمانده نظامی، بلکه در قامت «فرزند اروند» به خانه بازگشت.
جمعیت مردم آبادان امروز به قدری از ابتدای بلوار ذوالفقاری تا میعادگاه همیشگیاش در گلزار شهدا انبوه بود که جای سوزن انداختن نبود؛ همان مردمی که او را در روزهای سخت پس از تجاوز و حملات ناجوانمردانه آمریکایی-صهیونی در کنار خود میدیدند، حالا با چشمانی اشکبار، زیر تابوتش را گرفتند تا بگویند «فرمانده، ما تنهایت نمیگذاریم.»
شکوه حضور مردم آبادان از مرد و زن و پیر و جوان و کودک، در تشییع پیکر مطهر شهید تنگسیری، فراتر از یک سوگواری بود؛ این حضور را میتوان یک قیام غیرت جنوبی نام گذاشت؛ آن هم در وصف مردم خونگرم و مجاهدِ آبادان و خوزستان که از نخستین ساعات صبح جمعه با پلاکاردهایی در دست و تصاویری از فرمانده محبوبشان بر سینه، بازهم به میدان آمده بوده بودند.
در این میان، شعارهای کوبندهی «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل»، پاسخی دندانشکن به تجاوزگریهای اخیر دشمنان و ترور بزدلانه فرماندهان رشید اسلام بود که از حنجرهی هزاران نفر، یکصدا و پرطنین در خیابانهای مسیر تشییع میپیچید.
همچنین مردم با فریادهای «لبیک یا خامنهای» و «خونی که در رگ ماست، هدیه به رهبر ماست»، بیعت دوباره خود را با مسیر شهید و جانشین برحقِ ولایت، آیتالله مجتبی خامنهای، اعلام کردند.
و در نهایت، او که عمری را در تلاطم موجها گذرانده بود، ایستادن و آرام گرفتن در کنار رفیق و همرزم دیرینش، شهید «سعید سیاح طاهری» را برگزید. این همنشینی در خاک، نمادی است از پیوند ناگسستنی مردان دفاع مقدس با مدافعان امروز؛ تلاقی غیرت سالهای دور و شجاعتِ همین روزهای سخت.
سردار دریا؛ خوزستانیها تا ابد امانتدار نام بزرگ تو خواهند بود. آبادان امروز با تو وداع نکرد، بلکه تو را در قلب تاریخ خود برای همیشه ذخیره کرد.
انتهای پیام
