رحمان ذبیحی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به نسبت ایران و برخی همسایگان اظهار کرد: در متون کهن ادب فارسی حکایات و تمثیلهای آموزندهٔ بسیاری میتوان یافت که ریشه در تجربههای ژرف مردم دارد.
وی خاطرنشان کرد: در دیوان انوری شاعر معروف قرن ششم، میان کدوبنی ۲۰ روزه با چناری کهنسال و استوار، بحثی در میگیرد؛ کدو طی ۲۰ روز با رشد سریع بر چنار میپیچد و بالا میرود. آنگاه سن چنار را میپرسد. چنار میگوید افزون بر ۲۰۰ سال از عمر او میگذرد. کدو با لحنی تمسخرآمیز میگوید قد من طی ۲۰ روز از تو بلندتر شده است!
استاد رشته زبان و ادب فارسی دانشگاه ایلام افزود: چنار با اطمینان و آرامش میگوید با تو بحث و مشاجرهای ندارم اما میزان پایداری و استواری و معیار مردی و نامردی در سرمای خزان مشخص خواهد شد:
نشنیدهای که زیر چناری کدوبنی
برجست و بر دوید برو بر به روز بیست
پرسید از چنار که تو چند روزهای
گفتا چنار عمر من افزونتر از دویست
گفتا به بیست روز من از تو فزون شدم
این کاهلی بگوی که آخر ز بهر چیست
گفتا چنار نیست مرا با تو هیچ جنگ
کاکنون نه روز جنگ و نه هنگام داوری است
فردا که بر من و تو وزد باد مهرگان
آنگه شود پدید که نامرد و مرد کیست
ذبیحی اضافه کرد: هنگام آزمون است، که سربلندی یا سرافکندگی روشن میشود (عند الامتحان یکرم المرء او یهان).
انتهای پیام
