رضا نامنی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به نقش و وظایف یک مستندساز در مواجهه با واقعیتهای جنگ اظهار کرد: وظیفه اصلی مستندساز، به تصویر کشیدن آن دسته از رویدادها و حقایقی است که به صورت مستند در دسترس هستند. یک مستندساز باید واقعیتها را از نزدیک مشاهده کند و با نگاهی جامع از همه زوایا به آنها بپردازد. این مشاهده صرف نیست، بلکه مستلزم تحلیل درست از واقعیت نیز است.
وی افزود: در شرایط حساس کنونی که با جنگ روبرو هستیم، حضور مستندساز در میدان ضروری است. علاوه بر این، او باید با نگاه تفکری خود به موضوع جنگ بنگرد و درک عمیقی از ماهیت جنگ پیدا کند.
نقش مستندساز در تقویت روحیه ملی و هدایت جامعه به سوی حقیقت
این مستندساز با اشاره به تاثیر نقش مستندساز بر روحیه جامعه تصریح کرد: در شرایط کنونی، هر قاب تصویری که از خیابانهای ایران ثبت میشود، فراتر از یک اثر هنری یا خبری صرف، ابزاری قدرتمند برای تاثیرگذاری بر دشمن و هدایت افکار عمومی جامعه است. این تصاویر، به ویژه برای آن دسته از شهروندان که هنوز در مورد مسائل جاری کشور به قضاوت نهایی نرسیدهاند، نقشی حیاتی ایفا میکنند. مستندسازان و عکاسان با ثبت دقیق و هنرمندانه واقعیتها، به این افراد کمک میکنند تا به تشخیص درست دست یابند و مسیر صحیح را بهتر شناسایی کنند؛ این فرآیند، به طور طبیعی، به افزایش شور حماسی در جامعه منجر خواهد شد.
وی با بیان توصیههای کلیدی به مستندسازان در دوران حساس کنونی اظهار کرد: مستندسازان باید با غیرت ملی به وظیفه خود بنگرند. همانگونه که نیروهای مسلح اقتدار ایران را در توانمندیهای نظامی خود به نمایش میگذارند و مردم با حضور پرشور خود در صحنه، قدرت اجتماعی را نشان میدهند، مستندسازان نیز باید با ثبت تصاویر گویا و روایتهای تاثیرگذار، این اقتدار و غیرت ملی را منعکس کنند.
این مستندساز ادامه داد: نگاه تخصصی مستندساز نباید صرفاً یک نگاه حرفهای و بیطرفانه باشد، بلکه باید به نگاهی حماسی بدل شود. هدف نهایی باید ساخت آثاری باشد که روحیه حماسی و غیرت ملی مردم را بیش از پیش تقویت کند و آنها را به همبستگی و تلاش بیشتر ترغیب کند. درواقع مستندسازان با دوربینها و روایتهای خود، میتوانند نقشی کلیدی در تقویت هویت ملی، افزایش خودباوری و هدایت جامعه به سوی آیندهای روشن ایفا کنند.
وی با تشریح جنگ دوازده روزه در مقابل نبرد فعلی تصریح کرد: جنگ تحمیلی، با شروعی غافلگیرکننده و غیرانسانی در حین مذاکرات، آغاز شد. اما دشمنان با هدف قرار دادن رهبر یک نظام و ایجاد جنگ داخلی با کشتهسازی و سرمایهگذاری بر اتفاقات داخلی، تلاش کردند تا با ایجاد تفرقه، پیروزی را از آن خود کنند. این در حالی است که برنامهریزی آنها حداکثر برای پنج روز بود، اما اکنون که ۳۸ روز از جنگ میگذرد آنها هنوز به نتیجه نرسیدهاند.
ناشناخته ماندن ملت ایران برای دشمن
این مستندساز با استناد به فرمایشات رهبر انقلاب، اظهار کرد: دشمنان، ملت ایران را به درستی نشناختهاند. مردم ایران در مقاطع حساس، متحدتر میشوند، به خصوص زمانی که درک کنند هدف دشمن، منافع فراتر از صرف درگیری نظامی است. برخلاف تصور دشمنان مبنی بر سهولت تجزیه ایران، همانند سوریه، لیبی یا ونزوئلا، مردم ایران با وجود اختلافات داخلی، در برابر تهدید خارجی اتحاد خود را نشان میدهند.
نامنی جنگ فعلی را متفاوت از جنگ دوازده روزه دانست و افزود: تفاوت عمده جنگ امروز، در حضور همزمان «میدان و خیابان» در دست مردم است. مردم ایران به خوبی متوجه طرحهای تجزیهطلبانه آمریکا و اسرائیل شدهاند و میدانند که اسرائیل این جنگ را جنگ اعتقادی و آخرالزمانی خود میداند و به دنبال تحقق طرح اسرائیل بزرگ از نیل تا فرات است.
مردم در خیابانها، تاثیر کمتری از موشکها ندارند
این مستندساز ادامه داد: نیروهای نظامی ایران با قدرت موشکی و علمی خود، دشمن را در موضع ضعف قرار دادهاند. این قدرت علمی که امروز جهان را به شگفتی واداشته، عاملی شده تا دشمنان در برابر ایران بایستند. در کنار این قدرت نظامی، حضور غیرتمندانه مردم در خیابانها، تاثیر کمتری از موشکها ندارد.
نامنی اضافه کرد: دشمنان تصور میکردند تنها با قدرت نظامی ایران روبرو هستند، اما امروز شاهد اتحاد مردم، نیروهای نظامی و همچنین دیپلماسی فعال ایران هستند. همانطور که اعلام شده، دیپلماسی امروز ایران، «دیپلماسی میدان» است و هر آنچه میدان بگوید، همان اجرا خواهد شد.
انتهای پیام
