سعید آژده نویسنده خوزستانی و شاعر کتابهای بوسه بر جنوب و چهارشنبه بیست و یکم، در شعری که به مناسبت چهلمین روز شهادت کودکان مینابی در اختیار ایسنا قرارداده، باعنوان موشکهای "تام هاوک" روی تابوت "یکصدوشصت هشتم"، برای کودکی که رفت و عروسکش ماند"، آورده است:
"موشکها یکی یکی کنارم می افتند
می ترکند...
من سرم را می فشرم
کودکان می ترسند
گنجشکها فرار میکنند
پیرمردی دستش را به کمر می گیرد
زنی آبستن از ترس بچه اش سقط میشود
ما میان بمبها، باران را نمی بینیم
و کوه های سفید تیره میشوند
اینجا کودکان میناب، مرگ را پرواز میکنند
با قامت های کوچک خونین
با عروسکی میان آوارها
با گُلی لای گیسویی که در سنگها گیر کرده است...
نگاه کن! نبضم نمی زند....
و کلمه روی کاغذ خونین است
و وطن دوباره درد می کشد
اینجا من ماندهام و جهانی که خاموش است
نه صدای باران را می شنوم
نه آواز گنجشکان را
تنها تابوت پشت تابوت
از کودکانی که به مدرسه رفتند و
هرگز باز نگشتند....."
انتهای پیام
