جمعیت سیلآسای عزاداران، عمدتاً از نوجوانان و جوانان دانشآموز، با چشمانی گریان اما مصمم، گرد آمده بودند تا بار دیگر با آرمانهای رهبر شهید خود و فرزندان شهید میناب تجدید میثاق کنند.
روضهای از جنس نسل سلیمانی
هیاهوی جمعیت نبود؛ اینجا صدای هماهنگ هزاران نوجوان بود که یکصدا میخواندند: «تا ظهور، تا ظهور، با رهبریم تا ظهور». در گوشهای از صحن، گروههای سرود دانشآموزی نغمههایی میخواندند که دل هر سنگدلی را نرم میکرد.
مداحان دانشآموز که بعضاً سنشان از ۱۵ سال تجاوز نمیکرد، با چشمانی بارانی روضه میخواندند و جمعیت با سینهزنی سنگین، پاسخ «یا حسین» میدادند. یکی از این مداحان نوجوان، خطاب به حضرت آیتالله خامنهای میگفت: «آقا جان، راهت را ادامه میدهیم، هرچند که دشمن بداند...»
پرچمهای سرخ انتقام، مشتهای گرهکرده نسل مقاومت
نکته چشمگیر، حضور گسترده دانشآموزان با پرچمهای قرمز «یا ثارالله» و تصاویر شهید رهبر و شهدای میناب بود. آنها یکصدا فریاد میزدند: «انتقام، انتقام، تا نابودی ظالمان». اما این انتقام، از جنس کور نیست؛ از جنس استقامت و ادامه راه است.
یکی از دانشآموزان حاضر در مراسم که پرچمی به دست داشت، با اشک به خبرنگار ما گفت: «آیتالله خامنهای پدر معنوی ما بود. بچههای شجره طیبه میناب در همان روزهای اول جنگ رمضان ثابت کردند که نسل مکتب سلیمانی هرگز تسلیم نمیشود. امروز اینجا جمع شدیم که بگوییم راهشان ادامه دارد.»
انتهای پیام
