شالوم امان در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به حمله دشمن آمریکایی-صهیونی به کنیسه‌ای در تهران اظهار کرد: در روزگاری که شعله‌های کینه و دشمنی از هر سو زبانه می‌کشد، وجدان انسانی و ایمان الهی ما را به سکوت فرا نمی‌خواند، بلکه به گفتن، برخاستن و پیمان بستن برای حفظ حرمت مقدسات و آرامش دل‌های مردم دعوت می‌کند. من به‌ عنوان یک خادم آئین کلیمی و حامل پیام‌های اخلاقی تورات، در برابر حوادثی که دل هر انسان مؤمن را می‌لرزاند، نمی‌توانم خاموش بمانم. حمله به اماکن مذهبی، خواه کنیسه باشد، خواه مسجد یا کلیسا، تنها تخریب سنگ و چوب نیست؛ شکستن حرمت ایمان است، جراحت بر روح انسانیت و تهدیدی بر خود مفهوم «تقدس» است.

وی افزود: در آموزه‌های الهی ما آمده است که هر مکان عبادت، «خانه خدا» است و هر دستی که برای تخریب آن بلند شود، در حقیقت با خالق جهان در ستیز است. دشمنانی که حرمت این اماکن را می‌شکنند، نمی‌دانند که دیوارهای این خانه‌ها با ایمان و اشک و دعای بندگان خدا ساخته شده است. این اعمال خشونت‌آمیز نه فقط علیه یک قوم یا دین، بلکه علیه همه انسان‌ها است. چرا که تقدس مکان عبادی، مرز نمی‌شناسد، همان‌گونه که نور الهی هیچ دیواری را از تابش خود محروم نمی‌کند.

این پیشوای کلیمی بیان کرد: امروز بیش از هر زمان دیگر، ما نیازمند وحدت ملی هستیم وحدتی که نه بر پایه شعار، بلکه بر بنیاد احترام متقابل میان ادیان و باورها شکل می‌گیرد. ملت ما مجموعه‌ای از باورها، اقوام، زبان‌ها و آیین‌ها است، اما همه این رنگ‌ها در یک تابلو جای گرفته‌اند، تابلویی که نامش «ایران» است و روح مشترکش «انسانیت». اگر دشمنان، از هر سوی جهان، بر این وحدت هجمه می‌آورند، وظیفه ملت ما است که چون حلقه‌های زنجیر، دست در دست یکدیگر دهیم و نگذاریم هیچ دستی این پیوند را از هم بگسلد.

امان با تأکید بر اینکه در هر دین حقیقی، حرمت مکان عبادت نه‌تنها برای پیروان آن دین، بلکه برای همه مؤمنان واجب است، گفت: کتاب مقدس به ما می‌آموزد که «خداوند بر زمین فرود نمی‌آید مگر آن‌گاه که بندگانش برای نیایش گرد آیند». پس هر مکانی که نیایش در آن برپا شود، زمین مقدس است. حمله به این مکان‌ها در واقع حمله به آرامش روح بشر است، به امید او برای ارتباط با آفریدگارش.  

وی تصریح کرد: دشمنان شاید در ظاهر سنگ و دیوار می‌شکنند، اما آنچه می‌خواهند، شکستن پیوند انسان‌ها با یکدیگر است. آنان می‌دانند وقتی مردم با ایمان متحد باشند، هیچ قدرتی نمی‌تواند آنان را خوار کند. هدفشان نه تخریب یک بنای مذهبی، بلکه سست کردن پایه‌های ایمان و دوستی میان هم‌وطنان است، اما آن‌ها غافل هستند که ایمان راستین از خاکستر تخریب نیز جوانه می‌زند؛ همان‌گونه که شمعدان‌های مقدس ما، هر بار پس از خاموشی، با شعله‌ای معنوی‌تر فروزان می‌شود.

این پیشوای کلیمی تأکید کرد: در این لحظه‌های دشوار، ما باید دوباره به ریشه‌های مشترک خود بازگردیم. چه یهودی باشیم، چه مسلمان یا مسیحی، همه ما وارثان یک پیام هستیم، پیام رحمت، عدالت و محبت. نیاکان ما در سرزمینی واحد زیسته‌اند، رنج‌های مشترک را تحمل کرده‌اند و در لحظات خطر، شانه‌به‌شانه از سرزمین و شرافت خود دفاع کرده‌اند. دشمن تلاش می‌کند دیوار جدایی میان ما بسازد، اما تاریخ به ما می‌آموزد که هیچ دیواری نمی‌تواند برادری و نوع‌دوستی را از میان بردارد.

امان خاطرنشان کرد: من از این جایگاه، نه‌تنها از پیروان دین خود، بلکه از همه فرزندان این خاک مقدس می‌خواهم با یکدیگر مهربان باشند، بغض و بی‌اعتمادی را به کنار بگذارند و در برابر نفرت، محبت را انتخاب کنند. اگر امروز کنیسه‌ای آسیب می‌بیند، فردا شاید مسجد یا کلیسایی هدف قرار گیرد، اما آنچه دشمن را شکست می‌دهد، صرفاً محکومیت زبانی نیست، بلکه پیوند دل‌هاست. ما باید نشان دهیم که درد یکی، درد همه است. 

این پیشوای کلیمی بیان کرد: من این حملات را با تمام وجود محکوم می‌کنم، نه از سر خشم، بلکه از سر اندوه، زیرا هر ضربه به مکان عبادت، زخمی بر چهره انسانیت است. 

امان با بیان این مثال که ایمان، همانند شمعی است که در تاریکی شب، حتی اگر بادها بر آن بتازند، باز به نورش ادامه می‌دهد، گفت: دشمنان می‌خواهند تاریکی را توسعه دهند، اما ما باید شمع‌هایمان را بیشتر برافروزیم در قلب، در خانه و در جامعه. هیچ خانه‌ای، هیچ دین و مذهبی، تنها نیست، زیرا ریشه ما یکی است و روح ما از یک سرچشمه آب می‌خورد.  

وی در ادامه افزود: برای بیان مفهوم وحدت ملی به زبان عبری، می‌توان از یکی از زیباترین و مشهورترین عبارات کتاب مقدس (مزامیر داوود) استفاده کرد که قرن‌هاست نماد اتحاد و همدلی است، «بنگر که چه نیکو و چه دل‌انگیز است که برادران، همگی با هم در وحدت به سر برند.» (مزامیر ۱۳۳: ۱)  این جمله در فرهنگ عبری زبان نه‌تنها به معنای کنار هم بودن فیزیکی، بلکه به معنای همدلی و «هم‌بستگی» است. کلمه «یَخاد» به معنای «با هم» و «یکپارچه» است که نشان‌دهنده پیوندی عمیق‌تر از یک هم‌زیستی ساده است. این پیام دعوتی است برای گذشتن از تفاوت‌ها و چشیدن طعم شیرین یکی بودن و در کنار هم بودن.

وی خاطرنشان کرد: صلح و امنیت پایدار، با احترام همگانی به مقدسات حاصل می‌شود. بیایید دست در دست هم فارغ از مرزهای آیین و مذهب، از هر مکان عبادتی چون خانه خود پاسداری کنیم و اجازه ندهیم صدای دعا، قربانی کینه و نفرت شود. 

انتهای پیام