دکتر سارا شاه‌آبادی در گفت و گو با ایسنا، با اشاره به بیماری فاویسم و علائم آن در بدن افراد، اظهار کرد: فاویسم یک بیماری ژنتیکی است که برخی از مواد از جمله باقلا می‌تواند به عنوان محرک بیماری عمل کرده و علائم آن را تشدید کرد.

وی از مهمترین علائم اولیه بیماری فاویسم یاد کرد که شامل افزایش ضربان قلب، تنگی نفس، خستگی، تغییر رنگ ادرار و تیره شدن آن، زردی پوست، اسهال و استفراغ، درد شکم، بزرگ شدن طهال و... است و افزود: با توجه به اینکه فاویسم دارای انواع مختلفی از خفیف تا شدید است، علائم بیماری نیز بسته به شدت آن می‌تواند متغییر باشد.

به گفته مدیر گروه پیشگیری و مبارزه با بیماری‌های مرکز بهداشت استان کرمانشاه، به طور معمول علائم بیماری فاویسم حدود ۲۴ تا ۳۶ ساعت پس از مواجهه با محرک خود را نشان می‌دهد.

شاه‌آبادی با بیان اینکه در برخی موارد مبتلایان به فاویسم به محرک‌های دیگری بجز باقلا نیز واکنش نشان می‌دهند، عنوان کرد: برخی از انواع داروها از جمله برخی آنتی‌بیوتیک‌ها، آسپرین، داروی ضد مالاریا، ویتامین K،  برخی رنگ‌های خوراکی، حنا، سدر و حتی نخودفرنگی نیز می‌تواند از دیگر مواردی باشد که مبتلایان به فاویسم به آن واکنش نشان دهند.

این مسئول اضافه کرد: گاهی در موارد شدید بیماری، واکنش بدن فرد فقط محدود به خوردن باقلا نیست و حتی مواجهه با بوی باقلا و قرار گرفتن در کنار مزارع باقلا نیز می‌تواند بدن فرد را دچار واکنش کند.

وی با تاکید بر اینکه فاویسم هیچ درمان قطعی ندارد، یادآور شد: وقتی فرد با علائم بیماری مواجه شد تنها راهکار استراحت و تزریق سرم است. البته در برخی موارد که بیماری شدید باشد بیمار نیازمند  تزریق خون نیز خواهد بود.

مدیر گروه پیشگیری و مبارزه با بیماری‌های مرکز بهداشت استان کرمانشاه در پاسخ به اینکه آیا بیماری فاویسم با بزرگ شدن افراد بهبود می‌یابد، گفت: در برخی موارد با افزایش سن از شدت بیماری کاسته می‌شود، اما همچنان امکان حساس بودن فرد به محرک‌ها وجود دارد.

شاه‌آبادی از اینکه بیماری فاویسم محدود به سن خاصی نیست نیز یاد کرد و افزود: محدوده سنی اصلی بروز فاویسم بین دو تا پنج سالگی است و اگرچه می‌تواند در جنس دختر و پسر وجود داشته باشد، اما احتمال ابتلای پسرها در سن زیر پنج سال بیشتر است.

وی تنها راه تشخیص قطعی بیماری فاویسم را آزمایش خون دانست و تاکید کرد:  بیماری ژنتیکی فاویسم به دلیل کمبود نوعی آنزیم در بدن رخ می‌دهد و کمبود این آنزیم باعث افزایش سرعت تخریب و همولیز شدن گلبول‌های قرمز شده و به تبع آن فرد دچار کمبود اکسیژن می‌شود.

انتهای پیام