محمد برومند، نویسنده و کارگردان تئاتر مشهدی با ابراز تاثر از درگذشت این هنرمند سینمای ایران، گفت: روانشاد مهدی احمدی، متولد فروردین ۱۳۳۴ در مشهد بود. او در یک خانواده بسیار مذهبی در مشهد بزرگ شده بود و در آن زمان، استفاده از رادیو، تلویزیون و موسیقی در خانواده او مجاز نبود. با وجود این محدودیتها، وی فعالیت هنری خود را از دوران دانشآموزی و در سال ۱۳۴۸ با تئاتر شروع کرد و به این ترتیب وارد دنیای هنر و بازیگری تئاتر شد.
برومند ادامه داد: فعالیت تئاتر او تا اوایل انقلاب ادامه داشت و حتی بعد از انقلاب هم در نمایشهایی مثل «لبخند باشکوه آقای گیل» بازی کرد. بیشتر کارهای تئاتریاش همکاری با اساتیدی مانند مرحوم کمال علوی و مرحوم سید محسن مصطفیزاده بود. از جمله نمایشهایی که در آن دوران اجرا کردند میتوان به «حق، برتر از احساسات»، «از کوروش تا ابدیت»، «دو آقای با شخصیت»، «شاه»، «اهریمن» و «خواستگار» اشاره کرد.
نویسنده و کارگردان تئاتر مشهدی با اشاره به اینکه مرحوم احمدی در اوایل سال ۱۳۵۷، جذب تلویزیون شد و فعالیت خود را در گروه کودک آغاز کرد، تصریح کرد: به دلیل علاقه زیاد وی به دنیا کودکان و نوجوانان، برنامهای به نام «مجله خبری کودکان» را برای تلویزیون تولید و پخش کرد که طرفداران زیادی داشت.
وی یادآور شد: شادروان احمدی مدتی نیز به عنوان خبرنگار با رسانههای مختلف همکاری میکرد و در زمینه مصاحبه و گزارشگری، بسیار فعال بود اما در نهایت، ما او را به عنوان تهیه کننده سینما میشناسیم؛ هرچند که در کنار تهیه کنندگی، در بعضی از آثار خود یا پروژههای دیگران به عنوان بازیگر نیز ایفای نقش میکرد.
برومند افزود: گستردگی فعالیتهای احمدی بسیار زیاد بود اما او به دور از هرگونه خودنمایی، نمیخواست خودش را مطرح کند. با این همه فعالیت در تئاتر، تلویزیون، سینما و مطبوعات بیشتر کارهایش را بیسروصدا انجام میداد؛ کارهایی که دوست داشت، به آنها علاقه داشت و به آنها باور داشت.
بازگشت به مشهد و از سرگیری فعالیتهای هنری در این شهر پس از انقلاب اسلامی
این کارگردان تئاتر مشهدی با اشاره به اینکه احمدی بعد از انقلاب به مشهد بازگشت و چند سالی در این شهر بود، توضیح داد: در همان زمان یک دفتر فیلمسازی با نام انتشارات تصویر، در خیابان احمدآباد مشهد راهاندازی کرد که شاید بتوان گفت از اولین دفترهای فیلمسازی در خراسان رضوی بود. همزمان، به خاطر علاقهای که به تئاتر داشت، در کنار آن دفتر، یک مرکز آموزشی تئاتر به نام «هنرکده بهار» را نیز راهاندازی کرد.
وی ادامه داد: در آن زمان آموزش خصوصی تئاتر خیلی رایج نبود و بیشتر آموزشها زیر نظر اداره فرهنگ و هنر و بعد آن اداره ارشاد انجام میشد اما ایشان وارد بخش خصوصی شد و این آموزشها را خیلی وقتها بهصورت رایگان انجام میداد. این کار خیلی ارزشمند است که یک نفر تمام عمرش را صرف کند تا برای آموزش، فرهنگ و هنر مفید باشد.
برومند با اشاره به اینکه احمدی با ویژگیهای اخلاقی برجستهای شناخته میشد، یادآور شد: او حتی در آخرین روزهای عمر، هر آنچه میدانست و هر دانشی که داشت را بدون هیچ منتی به دیگران منتقل میکرد. این روحیه معلمی او برای من بسیار آموزنده بود. من از شادروان احمدی نه تنها در هنر بلکه در انسانیت بسیار آموختم.
وی با بیان اینکه این هنرمند فقید در فعالیتهای جمعی و صنفی هنرمندان پیشقدم بود، افزود: برای مثال در تعاونی مسکن خانه سینما مدیرعامل بود و سالهای سال تلاش کرد تا بتواند برای اعضای سینما خانه بسازند. همچنین ریاست انجمن فیلمبرداران سینمای ایران را نیز بر عهده داشت.
این کارگردان تئاتر مشهدی ادامه داد: مرحوم احمدی، تفکرات تشکیلاتی و صنفی عمیقی داشت و همیشه به فکر دیگران بود. حتی برای هنرمندانی که از دنیا میرفتند اما چندان معروف یا شناختهشده نبودند، ارزش قائل میشد. چون میدانست آن فرد در عرصه سینما و هنر زحمت کشیده است. به خانوادههایشان سر میزد، در مراسمهایشان شرکت میکرد و هر کمکی از دستشان برمیآمد دریغ نمیکرد. این ویژگیهای اخلاقی بسیار ارزشمند است و باید سرمشق همه هنرمندان قرار گیرد. لازم به ذکر است که پیکر این هنرمند فقید در قطعه هنرمندان مشهد به خاک سپرده شده است.
انتهای پیام
