شامگاه سهشنبه ۲۵ فروردین، مردم دیار هزار سنگر در لبیک به رهبر معظم انقلاب به میدان مرکزی شهر آمل آمدند که این اجتماع در فضایی آمیخته از اندوه شهادت امام صادق(ع)، بر وحدت و پایداری در مسیر انقلاب تاکید شد.
در کنار پرچمهای عزاداری با مضامین یا حسین شهید، پرچم جمهوری اسلامی ایران نیز به نشانه پایداری تا رسیدن به پیروزی در سایه ایمان و توکل بر خدا خودنمایی میکرد.
حضور مردم آمل در این شبهای اقتدار تجلی حیات واقعی است که نشانههای استواری وعشق بی پایان به وطن را در معرض نمایش جهانیان قرار میدهد.
این حضور حماسی و ثبت جمعیتی بینظیر نشان داد که پیوند امت با ولایت گسستنی نیست.
گامهای استوار مردم، پیامی قاطع به دشمنان
گامهای استوار مردم، پیامی قاطع به دشمنان داشت؛ اینکه در سایه رهبری حکیمانه حضرت آیتالله العظمی سید مجتبی خامنهای (حفظهالله)، عزم این ملت برای ایستادگی در برابر استکبار، پولادینتر از همیشه است.
در این حضور پرشور که، تپشی از یک ملت امیدوار است علاوه بر وحدت در تنوع قشرهای مختلف مردمی، پشتیبانی از نیروهای مسلح نیز به چشم میخورد.
برای مردم جمهوری اسلامی ایران تنها راه حضور در خیابان و محکومیت اقدامات ددمنشانه دشمن شکست خورده است.
مردم بصیر و آگاه جمهوری اسلامی ایران در برهههای مختلف تاریخی بارها پشتیبانی خود را از نظام اسلامی با حضور یکپارچه نشان دادهاند اما حضور، آن هم در ۴۶ شب متوالی با هر شرایط جوی و حتی حملههای هوایی، ایستادگی تا پای جان برای وطن را به منصه ظهور میرساند.
خیابان و میادین مرکزی شهرها در این شبها نمود و آیینه قدرت اجتماعی ملتی شکست ناپذیر است و زبان زور را تحمل نمیکند اما دشمن شکست خورده هم این قدرت را درک کرده بطوریکه از حضور در خیابان عصبانی و آشفته است.
میدان ۱۷شهریور آمل، نسبت به شبهای گذشته شلوغتر شده، فریادها نیز بر سر دشمن رسا تر شده چرا که فاصله کمی تا پیروزی نهایی باقی مانده است.
این یک نبرد تمدنی است، تمدنی که ریشههای توحیدی دارد و قطعا کاخ منحوس شیطان را فرو خواهد ریخت و تا کنون نیز پیروز میدان بوده و خواهیم بود.
دشمن این مهم را فهمیده و توان خود را در برابر مقاومت مردم جمهوری اسلامی ایران از دست داده بنابراین اکنون با این اتحاد مقدس و ایجاد وحدت، همدلی و پیروزیهای چشمگیر؛ ایران عزیز، تمدنی جدید را در دنیا ایجاد کرده است.
آنچه این روزها در شهرهای مختلف ایران در حال رخ دادن است، تنها یک تجمع مقطعی نیست؛ «شبهای اقتدار» به روایت تصاویر و گزارشهای میدانی، به یک «فرهنگ مقاومت شبانه» تبدیل شده که ریشه در عمق باورهای ملی و مذهبی ایرانیان دارد. آنچه این حرکت را از منظر تاریخی متمایز میکند، تداوم، خودجوشی و تنوع طیفهای شرکتکننده در آن است.
این حضورهای شبانه خیلی زود از یک واکنش آنی به یک الگوی رفتاری جمعی تبدیل شد و بررسی روند این تجمعات نشان میدهد که مردم با عبور از فراز و نشیبهای مختلف از جمله موجهای سنگین بمبارانهای هوایی دشمن، برودت هوا و بارندگی، نهتنها تزلزلی به خود راه ندادند، بلکه هر شب بر تنوع نمادهای مشارکت خود افزودند.
نکته حائز اهمیت پیوند ناگسستنی این حضورها با مفهوم «وطن» فراتر از هرگونه مناسبت سیاسی یا جناحی است؛ در حالی که در بسیاری از جوامع، بحرانهای امنیتی و بلایای طبیعی به خلوت شدن معابر عمومی میانجامد، در تجربه «شبهای اقتدار»، شاهد پدیدهای معکوس هستیم.
از منظر جامعهشناختی، آنچه این شبها را در تاریخ معاصر ایران ماندگار میکند، عبور از الگوهای کلاسیک و ورود به مرحلهای از «خودآگاهی جمعی» است.
مردم در این تجمعات، دیگر صرفاً برای بیان یک موضع سیاسی گرد هم نمیآیند، بلکه حضور خود را به مثابه یک کنش معنادار در دفاع از تمامیت ارضی و تمامیت معنوی کشور تعریف کردهاند.
این همان نقطهای است که یک رویداد خبری را به «سند تاریخی» تبدیل میکند؛ جایی که زنان و مردان با هر سلیقه و در هر نقطه از کشور، گویی یک سخن بیشتر ندارند: «وطن»، و یک رفتار را تکرار میکنند؛ «ماندن در صحنه.»
انتهای پیام
