فرید جواهرزاده در گفتوگو با ایسنا با بیان اینکه در شرایط جنگی و بحران، اتفاقات مثبتی در گردشگری رقم نمیخورد، اظهار کرد: صنعت گردشگری تابع یک سری شرایط است و زیرساختهای متناسب با فعالیتهای روزمره خود را نیاز دارد که مهمترین آن امنیت و شرایط پایدار است. امنیت هم برای گردشگر و هم برای صاحبان کسبوکار ضروری است تا بتوانند برنامهریزی کنند و کار را پیش ببرند.
وی افزود: اما بحرانهای اجتماعی، سیاسی و ناپایداریهایی مانند جنگ و اتفاقاتی از این قبیل، به صورت مستقیم روی صنعت گردشگری تأثیر میگذارد. مضاف بر احساس امنیت، آن تصویری که از مقصد برای بیننده یا متقاضی سفر یا گردشگر نیاز است، دچار اشکال و آشفتگی میشود. معمولاً تجربههای ما در داخل کشور و تجربههای بینالمللی نشان میدهد که گردشگری نخستین بخشی است که در شرایط بحرانی با رکود مواجه میشود و به همان نسبت، آخرین بخشی است که به سطح پایدار برمیگردد.
رئیس مرکز نوآوری و خانه خلاق میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی خراسان رضوی، خاطرنشان کرد: زمانی که بین این دو مقطع قرار داریم، یعنی شرایطی مثل امروز که گردشگری وارد رکود شده و قرار است پس از مدتی که نمیتوانیم تخمین بزنیم به شرایط عادی برگردد، این مدت زمان نیازمند مدیریت پیشبینه، برنامهمحور و مبتنی بر کاهش ریسک است؛ چنین مدیریتی میتواند دوران فعلی را مدیریت کرده و از آن عبور کند که موضوعی مانند تابآوری، پاشنه آشیل این مرحله است.
مثلث طلایی تابآوری؛ همگرایی دولت، بنگاهها و جامعه
جواهرزاده ادامه داد: باید تلاش کنیم که با ارتقای بهرهوری، استفاده حداکثری از ظرفیتهای داخلی و پایداری برای پشتیبانی از شرایط گذر فعلی، این مهم را به منصه ظهور برسانیم. واقعیت این است که برای تحقق تابآوری در صنعت گردشگری، باید مجموعهای از اقدامات هماهنگ و ساختاری به وجود آید تا بتوانیم شرایط را تابآور کنیم. بخشی از آن به متولیان امر، دولت و نظام حاکمیتی بهویژه وزارت میراث فرهنگی و گردشگری برمیگردد.
وی با تأکید بر اینکه بخشی دیگر توسط خود مدیران کسبوکارها مانند مدیران هتلها و آژانسهای مسافرتی انجام میشود، ادامه داد: دسته سوم نیز خود افراد و آحاد جامعه هستند که مشخصاً در این صنعت تلاش میکنند و به عنوان عناصر کارا یا مشاغل مرتبط محسوب میشوند. این سه دسته در تحقق تابآوری میتوانند کمک کنند که برای هر کدام باید دستورالعمل یا نظامنامه مجزایی صادر کنیم.
این کارشناس حوزه گردشگری به اتفاقاتی که میتواند به پایداری این موضوعات کمک کند، اشاره و بیان کرد: پشتیبانیهای مقطعی مانند تأمین بیمههای بیکاری، تأمین کمکهای مالی چه بلاعوض و چه به شکل وامهای با بهره کم برای این صنایع تا منحل نشوند، از بین نروند و بتوانند تابآوری خود را حفظ کنند. باید بخشی از نظام مالی ما در خدمت احیا و پشتیبانی قرار گیرد. دستورالعملهایی که توسط بانک مرکزی در اوایل جنگ صادر شد، مانند کمک به وضعیت چکهای برگشتی یا تمهیدات برای تغییر یا بازپرداخت وامها، اقدامات خوبی بوده است.
جواهرزاده تأکید کرد: این اقدامات باید بیشتر شود تا در شرایط بحرانی دست صنعت گردشگری را بگیرد. حمایت هدفمند از فعالان این حوزه در شرایط بحرانی، از وظایف مهم دولت است. در خصوص بیمه، سازمان تأمین اجتماعی میتواند فشار را کاهش دهد و از دریافت مطالبات خود در شرایط فعلی جلوگیری کند. مالیات نیز میتواند به تعویق بیفتد و معافیتهای مالیاتی برای بنگاههای گردشگری به دلیل شرایط بحرانی ایجاد شود. وقتی کسبوکاری تعطیل است و درآمدی ندارد، نمیتوان انتظار داشت آژانسها یا هتلها مالیات خود را به موقع پرداخت کنند.
وی با اشاره به بخش دوم که بنگاههای اقتصادی یعنی صاحبان مشاغل مرتبط هستند، گفت: آنها باید تلاش کنند نیروی انسانی خود را حفظ کرده و تجمیع کنند. در شرایط غیربحرانی معمولاً مشغول فعالیت بودند، اما اکنون دوره توقف است. در حوزه آموزش میتوانند وارد شوند و با برنامهریزیهای آموزشی، پرسنل خود را درگیر کنند. حتی به شکل دورکاری و آموزشهای مجازی میتوانند سطح توان حرفهای آنها را ارتقا ببخشند.
رئیس مرکز نوآوری و خانه خلاق میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی خراسان رضوی خاطرنشان کرد: این مقطع نیازمند آن است که فعالان صنعت گردشگری، دستاندرکاران خود را رها نکنند. مدیران بنگاهها باید با برنامهریزی، بهویژه برنامههای آموزشی که به ارتقای توانمندیهای فنی و حرفهای اهتمام ویژه دارد، نیروهای خود را حفظ کنند. به هر حال شرایط بحرانی است؛ باید بدانیم که این مرحله بالاخره به پایان خواهد رسید و به سمت رونق صنعت گردشگری بازخواهیم گشت. بنابراین باید پیشبینی کنیم و برنامههای خود را بر اساس واقعیتها تنظیم نماییم.
ترک عجولانه کارکنان صنعت گردشگری؛ ضربهای جبرانناپذیر
جواهرزاده با تأکید بر اینکه در نهایت خود افراد هستند که باید با روحیه تلاش کنند این مرحله را با ملاحظات مالی و اجتماعی پشت سر بگذارند، بیان کرد: بخش عمدهای از کارکنان صنعت گردشگری به دلیل مسائل معیشتی ممکن است بیکار شده یا فعالیتشان دچار اختلال شود. اگر آنها سریعاً به دنبال تغییر کار یا تغییر معیشت باشند، اشتباه بزرگی رخ داده است. پس از مدتی ممکن است بخشی از فعالان گردشگری را از دست بدهیم و بازگشت آنها با چالشهای اساسی مواجه شود. این افراد باید با تلاش و کمی ریاضت، که کار آسانی نیست، این دوران را سپری کنند.
وی در ادامه گفت: این ریاضت بهویژه برای افرادی که متأهل و دارای فرزند هستند، کار دشواری است، اما در این دوران گذار که امیدواریم کوتاه باشد، باید با کمکهای دولتی و همراهی مدیران بنگاهها، این بحران را پشت سر بگذاریم و نیروهای انسانی خود را حفظ کنیم تا بتوانیم آینده گردشگری را تضمین کنیم و حکمرانی تابآور، بهرهور و منسجمی داشته باشیم و گردشگری را در جایگاهی که در آینده برای رشد اقتصادی و توسعه پایدار کشور، بهویژه پس از جنگ، نیازمند آن هستیم، قرار دهیم.
انتهای پیام
