شامگاه یکشنبه ۳۰ فروردین، هوای مازندران بوی باران و دعا گرفته است. پنجاه شب از آن شبی که مردم این دیار برای دفاع از اقتدار ملی و آرمانهای انقلاب به خیابانها آمدند، میگذرد. نه یک شب احساسی زودگذر، نه ده شب اعتراضی موقتی، بلکه پنجاه شب پیاپی از استمراری که هر بار دلیلی تازه برای اثبات یک حقیقت بود؛ مازندران، این کهندیار تبرستان، همچنان مهد باورهای شیعی و وفادار به عهد خود با رهبری و انقلاب است.
امشب جمعیت در کوچه و خیابانهای شهرهای مختلف استان از ساری و بابل تا آمل و نوشهر، حلقههای توسل بسته بودند. صدای «اللهم کن لولیک...» در فضای شب پیچید و سوره نصر با اشک و نیایش قرائت شد. مردم از نوجوانانی با چشمانی مشتاق تا پیرمردانی که قامت خمیدهشان حکایت پنجاه شب ایستادن داشت، یک صدا فریاد میزدند: «تا جان در بدن داریم، پای ارزشهای انقلاب ایستادهایم.»
مردم دیار علویان در این پنجاهمین شب، نه فقط برای نمایش حضور، که برای توسل به امام زمان (عج) جمع شدند؛ تا «یزیدیان زمانه» از منطقه خارج شوند و ریشه باطل برای همیشه نابود شود.

در میان شعارهای حماسی «لبیک یا خامنهای» و «مرگ بر منافق»، مردم مازندران بار دیگر با نیروهای مسلح اعلام همبستگی کردند و با رهبر خود بیعتی دوباره بستند؛ بیعتی که نه در یک لحظه، که در ۵۰ شب متوالی و برای همیشه تاریخ این سرزمین رقم خورد.
این ۵۰ شب اقتدار، نشان داد مردم دیار علویان، بحرانها را پشت سر گذاشتهاند و همچنان در مدار ولایت، محکمتر از همیشه گام برمیدارند.
مردم ساری در سایه همدلی به خوانخواهی رهبر برخاستند
شنبه شب مردم ساری با تجمع در میدان آیینی امام حسین (ع) تجمع کردند و زنان و دختران مرکز مازندران با سربندهای یافاطمه (س) و یا زهرا (س) اعلام کردند که در این برهه از زمان همچون تهمتن وارد میدان نبرد خواهند شد.
شعارهای حماسی در پنجاه شب گذشته دیگر مانند یک ذکر ورد زبان جمعیت همیشه در صحنه شهرستان ساری شده است.

رقص پرچم سه رنگ ایران، سرخی بیرق یا حسین و پلاکاردهایی که هر شب با یک متن متفاوت در دست مردان و زنان دیار علویان است هر کدام فلسفه خاص خودش را دارد.
امشب نو سرباز ساروی با در دست داشتن پرچم ایران به ایسنا گفت: برای دفاع از کشورم آمدهام و هر شب پدر و مادرم با من میآیند و دلم میخواهد ترامپ بمیرد.
محمد طاها ۹ ساله است و کلاس سوم، گویا تمام وجودش آماده نبرد با دشمن است وقتی شعار میداد رگ گردنش برجسته میشد و بانگ «الله اکبر، خامنهای رهبر» سر میداد.

بارانا دختری دهه نودی، امشب تریبون این شب حماسی را در اختیار گرفته است با رجز خوانی از نیروهای مسلح و رزمندگان جبهه مقاومت خواستار خونخواهی رهبر شهید قائد امت شده است.
عطر گمنامی سرباز مازندرانی که تا حرم امام رضا (ع) پیچید
در میان نامهای پرآوازه شهدای امنیت مازندران، نام شهید «محمد عیاره» (عیاری) با واژهای گره خورده است که سالها مشقِ آن را میکرد: «گمنامی». شهیدی که سبک زندگیاش تجلی بخشیدن به سیره علوی در دستگیری از مستضعفان بود.
حجت الاسلام والمسلمین محمدعلی رضاپور در اجتماع مردمی، در آیین بازخوانی سیره شهدای سرباز گمنام امام زمان (عج) که در میدان امام حسین ساری مازندران، به بررسی ابعاد پنهانی از زندگی شهید محمد عیاره، از شهدای شاخص وزارت اطلاعات، پرداخت و گفت: شهید عیاره شهیدی بوده است که زندگیاش در کتابی با عنوان «قابوس شهر توس» به رشته تحریر درآمده و امروز به الگویی برای «زیست شهدایی» تبدیل شده است.
وی گفت: شهید عیاره در کنار شهدای بزرگی همچون مصطفی نوروزی، احمد صالحی و سید حمیدرضا هاشمی، از جمله دلاورانی بود که خلعت شهادت در لباس سربازی گمنام امام زمان (عج) را به تن کرد. اما آنچه محمد را متمایز میکرد، اصرار عجیب او بر پنهان ماندن کارهای خیرش بود. طبق روایتهای منتشر شده، او معتقد بود دست چپ نباید از بخشش دست راست باخبر شود؛ نه اهل گزارش دادن بود و نه بیلان کاری، تماماً برای خدا قدم برمیداشت.
معجزه بوی عطر؛ روایت پیرزن نابینا از حضور شهید
حجت الاسلام والمسلمین رضاپور افزود: یکی از تکان دهندهترین بخشهای زندگی این شهید، ماجرای بازسازی داوطلبانه خانه یک پیرزن تنها و نابینا در شهر ساری است. شهید عیاره بیسرصدا و در اوقات استراحت خود، به خانه این بانو میرفت تا کارهای عمرانی و ساخت سرویس بهداشتی او را به اتمام برساند.
وی گفت: پیرزن نابینا پس از شهادت محمد، با پیدا کردن مزار او، رازی را فاش کرد: هر وقت محمد وارد حیاط میشد، با اینکه نابینا بودم، بوی عطر خاصی را استشمام میکردم و میفهمیدم او آمده است. حالا که او شهید شده، هر وقت برایش نماز میخوانم، دوباره همان بوی عطر در فضای خانهام میپیچد و حضورش را در کنارم حس میکنم.

خادمیِ زائران اولی و ترمیم مزار شهدا در روستاهای دور افتاده
مسئول نمایندگی مقام معظم رهبری در سازمان جهاد کشاورزی استان مازندران اظهار کرد: عشق به امام رضا (ع) در رگهای این شهید جاری بود. او پنهانی هزینه سفر «زائر اولیها» به مشهد مقدس را تأمین میکرد. نکته شگفتانگیز زندگی او اینجاست که همزمان با تشرف یکی از کاروانهایی که او بانیاش بود، پیکر مطهرش که در مسیر خراسان به شهادت رسیده بود، در حرم علیبنموسیالرضا (ع) طواف داده شد.
وی یادآور شد: همسر شهید نیز از فعالیتهای گمنامانه او در روستاهای دورافتاده ساری روایت میکند؛ جایی که محمد با رنگ و قلممو به راه میافتاد تا مزار شهدای فراموششده را ترمیم و رنگآمیزی کند، چرا که معتقد بود حرمت سنگ مزار شهید، کمتر از خود شهادت نیست.
تحقق آرزوی قلبی؛ نماز رهبری بر پیکر شهید
وی تصریح کرد: شهید محمد عیاره همواره آرزو داشت از عمر او کاسته و بر عمر رهبر معظم انقلاب افزوده شود. بزرگترین آرزوی او این بود که پیکرش مورد تفقد حضرت آقا قرار گیرد؛ آرزویی که سرانجام محقق شد و رهبر انقلاب بر پیکر مطهر این سرباز گمنام و مخلص اقامه نماز کردند.
وی در پایان تاکید کرد: امروز کتاب «قابوس شهر توس» نه فقط یک بیوگرافی، بلکه مانیفستِ زندگی مردی است که ثابت کرد برای بزرگ شدن در چشم خدا، باید در چشم خلق گمنام ماند.
خروش حماسی مردم آمل
مردم همیشه در صحنه آمل هم امشب همچون پنجاه شب گذشته به خیابانها آمدند در میدان ۱۷ شهریور این شهرستان تجمع کرده و اعلام کردند تا پیروزی نهایی نه میدان و نه خیابان را رها نخواهند کرد.

موج پرچم ایران در دستان مردان و زنان آملی زیبایی غیرقابل توصیفی را ترسیم کرد که گویا فصل بهار با سرمای دلچسباش قصد همراهی با مردم را دارد.
در این شبهای حماسی بطن شهرها به زمزمه «الله اکبر» و «حیدر حید» ر مردم انقلابی شهرهای مختلف استان متبرک شده است.
انتهای پیام
