به گزارش ایسنا، یک گزارش تحلیلی مبتنی بر بررسی چندلایه از دستورهای نظامی ارتش رژیم صهیونیستی، از وجود الگوی مشخصی در نحوه تصمیمگیری و آمادهسازی برای جنگ پرده برداشته است؛ الگویی که نشان میدهد تصمیم برای آغاز عملیات نظامی علیه لبنان از پیش طراحی شده و نه واکنشی به تحولات میدانی بوده است.
طبق گزارش الاخبار، دستورهای حمله صادرشده به یگانهای رزمی، حاوی چارچوبی منسجم در حوزه عملیاتی و تبلیغاتی بوده که ماهیت نبرد و اهداف آن را بهصورت دقیق تعیین میکند. این دستورها نشان میدهد که تصمیم حمله، پیش از ورود حزبالله به درگیری و حتی پیش از شلیک موشکهای مقاومت اتخاذ شده بود.
اینگونه دستورها معمولاً بخشی اساسی از آمادگی نیروهای نظامی پیش از ورود به میدان نبرد محسوب میشود و علاوه بر جنبههای عملیاتی، نقش مهمی در تعیین اهداف واقعی جنگ و افزایش روحیه نیروها ایفا میکند. انتشار گسترده این دستورها نیز اقدامی هدفمند برای تأثیرگذاری بر افکار عمومی و ایجاد نوعی اجماع در داخل سرزمینهای اشغالی تلقی میشود.
در این چارچوب، روایت رسمی رژیم صهیونیستی همواره بر مفهوم «دفاع از خانه و سرزمین» تأکید دارد تا مشروعیت عمومی برای عملیات نظامی ایجاد شود؛ روایتی که همزمان مخاطب آن هم نیروهای نظامی و هم افکار عمومی است.
در جریان نبرد اخیر، اهداف تعیینشده در دستورهای نظامی شامل رفع تهدید از شهرکهای شمال سرزمینهای اشغالی، نابودی دشمن و زیرساختهای آن و ایجاد یک واقعیت امنیتی بلندمدت عنوان شده است. این اهداف نشاندهنده تلاش فرماندهی نظامی رژیم اشغالگر برای همراستا کردن اهداف تاکتیکی و راهبردی است.
با این حال، تفاوت میان ادبیات نظامی و مواضع سیاسی موجب بروز اختلافاتی در داخل ساختار تصمیمگیری رژیم صهیونیستی شده است. در حالی که برخی مقامهای سیاسی بر سناریوهای گستردهتری مانند اشغال مناطق تأکید داشتند، فرماندهان نظامی اعلام کردند هدف اصلی محدود به رفع تهدید است و نه تثبیت اشغال بلندمدت.
این گزارش همچنین به الگوی ثابت تفکر در میان فرماندهان نظامی رژیم صهیونیستی اشاره میکند که بر پیوند دادن جبهههای مختلف جنگی استوار است. در این چارچوب، تجربه جنگ در غزه بهعنوان پشتوانهای برای عملیات در جنوب لبنان در نظر گرفته شده و نیروها بهعنوان واحدهایی با تجربه میدانی قبلی به جبهه جدید منتقل شدهاند.
اما مهمترین نکته مطرحشده در این اسناد، زمانبندی آغاز عملیات است. بر اساس دستور صادرشده از سوی فرمانده لشکر ۹۱، آغاز جنگ برای تاریخ ۲۸ فوریه تعیین شده بود؛ تاریخی که همزمان با آغاز عملیات علیه ایران است و پیش از ورود حزبالله به درگیری تعیین شده بود.
در دستور دیگری که از سوی فرمانده لشکر ۱۶۲ صادر شده، عملیات بهعنوان «دفاع از خانه» توجیه شده و از نیروها خواسته شده است با تکیه بر تجربههای پیشین، بهویژه در غزه، مأموریت خود را تا دستیابی به پیروزی ادامه دهند.
این مجموعه اسناد نشان میدهد که عملیات نظامی رژیم صهیونیستی علیه لبنان، نه واکنشی فوری به تحولات، بلکه بخشی از یک طرح از پیش تعیینشده بوده است؛ موضوعی که میتواند روایت رسمی این رژیم درباره دلایل آغاز جنگ را با چالش جدی مواجه کند.
انتهای پیام
