محسن نریمان در گفتوگو با ایسنا در تبیین ایران قوی گفت: یکی از شاخصهای مهم در تعریف «ایران قوی» برقراری رابطهای صمیمانه و صادقانه میان مردم و حاکمیت است؛ بهگونهای که پذیرش ضوابط و مقرراتی که از سوی نظام وضع میشود، از سوی مردم صورت گیرد.
وی با بیان اینکه این مسئله بسترساز اصلی شکلگیری ایران قوی است، گفت: مردم ایران نشان دادهاند که به دلیل علاقه عمیق به وطن و دلبستگی ویژه به سرزمین خود، در هر شرایطی از کشور دفاع میکنند. با این حال، مسئولان باید این موضوع را مورد توجه قرار دهند که ارتباطی تنگاتنگ، هم از نظر عاطفی و هم از نظر منطقی، میان خود و مردم برقرار کنند. تصمیمگیریها، ضوابط و قواعدی که در کشور اجرا میشود باید بهگونهای باشد که زمینه مشارکت همه اقشار شایسته، خوشفکر و کارآمد جامعه در مدیریت کشور فراهم شود. به اعتقاد من، این ویژگی از مهمترین مؤلفههای ایران قوی است.
این فعال سیاسی ادامه داد: مردم ایران همواره نشان دادهاند که به هیچوجه بیگانگان نمیتوانند بر اکثریت جامعه تسلط فکری پیدا کنند. با وجود تبلیغات گسترده و پروپاگاندای وسیع، ریشههای فرهنگی جامعه موجب شده است که مردم خود را وابسته به بیگانگان نکنند.
وی با اشاره به حمله وحشیانه آمریکا و اسراییل به ایران در جنگ رمضان، تصریح کرد: این جنگ نشان داد که با وجود شهادت مقام معظم رهبری و برخی فرماندهان و مقامات ارشد کشور توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی، ایران توانست با تکیه بر ارتباط میان مسئولان و مردم، مقتدرانه بر پای خود بایستد و در برابر قدرتهای بزرگ مقاومت کرده و از اعتبار و کیان کشور دفاع کند.
نریمان در ادامه به نقش مسئولان و رسانهها در تحقق «ایران قوی» اشاره کرد و گفت: نقش مسئولان و همچنین رسانهها در این زمینه بسیار حائز اهمیت است. به اعتقاد من، اگر رسانهها آیینه تمامنمای واقعیتهای جامعه باشند و از خودسانسوری پرهیز کنند و واقعیتها را بهدرستی به مسئولان منتقل کنند، میتوانند نقش مؤثری در اصلاح امور ایفا کنند. گاهی مشاهده میشود که خبرنگاری به واقعیت یا حقیقتی دست پیدا میکند، اما بهدلیل برخی ملاحظات قادر به بیان کامل آن نیست. در حالی که رسانهها، خبرنگاران و فعالان حوزه اطلاعرسانی مسئولیت ویژهای دارند تا این واقعیتها را بهدرستی منتقل کنند و مانع از آن شوند که برخی تصور کنند شرایط بهطور کامل مطلوب است.
وی با تأکید بر ضرورت بهرهگیری از نیروهای کارآمد تصریح کرد: باید افراد توانمند و شایسته در جامعه شناسایی شوند و بستر لازم برای مشارکت آنها در مدیریت کشور فراهم شود. نباید بهگونهای باشد که تنها گروهی خاص با تفکری مشخص در عرصه مدیریت حضور داشته باشند، در حالی که افراد کارآمدتر خارج از این چرخه قرار گیرند و صرفاً نظارهگر تصمیمگیریها باشند.
انتهای پیام
