تنگه هرمز از مهمترین مسیرهای راهبردی انتقال انرژی در جهان است؛ گذرگاهی که بخش قابلتوجهی از صادرات نفت و گاز جهانی از آن عبور میکند. هرگونه اختلال در این مسیر، بهویژه در شرایط جنگی، میتواند موجی از شوکهای اقتصادی و تورمی را در سراسر جهان ایجاد کند. اهمیت این گذرگاه زمانی دوچندان میشود که بدانیم اقتصاد بینالمللی امروز بهشدت به جریان مستمر انرژی و مواد اولیه وابسته است. در چنین بستری، تصمیم به بستن تنگه هرمز تأثیرات فوری و گستردهای بر بازارهای مالی و معیشت مردم کشورهای مختلف دارد.
لطفعلی بخشی، در گفتوگو با ایسنا با بیان اینکه در شرایط کنونی، بسته شدن تنگه هرمز تأثیر فوری و مستقیمی بر بازارهای مالی جهانی و زنجیرهی تأمین کالاها، بهویژه کالاهای اساسی و مواد اولیه تولیدی گذاشته است، اظهار کرد: حجم قابلتوجهی از کالاهای جهان، از جمله انرژی، مواد معدنی، کودهای شیمیایی و محصولات صنعتی، از این مسیر عبور میکند. کاهش عرضه چنین اقلامی در بازار جهانی بلافاصله منجر به افزایش قیمت باقیمانده منابع میشود؛ چراکه عرضه کاهش یافته اما تقاضا همچنان ثابت مانده است.
این کارشناس اقتصادی افزود: افزایش قیمت انرژی نخستین حلقه این زنجیره تأثیر است. با بالا رفتن قیمت نفت، هزینه تولید و حملونقل در تمام بخشها رشد میکند و در نتیجه بنزین، سوخت صنعتی و سایر حاملهای انرژی گرانتر میشوند. این مسئله نهتنها کشورهای صنعتی، بلکه اقتصادهای درحالتوسعه را نیز متأثر میسازد. در بخش کشاورزی نیز کمبود کود شیمیایی به افزایش هزینه تولید و کاهش سطح زیرکشت منجر میشود، که نتیجه آن رشد قیمت مواد غذایی در بازار جهانی است.
وی با اشاره به اینکه تورم حاصل از این شرایط بهویژه در بخش خوراکیها، فشار سنگینی بر اقشار کمدرآمد وارد میکند، تصریح کرد: این گروه از جامعه که بخش عمدهای از درآمدشان صرف خرید مواد غذایی میشود، ناچارند از سایر هزینههای زندگی خود بکاهند. افزایش تورم عمومی یکی از پیامدهای ناخواسته چنین اقدامات راهبردی است که در نهایت فقرای جهان بیش از همه از آن آسیب میبینند. هدف از این تصمیم آسیب رساندن به اقشار ضعیف نیست، اما تصمیمگیری در زمان جنگ همواره با فشارها و محدودیتهای سنگین همراه است و نمیتوان انتظار داشت همه پیامدها در لحظه دیده شود.
انتهای پیام
