امیرحسین سهرابی، مدرس علوم سیاسی و تحلیلگر مسائل راهبردی و روابط بینالملل، در گفتوگو با خبرنگار ایسنا، به کالبدشکافی رفتار دوگانه کاخ سفید در قبال تهران و تاثیر متغیرهای میدانی بر میز مذاکرات پرداخت.
پارادوکس ترامپ؛ زیادهخواهی در متن و استیصال در حاشیه
وی با اشاره به نقش مخرب رویکرد شخصی دونالد ترامپ در به بنبست کشاندن گفتوگوها، اظهار کرد: مشکل اصلی در اتاقهای مذاکره، فقدان یک زبان مشترک نیست، بلکه اصرار ترامپ بر مدل برد-باخت است. این رویکرد زیادهخواهانه باعث شده تیم دیپلماسی آمریکا میان تهدیدهای بیپشتوانه و واقعیتهای روی زمین معلق بماند. در مقابل، صراحت و مقاومت تیم ایرانی، طرف آمریکایی را دچار نوعی فلج تحلیلی کرده است؛ آنها با ایرانی روبرو هستند که نه زیر بار فشار میرود و نه در زمین بازی دیکته شده آنها بازی میکند.
مثلث بازدارندگی؛ از آمادگی یگانهای موشکی تا فشار خیابان
این مدرس دانشگاه در پاسخ به این پرسش که چه عواملی واشنگتن را به سمت تمدید آتشبس سوق داد، تصریح کرد: آمریکا با یک محاسبه غلط وارد این کارزار شد. آنها تصور نمیکردند پس از حملات، آمادگی نظامی جمهوری اسلامی برای ضربات متقابل در این سطح حفظ شود.
وی ادامه داد:ددر کنار این آمادگی سختافزاری، استمرار حضور مردم در صحنه و حمایت از گزینه مقاومت، عملاً پروژه فشار از درون را شکست داد. امروز فشار بینالمللی بر واشنگتن برای مهار جنگطلبیاش به اوج رسیده و تمدید آتشبس، تنها راه گریز موقت آنها از این فشار سهجانبه است.
تله غفلت؛ رویای آمریکا برای ایجاد شکاف در انسجام ملی
این تحلیلگر مسائل بینالملل، بزرگترین خطر کنونی را نه در میدان نبرد، بلکه در فضای ذهنی دانست و افزود: واشنگتن اکنون بر روی یک متغیر سرمایهگذاری کرده است و آن ایجاد دوقطبی در داخل است. آنها امیدوارند در فضای نیمهجنگی، با ابزارهای رسانهای باعث غفلت امنیتی شوند و میان ارکان تصمیمساز و بدنه جامعه فاصله بیندازند. تمدید آتشبس میتواند بخشی از این پازل برای سست کردن آمادگیهای ذهنی باشد.
تنگه هرمز؛ امضای ایران پای معادلات انرژی و امنیت
سهرابی در ادامه، به ابزارهای سخت ایران در مدیریت بحران اشاره کرد و گفت: تهران به خوبی میداند که دیپلماسی بدون پشتوانه قدرت، راه به جایی نمیبرد. اشراف کامل بر تنگه هرمز و حفظ سایه سنگین جنگ بر منافع حیاتی آمریکا در منطقه، دو کارتی است که ایران با مهارت بازی میکند.
وی یادآورشد: واشنگتن میداند که عبور از خط قرمزهای ایران، به معنای پایان ثبات در جریان انرژی و امنیت پایگاههایش خواهد بود، لذا آتشبس فعلی، بیش از آنکه نشان از تغییر ماهیت دشمن باشد، نتیجه ترس از هزینههای غیرقابل جبران است.
انتهای پیام
