حسن کامران در گفتوگو با ایسنا با اشاره به آتشبس و تمدید آن توسط ترامپ در تجاوز این کشور و اسرائیل به ایران، اظهار کرد: نمیتوان به رفتار و تعهدات آمریکا اعتماد کرد و این موضوع محدود به یک حزب خاص نیست، چه جمهوریخواهان و چه دموکراتها، همواره بهدنبال بهرهبرداری از فرصتها هستند.
نماینده مردم اصفهان در مجلس نهم ادامه داد: اقدام اخیر ترامپ را باید در چارچوب یک تاکتیک ارزیابی کرد، از اینرو لازم است مسئولان کشور با دقت و هوشیاری کامل تحولات را رصد کنند و دچار غفلت نشوند.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا بنبست ایجادشده در مذاکرات بهدلیل زیادهخواهیهای آمریکا در عقبنشینی این کشور مؤثر بوده است، گفت: آمریکا به تعهدات و چارچوبهای پیشنهادی توجهی نداشت و خواستههای مطرحشده از سوی ایران را نپذیرفت. در چنین شرایطی طبیعی است که روند مذاکرات با چالش و بنبست مواجه شود البته در صورت فراهم شدن شرایط، آمریکا ممکن است از سایر ابزارها و بازیگران منطقهای برای پیشبرد اهدافش استفاده کند.
کامران با اشاره به سایر عوامل مؤثر در اعلام آتشبس اظهار کرد: یکی از مهمترین مؤلفهها، نقش و حضور مردم است. مردم ایران همواره در بزنگاههای حساس با شناخت شرایط و تشخیص دشمن بهصورت خودجوش در صحنه حضور داشتهاند و این حضور، پشتوانهای مهم برای نظام محسوب میشود. امروز این روحیه در سطح جامعه و حتی در محلات نیز قابل مشاهده است و مردم با وحدت و انسجام، در کنار یکدیگر قرار دارند. تجمعات شبانه مردمی علاوه بر نمایش همبستگی، حامل پیام روشنی برای طرفهای خارجی است مبنی بر اینکه ملت ایران با وجود تفاوت دیدگاهها، در دفاع از کشور و منافع ملی متحد هستند.
این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس نهم تصریح کرد: طی سالهای گذشته مردم ایران با وجود فشارها و تهدیدهای خارجی، از تمامیت ارضی کشور دفاع کردهاند و اجازه تحقق اهداف دشمنان را ندادهاند. این تجربه تاریخی نشان میدهد که اتکای اصلی کشور به سرمایه اجتماعی و همراهی مردم است. حضور فعال مردم، موجب تقویت روحیه مسئولان و نیروهای نظامی میشود و ضروری است مسئولان نیز همگام با مردم حرکت کرده و از مطالبات و انتظارات آنان عقب نمانند.
نماینده مردم اصفهان در مجلس نهم با اشاره به اهمیت راهبردی تنگه هرمز، گفت: نحوه کنترل و مدیریت این گذرگاه بینالمللی از عوامل اثرگذار در تحولات اخیر و تصمیمات طرف آمریکایی بوده است. در حوزه حقوق بینالملل دریایی، دو کنوانسیون مهم وجود دارد؛ یکی مربوط به سال ۱۹۵۸ و دیگری مربوط به سال ۱۹۸۲. کنوانسیون ۱۹۵۸ تنگهها را در چارچوب «محلی» تعریف میکند در حالی که کنوانسیون ۱۹۸۲ آنها را «بینالمللی» تلقی میکند.
وی ادامه داد: جمهوری اسلامی ایران کنوانسیون ۱۹۸۲ را بهطور کامل در قوانین داخلی خود نپذیرفته است، چرا که پذیرش آن میتواند محدودیتهایی برای اعمال حاکمیت کشور ایجاد کند. بر اساس کنوانسیون ۱۹۵۸، عبور از تنگهها باید بهصورت «عبور بیضرر» باشد به این معنا که شناورها و سایر وسایل عبوری نباید اقداماتی انجام دهند که موجب آسیبهای زیستمحیطی یا امنیتی شوند. در این چارچوب، شناورها موظف به رعایت ضوابطی همچون کاهش سرعت، رعایت ملاحظات ایمنی و حرکت در مسیرهای مشخص هستند، در حالی که در کنوانسیون ۱۹۸۲ مفهوم «حق ترانزیت» مطرح میشود که آزادی عمل بیشتری برای عبور فراهم میکند.
کامران با بیان اینکه ایران همواره بر اجرای مقررات مبتنی بر منافع ملی تأکید داشته است، گفت: لازم است دستگاههای مسئول در این حوزه با دقت بیشتری عمل کرده و از ظرفیتهای قانونی موجود بهطور کامل استفاده کنند.
وی بر اهمیت جزایر ایرانی در خلیج فارس تاکید کرد و گفت: برخی از این جزایر دارای ظرفیتهای راهبردی بالایی هستند که باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرند. پیگیری حقوقی درباره برخی موارد اختلافی نیز از جمله اقداماتی است که باید در دستور کار دستگاه دیپلماسی قرار داشته باشد. جمهوری اسلامی ایران از آمادگی کامل در حوزه نظامی برخوردار است و نیروهای مسلح کشور همواره توانایی پاسخگویی به هرگونه تهدید را دارند. در کنار این آمادگی، حضور و حمایت مردم نیز از اهمیت بالایی برخوردار است و بهعنوان پشتوانهای اساسی برای کشور محسوب میشود.
وی در پایان خاطرنشان کرد: ضروری است مسئولان با عملکرد مناسب، زمینه تقویت اعتماد عمومی را فراهم کنند تا انسجام ملی حفظ شده و کشور بتواند در برابر چالشهای پیشرو با قدرت عمل کند.
انتهای پیام
