محمود پژوم در گفتوگو با ایسنا درباره جهش قیمت برخی مصالح ساختمانی، اظهار کرد: افزایش قیمتها بیش از آنکه نتیجه رشد واقعی هزینههای تولید باشد، حاصل نوسانات شدید نرخ ارز و شرایط تورمی است. عرضه و تقاضا در بازار امروز با هم تناسب ندارند، اما دلیل آن افزایش چشمگیر ساختوساز نیست. برخلاف برخی تصورها، فعالیتهای ساختمانی نسبت به سال گذشته کاهش داشته و بسیاری از پروژهها تعطیل یا نیمهفعال هستند.
وی با اشاره به وضعیت صنایع فولادی، افزود: بخش عمدهای از فولاد و محصولات پایه مثل میلگرد در داخل تولید میشوند و بسیاری از واحدهای بزرگ فولادی مثل ذوبآهن اصفهان، فولاد نیشابور یا فولاد مبارکه همچنان موجودی انبار دارند و محصول عرضه میکنند. بنابراین کمبود واقعی مواد اولیه مطرح نیست.
رئیس انجمن انبوهسازان خراسان رضوی تصریح کرد: اکثر ساختوسازهای موجود، پروژههای نیمهتمام یا در مراحل پایانی مانند نازککاری هستند که تنها درصد اندکی از نیاز مصالح را پوشش میدهند. تنها پروژههایی که در مراحل بسیار نهایی هستند، همچنان در حال فعالیت هستند و بازار عملا فاقد پویایی لازم برای خرید گسترده مصالح است. در واقع، بازار تشنه مصالح نیست، بلکه بازار فاقد فعالیت ساختمانی است.
پژوم همچنین به پیامدهای اجتماعی این رکود از جمله بیکاری گسترده در میان کارگران و مهندسان اشاره کرد و افزود: قیمتهای بیرویه مصالح سبب شده سازندگان پروژههای خود را متوقف کنند. این موضوع منجر به بیکاری در قشر کارگری و همچنین عدم تطابق ظرفیت مهندسان با پروژههای موجود شده است، به طوری که بسیاری از مهندسان با وجود داشتن پروانه، پروژهای برای اجرا ندارند. وضعیت ساختوساز در حال رکود است نه تنها رونق سابق وجود ندارد، بلکه تعداد قابل توجهی از مهندسان و کارگران بیکار شدند. بنابراین افزایش قیمت مصالح لزوما ناشی از بحران تولید نیست و بیشتر از فضای تورمی، نوسانات ارزی و بیثباتی بازار تأثیر میپذیرد و بازار تشنه مصالح نیست؛ مشکل از رکود ساختوساز و بیثباتی قیمتهاست، نه کمبود تولیدکننده یا مواد اولیه.
رئیس انجمن انبوهسازان خراسان رضوی، با اشاره به فضای مبهم پیشروی اقتصاد و بازار مسکن گفت: در شرایط فعلی هیچ تصویر روشنی از آینده وجود ندارد. اگر شوکهای سیاسی یا نظامی فروکش کند، ممکن است بازار با یک افت مقطعی قیمت مواجه شود؛ اما اگر شرایط جنگی یا نااطمینانیهای کلان ادامهدار باشد، حتی تثبیت نسبی قیمتها هم لزوما به معنای بازگشت سرمایهگذاری نخواهد بود.
وی با تأکید بر رکود عمیق سهساله در بخش ساختوساز افزود: سرمایهگذار امروز از خود میپرسد با چه انگیزه و امیدی وارد ساختوساز شود؟ حتی اگر قیمتها به تعادل برسد، توان خرید مردم بهشدت کاهش یافته و بانکها نیز مانند گذشته امکان پرداخت تسهیلات مؤثر را ندارند؛ آن هم در شرایطی که وضعیت جنگی و نااطمینانی اقتصادی حاکم است. این تردید محدود به بخش مسکن نیست. در حال حاضر تقریبا در تمامی حوزهها، سرمایهگذاری جدید با احتیاط و تردید جدی همراه است و فعالان اقتصادی ترجیح میدهند وارد پروژههای تازه نشوند.
رئیس انجمن انبوهسازان خراسان رضوی با اشاره به ساختار شرکتهای ساختمانی عنوان کرد: برخی فعالان این حوزه شغل تخصصی دیگری ندارند و ناچارند برای بقا، حداقل فعالیت را حفظ کنند. این شرکتها معمولا تیمهای کلیدی خود مانند دفتر فنی، مهندسان عمران، برق و نیروهای باتجربه را که طی ۲۰ تا ۳۰ سال روی آنها سرمایهگذاری شده، نگه میدارند. در مقابل، مهندسان پروژهای و نیروهای متفرقه معمولا در شرایط نیمهتعطیلی کارگاهها تعدیل میشوند؛ مشابه آنچه در واحدهای تولیدی رخ میدهد که در نبود تقاضا، نیروی عمومی کاهش مییابد اما استادکاران و نیروهای فنی حفظ میشوند.
پژوم تأکید کرد: سرمایهگذار فقط نقدینگی ندارد؛ بخش مهمی از دارایی شرکتها تجهیزات، دانش فنی و بهویژه نیروی انسانی است که بعضا ارزش آن از سرمایه مالی کمتر نیست، بلکه حتی بیشتر نیز هست. حفظ این سرمایه انسانی در شرایط رکود، یکی از بزرگترین چالشهای امروز انبوهسازان است.
رئیس انجمن انبوهسازان خراسان رضوی با تأکید بر لزوم حفظ کیفیت ساختوساز در شرایط رکودی گفت: اگر ساختوساز انجام میشود باید با رعایت کامل استانداردها و کیفیت فنی باشد. افزایش قیمت مصالح به هیچوجه توجیهی برای استفاده از مصالح بیکیفیت یا کاهش استانداردهای ایمنی نیست؛ چراکه هزینه این تصمیمها در آینده با جان و سرمایه مردم پرداخت خواهد شد.
انتهای پیام
