محمد آرمیون امروز سهشنبه ۲۲ اردیبهشت در رویداد روز مزرعه در بدره با اشاره به مزایای کشت مخلوط علوفه در دیمزارها، اظهار کرد: در شرایط کمآبی، نوسانات شدید بارش، فقر خاک و ریسک بالای تنش خشکی، بهرهبرداری مناسب از لایههای مختلف خاک، رقابت کمتر بین گیاهان، پایداری محصول نهایی و عملکرد بالاتر پروتئین و ماده خشک، از جمله برتریهای کشت مخلوط علوفه نسبت به کشت خالص در دیمزارها محسوب میشود.
وی در رویداد «روز مزرعه برداشت علوفه دیم» که در اردیبهشت ۱۴۰۵ در شهرستان بدره استان ایلام برگزار شد، با مقایسه کشت علوفه مخلوط و خالص، بیان کرد: معمولاً در این مقایسهها از شاخص برابری زمین (LER = Land Equivalent Ratio) استفاده میشود.
آرمیون توضیح داد: در این رویداد، کشاورزان و کارشناسان با مهارت عملی برش علوفه تر توسط دستگاه «مور» متصل به تراکتور و همچنین فرآیند ریکزنی جهت آمادهسازی برای بستهبندی با دستگاه «بیلر» آشنا شدند، ارزیابی و مقایسه تعداد بسته، متوسط وزن هر بسته و عملکرد نهایی در هکتار نیز چند روز دیگر انجام و نتایج آن اعلام خواهد شد.
عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام تشریح کرد: تولید علوفه در ایران بهطور کلی بر ۲ پایه علوفه آبی و علوفه دیم استوار است؛ علوفه آبی ستون اصلی تولید به شمار میرود اما وابستگی شدید به منابع آب، آن را در برابر تداوم خشکسالی و محدودیت منابع آبی بسیار آسیبپذیر کرده است در حال حاضر حدود یکونیم تا ۲ میلیون هکتار از اراضی کشور به کشت علوفه آبی اختصاص دارد.
وی یادآور شد: سالانه حدود ۱۵ تا ۲۰ میلیون تن ماده خشک از این بخش تولید میشود، در حالی که تولید علوفه دیم با وجود اهمیت راهبردی، حدود ۲۴۰ تا ۲۴۵ هزار تن است و فاصله قابلتوجهی با نیاز ۲۰ تا ۲۵ میلیون تنی کشور به علوفه دارد.
آرمیون تصریح کرد: این ارقام نشان میدهد تکیه بر علوفه آبی اگرچه در کوتاهمدت بخشی از نیاز کشور را تأمین میکند اما در بلندمدت، بهدلیل محدودیت منابع آب، الگوی شکننده و ناپایداری است.
عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام ادامه داد: علوفههای دیم بهویژه گیاهان مقاوم به خشکی، نقش مهمی در مدیریت ریسک، تنوعبخشی به چرخه زراعی و تقویت پایداری نظامهای کشاورزی و دامپروری دیم دارند، این گیاهان از طریق استفاده بهینه از منابع آب و خاک، تأمین پروتئین و انرژی، بهبود کیفیت علوفه، افزایش مواد آلی خاک، بهبود ساختار خاک و کنترل آفات و بیماریها، میتوانند حاصلخیزی بلندمدت دیمزارها را تضمین کنند.
این عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی ایلام همچنین اضافه کرد: توسعه این بخش همچنین به ارتقای امنیت غذایی، تأمین بخشی از خوراک دام از محل تولید داخلی، کاهش وابستگی به واردات نهادههای دامی و کاهش فشار بر منابع طبیعی کمک میکند.
وی پیشبینی کرد: در دهههای آینده، کشور با کاهش بارش، افزایش دما، تبخیر بیشتر و تشدید خشکسالی روبهرو شود و در چنین شرایطی کشت علوفههای پرمصرف آب مانند ذرت علوفهای در مناطق دارای تنش آبی، در بلندمدت توجیهپذیر و پایدار نخواهد بود.
انتهای پیام
