• چهارشنبه / ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ / ۱۲:۲۳
  • دسته‌بندی: خراسان رضوی
  • کد مطلب: 1405022313584

کارگردان نمایش خبر داد

بازگشت «یوتانازی ۲» به صحنه تئاتر مشهد با روایتی متفاوت

بازگشت «یوتانازی ۲»  به صحنه تئاتر مشهد با روایتی متفاوت

ایسنا/خراسان رضوی کارگردان نمایش «یوتانازی ۲» گفت: نمایش «یوتانازی ۲» با روایتی میان گذشته، حال و آینده و فضایی متفاوت نسبت به قسمت نخست، روی صحنه رفته است.

محمد طهان در گفت‌وگو با ایسنا درباره دلایل ساخت قسمت دوم این اثر نمایشی اظهار کرد: «یوتانازی ۱» به دلیل استقبال زیادی که از آن صورت گرفت، برای ما به یکی از نمایش‌های جذاب و مهم در میان آثاری که کار کرده بودیم تبدیل شد. به همین دلیل تصمیم گرفتم سناریوی جدیدی برای ادامه آن بنویسم. البته هنگام ساخت قسمت اول، برنامه‌ریزی ما این نبود که حتماً قسمت دومی برای آن ساخته شود، اما پایان‌بندی اثر به شکلی طراحی شد که مسیر ادامه آن باز بماند. پیش‌بینی ما این است که «یوتانازی ۲» نیز بتواند به اندازه قسمت اول مورد استقبال قرار گیرد، به‌ویژه به دلیل شرایط ویژه‌ای که در روایت این قسمت وجود دارد.

وی ضمن توضیح محتوای نمایش گفت: قصه در «یوتانازی ۲» به گذشته بازمی‌گردد؛ به گذشته این زن و شوهر و رابطه‌ای که میان مرد، زن و خواهر زن وجود دارد. روایت حول این محور شکل می‌گیرد و پس از آنکه تقریباً ۷۰ درصد نمایش پیش می‌رود، به زمان حال بازمی‌گردیم؛ یعنی به آنچه مخاطبان در آغاز «یوتانازی ۱» دیده بودند. در ادامه نیز همان دیالوگ‌ها در ابتدای این بخش شنیده می‌شود، اما به‌تدریج تغییر می‌کند و وارد زمان آینده می‌شویم؛ یعنی بخشی که مخاطب پیش از این ندیده است. در واقع، در «یوتانازی ۲» سه زمان گذشته، حال و آینده را مشاهده می‌کنیم. در بخش دوم نمایش، گفت‌وگوی زن و مرد مطرح می‌شود و این پرسش شکل می‌گیرد که اساساً چرا قصه به اینجا کشیده شد و چه شد که تفکر شخصیت‌ها به این سمت رفت.

این کارگردان تئاتر درباره تفاوت‌های اجرایی «یوتانازی ۲» با قسمت نخست توضیح داد: یکی از نکات مثبت این اثر، تغییر متفاوت دکور در نمایش است. در «یوتانازی ۲» با دکوری کاملاً تازه و متفاوت از «یوتانازی ۱» مواجه هستیم. در جایی که نمایش به «یوتانازی ۱» تغییر می‌کند، یعنی پس از حدود ۷۰ درصد پیشروی روایت، دکور نیز همین تغییر را تجربه می‌کند؛ به این صورت که تمام دکور جدید به‌صورت برقی به بالا می‌رود و دکور «یوتانازی ۱» نیز به‌صورت برقی پایین می‌آید و فضا دقیقاً به همان حالت قبلی بازمی‌گردد. در «یوتانازی ۲» صحنه‌ای سفید و مبتنی بر ویدئو مپینگ داریم، اما در ادامه و با ورود به ماجرای گذشته یا حال و در واقع رجوع به فضای «یوتانازی ۱»، همه‌چیز به همان فضای تیره و مشکی بازمی‌گردد؛ از شمع‌ها گرفته تا دیگر المان‌های صحنه.

طهان درباره چالش‌های ساخت ادامه یک اثر نمایشی گفت: طبیعتاً در هر مدیومی، چه سینما، چه تئاتر و چه ادبیات، وقتی قرار است اپیزود بعدی یک اثر ساخته شود، کار برای عوامل بسیار سخت‌تر می‌شود؛ به‌ویژه زمانی که اپیزود اول مورد توجه قرار گرفته باشد. در چنین شرایطی، اثر جدید هم از سوی مخاطب و هم از سوی عوامل، ناگزیر با قسمت قبلی مقایسه می‌شود و این موضوع کاملاً طبیعی است. با این حال، همین مسئله انگیزه من را بیشتر می‌کرد تا این مقایسه به نقطه‌ای برسد که افرادی که قسمت اول را دیده‌اند، بگویند قسمت دوم را هم دوست داشته‌اند، چه‌بسا حتی بیشتر. البته سلیقه‌ها متفاوت است و ممکن است برخی مخاطبان به دلیل حال‌وهوایی که از «یوتانازی ۱» گرفته‌اند، هنوز نتوانسته باشند با قسمت دوم همان احساس نزدیکی را پیدا کنند.

وی با اشاره به معیار انتخاب بازیگران اظهار کرد: برای من بیش از هر چیز، خودِ بازی بازیگر اهمیت دارد. با توجه به لایه‌های پنهان بازی که در این نمایش وجود دارد، توانایی بازیگر برای ارائه حالت‌ها و سبک‌های متفاوت موضوع مهمی است. همچنین در این نمایش، بازیگر باید بتواند شکست‌های لازم در دیالوگ‌ها را به‌خوبی اجرا کند.

محدودیت‌های تبلیغات و مشکلات اقتصادی تئاتر در شرایط قطعی اینترنت

این کارگردان تئاتر با اشاره به شرایط تبلیغات تئاتر در وضعیت فعلی خاطرنشان کرد: با توجه به محدودیت‌های اینترنتی، عملاً بستر مجازی چندان در اختیار نیست و حتی اگر برای ما هم وجود داشته باشد، عموم مردم دسترسی کافی به آن ندارند. بنابراین، تنها راهی که فعلاً برای تبلیغ «یوتانازی» باقی می‌ماند، تبلیغات سینه‌به‌سینه و استفاده از پنل پیامکی است. از طرف دیگر، بستر تبلیغات محیطی نیز به دلیل شرایط موجود در اختیار مسائل دیگری قرار گرفته و ما امکان استفاده از بیلبورد و استرابورد را نداریم. علاوه بر این، از سوی شهرداری، اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی و نهادهای مشابه نیز هیچ‌گاه حمایت مؤثری در زمینه اختصاص فضای تبلیغاتی به تئاتر صورت نگرفته است و بعید می‌دانم تغییری در این روند ایجاد شود؛ مگر آنکه نگاه مسئولان به بخش خصوصی تئاتر تغییر کند.

طهان با اشاره به شرایط اقتصادی تئاتر تصریح کرد: ما به عنوان یک سالن خصوصی، حدود پنج ماه است که عملاً تعطیل بوده‌ایم. اقتصاد تئاتر و هنر، دست‌کم به‌صراحت می‌توان گفت، به مرز نابودی رسیده است. اگر شهرداری و استانداری بتوانند در این مرحله به هنرمندان و سالن‌های تئاتر کمک کنند، قطعاً بخشی از مشکلات تئاتر برطرف خواهد شد و این همراهی می‌تواند به نجات بسیاری از فعالان تئاتر منجر شود.

انتهای پیام