محققان برای ارزیابی راهکارهای مختلف مدیریت در حل این مشکلات از مدل شبیه سازی «سلت مد»(SaltMod) در منطقهای با مشکلات آبی استفاده کردند.
آنان بعد از انجام آزمایشها، محاسبه و اعتبارسنجی، از این مدل، برای بررسی گزینههای مختلف مدیریت آب در منطقه مذکور استفاده کردند. تحلیل سناریوهای مختلف نشان داد که سطح آبهای زیرزمینی منطقه در شرایط طبیعی بالا میرود، بنابراین، گزینههای درست مدیریتی برای مثال، افزایش کاربری آبهای زمینی، کاهش مناطق کشت برنج و کاهش استفاده از آبهای کانال پیشنهاد شد.
برای ارزیابی راهبردهای مختلف مدیریتی در رفع مشکلات این حوزه، تحقیق کنونی از مدل شبیهسازی در منطقه کشاورزی شمال غربی هند استفاده کرد که با مشکلات شوری و غرقاب شدن مواجه بود. پس از آزمایشهای موفق در طول کالیبراسیون و اعتبارسنجی، از آن برای بررسی گزینههای مختلف مدیریت آب برای منطقه کشاورزی استفاده شد.
نتایج تجزیه و تحلیل سناریوهای مختلف نشان میدهد که سطح آبهای زیرزمینی در این منطقه کشاورزی در شرایط عادی همچنان افزایش مییابد. بنابراین گزینههای مدیریتی صحیح، بهعنوان مثال، افزایش استفاده از آبهای زیرزمینی، کاهش سطح زیرکشت برنج و کاهش استفاده از آب کانال توصیه میشود. سناریوی ایدهال نشان داد که تغییرات کوچک ۳ تا ۶ درصدی در مقادیر ورودی، مشکلات منطقه مورد مطالعه را برطرف میکند.
منابع آب و خاک محدود و به تدریج در حال تخریب هستند و علاوه بر این، تولید محصولات کشاورزی باید با استفاده از این منابع محدود برای تغذیه جمعیت رو به رشد جهان افزایش یابد.
کشاورزی با منابع آبی برای تحقق امنیت غذایی در این مناطق خشک ضروری محسوب میشود، زیرا بارندگی طبیعی در این مناطق بسیار غیرقابل اعتماد است با این حال، این تشدید استفاده از منابع آبی میتواند به مشکلات منابع آب ازجمله بالا آمدن سطح آبهای زیرزمینی و شور شدن ثانویه منجر شود.
محققان دریافتند که شور شدن خاک در سطح جهان با نرخ متوسط سالانه بیش از ۲ میلیون هکتار در حال افزایش است. به تازگی سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد(فائو) گزارش کرد که بیش از ۱۹ درصد از کل اراضی آبیاری شده از شور شدن رنج میبرند.
آب با کیفیت پایین و شوری ۷.۵ دسیزیمنس بر متر را میتوان با خیال راحت برای تولید محصول در اکثر خاکها و شرایط آب و هوایی در مناطق غرقاب استفاده کرد.
نتیجهگیری
ارزیابی نتایج نشان داده که «سلت مد» بهعنوان مدلی مفید برای شبیهسازی عمق و آبهای زیرزمینی و شوری آب در مناطق کشاورزی عمل میکند.
این مدل میتواند تعادل آب خروجی و نمک از طریق اقدامات مختلف را فراهم آورد. سطح آب در منطقه تحقیق میتواند در سالهای پیشرو در شرایط کنونی افزایش داشته باشد.
سطح آبهای زیرزمینی در منطقه تحت پوشش در سالهای آینده و در شرایط فعلی همچنان رو به افزایش خواهد بود. بنابراین اطمینان از برداشت محصول در منطقه تحقیق با توجه به الگوهای موجود برداشت محصول، خروج یا ورود و شرایط کشاورزی نمیتواند مستمر باشد.
در شرایط مطلوب، کاهش سطح زیر کشت برنج در مقایسه با محصولات غیر برنج توصیه میشود، زیرا میتواند نفوذپذیری را به میزان قابلتوجهی کاهش دهد. علاوه بر کاهش سطح زیر کشت برنج، افزایش استفاده از آبهای زیرزمینی و کاهش استفاده از آب کانال نیز توصیه میشود.
براساس نتایج منتشر شده در مجله ساینس دایرکت، الزویر، برداشت آبهای زیرزمینی را میتوان با نصب چاههای اضافی در مکانهای جدید و تشویق ذینفعان یا کشاورزان به استفاده از آبهای زیرزمینی با کیفیت پایین در کنار آب کانال با کیفیت بالاتر برای اهداف آبیاری افزایش داد.
سناریوی بهینه نشان داد که تغییرات کوچک ۳ تا ۶ درصدی در مقادیر ورودی، مشکلات هیدرولوژیکی منطقه مورد مطالعه را برطرف میکند. گزینههای مدیریتی مورد بحث، در صورت اجرا، به کاهش قابلتوجه بالا آمدن سطح آبهای زیرزمینی و شور شدن ثانویه زمینهای کشاورزی کمک خواهند کرد.
انتهای پیام
