• یکشنبه / ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵ / ۱۲:۱۴
  • دسته‌بندی: غرب آسیا و آفریقا
  • کد مطلب: 1405022715707

العربی الجدید: کریدور زمینی مصر و اریتره در مقابل ائتلاف اتیوپی و اسرائیل

العربی الجدید: کریدور زمینی مصر و اریتره در مقابل ائتلاف اتیوپی و اسرائیل
امضای توافق ارتباط زمینی میان مصر و اریتره ۱۶ مه ۲۰۲۶ در اسمره

مصر برای تقویت حضور تجاری و اقتصادی خود در شرق آفریقا، همکاری با اریتره را جهت اتصال بنادر اصلی خود به مسیرهای لجستیک زمینی از بنادر اسکندریه در دریای مدیترانه و کانال سوئز و از سودان تا اریتره و جنوب دریای سرخ کشیده شده‌اند، آغاز کرد و این بخشی از یک استراتژی گسترده‌تر برای افزایش تقویت تجارت و رقابت است.

به گزارش ایسنا، ۲ طرف مصری و اریتره‌ای جزئیات پروژه اتصال بنادر اصلی به مسیرهای لجستیک را طی نشست رسمی روز شنبه در اسمره با حضور «بدر عبدالعاطی» وزیر خارجه مصر و «کامل الوزیر» وزیر حمل‌ونقل این کشور با «ایسایاس افورکی» رئیس جمهور اریتره اعلام کردند.

در بیانیه وزارت خارجه مصر تاکید شد که این دیدار بر «تقویت همکاری‌های دوجانبه و روابط استراتژیک بین ۲ کشور» متمرکز بوده و طی آن توافق‌نامه‌هایی در زمینه‌های حمل و نقل دریایی، لجستیک و زیرساخت‌ها و همچنین توافقی برای راه‌اندازی خط کشتیرانی دریایی که بنادر مصر و اریتره را از طریق دریای سرخ به هم متصل می‌کند، امضا شدند.

وزیر حمل و نقل مصر در این خصوص گفت: مصر آماده است در راستای حمایت از تلاش‌های توسعه‌ای و تقویت ادغام اقتصادی، تخصص‌های خود را در زمینه‌های راه‌آهن، بنادر، حمل‌ونقل دریایی و خدمات لجستیکی به اریتره‌ای‌ها منتقل کند.

او در ادامه همکاری میان ۲ کشور را «استراتژیک و فراتر از توافق‌نامه‌های موقت صرف» توصیف کرد.

عبدالعاطی نیز بر اهمیت «ایجاد یک شبکه لجستیکی یکپارچه که از دریای مدیترانه به سمت جنوب و از طریق دریای سرخ کشیده شده، تاکید کرد.

مصر سال‌ها است تلاش می‌کند با خطوطی که از جنوب از طریق سودان به اریتره امتداد می‌یابد، یک ارتباط زمینی میان بنادر سوئز و اسکندریه برقرار کند تا در آینده آنها را به کریدورهای زمینی در شرق آفریقا متصل کند که تا اتیوپی برسد.

کارشناسان بر این باور هستند که این پروژه یک پروژه بلندپروازانه برای گسترش روابط اقتصادی، کاهش وابستگی به مسیرهای حمل‌ونقل دریایی سنتی و بهبود توانایی مصر در رقابت با کریدورهای منطقه‌ای است.

مقامات مصری در این زمینه توضیح دادند که این پروژه تنها به اتصال فیزیکی محدود نبوده بلکه هدف از آن ایجاد یک «کمربند اقتصادی» است که بنادر مصر را از طریق شبکه‌ای از خطوط ریلی و زیرساخت‌های لجستیکی مشترک به بازارهای آفریقا متصل کرده و هزینه‌های حمل و نقل را کاهش و سرعت جابه‌جایی کالا را افزایش می‌دهد.

منابعی در اتاق حمل‌ونقل دریایی مصر به وبگاه «العربی الجدید» گفتند تمرکز مصر بر روابط با اریتره بخشی از یک استراتژی گسترده‌تر برای یافتن متحدانی در شرق آفریقا است تا از ایده‌های اتصال زمینی و تسهیل دسترسی به بازارهای منطقه‌ای و آنچه ممکن است در آینده نزدیک در پروژه‌های زیرساختی مشترک گنجانده شود، حمایت کند.

«عمر السمدونی» رئیس بخش حمل‌ونقل و لجستیک اتحادیه اتاق‌های بازرگانی به العربی الجدید گفت: اهمیت توافق مصر و اریتره در تبدیل مصر به یک دروازه تجاری میان آفریقا و اروپا از طریق اتصال زمینی است که قاهره را قادر می‌سازد به جای اینکه کاملاً به کانال سوئز یا مسیرهای دریایی طولانی متکی باشد، جریان‌های تجاری را از کشورهای جنوب صحرای آفریقا به بنادر خود جذب کند و در نتیجه ترافیک ترانزیت را افزایش داده و هزینه‌های حمل و نقل را کاهش دهد.

السمدونی اظهار کرد: با کاهش درآمدهای کانال سوئز به دلیل چالش‌های امنیتی در دریای سرخ، پروژه جدید امکان تنوع‌بخشی به منابع درآمد ملی را از طریق درآمدهای لجستیکی و تجاری پایدار و مشارکت در زنجیره‌های ارزش صنعتی از طریق یک شبکه لجستیکی فراهم می‌کند که مصر را برای سرمایه‌گذاری در حوزه‌های تولید، ذخیره و خدمات لجستیکی جذاب‌تر کرده و امکان ایجاد مناطق صنعتی مشترک را در طول مسیر فراهم می‌کند.

برخی تحلیلگران بر این باور هستند که همگرایی اتیوپی و رژیم صهیونیستی و فقدان یک گذرگاه دریایی مستقیم برای اتیوپی، انگیزه‌ای برای مصر است تا نفوذ خود را در دریای سرخ از طریق اتصال زمینی تقویت کرده و هرگونه تلاش برای دور زدن آن به عنوان یک مرکز لجستیکی را تضعیف کند.

آنها تاکید کردند: همکاری با اریتره، همراه با گسترش همکاری با جیبوتی و سومالی، توانایی مصر را برای تشکیل شبکه‌ای از اتحادهای استراتژیک تجاری و امنیتی در منطقه افزایش می‌دهد، ضمن اینکه دستاوردهای اقتصادی مستقیمی از جمله کاهش هزینه‌های حمل و نقل که از طریق خطوط حمل و نقل زمینی و ریلی گسترش می‌یابد، به دست می‌آورد و در نتیجه هزینه واردات و صادرات کالا بین کشورهای قاره و بنادر مصر را کاهش می‌دهد.

اما نگرانی‌هایی در مورد چالش‌های سیاسی و امنیتی متعدد پیش روی این پروژه وجود دارند که شامل بی‌ثباتی برخی از کشورهای شرکت‌کننده همانند سودان است که سال‌ها با بحران‌های سیاسی و امنیتی متعددی روبه‌رو بوده که از قدرت پروژه‌های بزرگ برای پیشرفت مداوم کاست، همینطور خطراتی برای اجرا و تأمین امنیت دارایی‌ها و همچنین تنش‌های جدید بین اتیوپی و سودان وجود دارد. علاوه بر این، چشم‌انداز همگرایی اقتصادی و نظامی میان اتیوپی و رژیم صهیونیستی می‌تواند هماهنگی لازم برای موفقیت این پروژه در بلند مدت را تضعیف کند. محافل اقتصادی نیز نگران هزینه بالای این پروژه و سودآوری اقتصادی آن هستند.

انتهای پیام