• دوشنبه / ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ / ۱۲:۵۹
  • دسته‌بندی: خراسان رضوی
  • کد مطلب: 1405022816472

یک طراح نور: «نور»، زبان پنهان صحنه است

یک طراح نور: «نور»، زبان پنهان صحنه است

ایسنا/خراسان رضوی یک طراح نور تئاتر با تأکید بر نقش تعیین‌کننده نور در فضاسازی و هدایت احساس مخاطب، گفت: طراحی نور در نمایش، تنها به روشن‌کردن صحنه محدود نمی‌شود، بلکه زبانی پنهان برای روایت جهان نمایش و انتقال مفاهیم دراماتیک به تماشاگر است.

محمود کریمی در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به مهم‌ترین اصل در طراحی نور برای یک نمایش موفق اظهار کرد: مهم‌ترین اصل در طراحی نور، درک درست نمایشنامه است. طراح نور باید جهان اثر را به‌ خوبی بشناسد تا بتواند متناسب با فضای دراماتیک آن، طراحی دقیقی ارائه دهد. همچنین همراهی با گروه کارگردانی و سایر طراحان، نقش مؤثری در ارتقای کیفیت اجرا دارد و این تعامل می‌تواند به انسجام بصری اثر کمک کند.

وی افزود: نور در شکل‌دهی به فضای اثر نقشی تعیین‌کننده دارد و می‌تواند کیفیت نهایی اجرا ارتقا دهد. نور به‌عنوان یکی از عناصر اصلی صحنه، از منظر روان‌شناسی و جامعه‌شناسی بر مخاطب تأثیر می‌گذارد و می‌تواند احساس، معنا و جهت دریافت تماشاگر از نمایشنامه را هدایت کند. در واقع نور تنها ابزار روشنایی صحنه نیست، بلکه عاملی مؤثر در شناخت بهتر مخاطب از اثر نمایشی به شمار می‌رود.

این طراح نور ادامه داد: شناخت دقیق ابزار موجود و تسلط کامل بر امکانات سالن اجرا اهمیت دارد. طراحی نور صد درصد وابسته به خلاقیت طراح است، اما این خلاقیت زمانی به نتیجه می‌رسد که طراح شناخت عمیقی از تجهیزات، امکانات فنی و محدودیت‌های اجرایی داشته باشد. بدون این شناخت، حتی ایده‌های خلاقانه هم به درستی اجرا نمی‌شوند.

کریمی با اشاره به چالش‌ها و محدودیت‌های موجود خاطرنشان کرد: یکی از مهم‌ترین محدودیت‌ها در تئاتر، امکانات فنی سالن‌های اجراست؛ بسیاری از فضاها تجهیزات کامل یا به ‌روز ندارند و طراح نور باید با همان شرایط موجود بهترین نتیجه ممکن را خلق کند. دستیابی به کیفیت مطلوب در چنین وضعیتی نیازمند تجربه، شناخت دقیق ابزار و خلاقیت بالاست تا بتوان محدودیت‌ها را به فرصت تبدیل کرد.

وی با اشاره به اهمیت شناخت مخاطب و بستر فرهنگی بیان کرد: طراحی نور بدون در نظر گرفتن جامعه‌شناسی و روان‌شناسی مخاطب کامل نمی‌شود. رنگ‌ها و نورها در فرهنگ‌های مختلف معانی متفاوتی دارند. برای مثال، رنگ سبز در برخی کشورهای اروپایی نشانه زندگی و آغاز دوباره است، اما در ایران می‌تواند بار معنوی داشته باشد. بنابراین طراح باید بداند اثرش برای چه مخاطبی و در چه بستری اجرا می‌شود.

این طراح نور با اشاره به وضعیت طراحی نور در خراسان گفت: در سال‌های اخیر این حوزه رشد قابل توجهی داشته و هماهنگی میان عناصر اجرایی بیشتر شده است. تئاتر یک هنر جمعی است و اگر یکی از اجزا به ‌درستی عمل نکند، کل اثر آسیب می‌بیند. طراحی نور باید در تعامل کامل با کارگردان، طراح صحنه و دیگر عوامل شکل بگیرد.

کریمی سهم خلاقیت فردی در این حوزه را قابل توجه دانست و اظهار کرد: بخش عمده‌ای از طراحی حاصل نگاه شخصی طراح است، اما این نگاه باید در خدمت ایده کارگردان و جهان اثر باشد. شناخت نمایشنامه و درک فضای دراماتیک، مسیر طراحی را مشخص می‌کند.

وی درباره ورود نسل جوان به این حرفه تصریح کرد: متأسفانه برای طراحی نور رشته دانشگاهی مجزایی وجود ندارد، اما در یک سال گذشته دانشگاه اقبال دوره‌هایی را در این زمینه برگزار کرده است تا نمایشنامه‌نویسان و علاقه‌مندان با قابلیت‌های طراحی نور آشنا شوند. همچنین دوره‌های آموزشی تخصصی نیز تعریف شده و توجه به فضاسازی در آموزش نمایشنامه‌نویسی افزایش یافته است. جوانانی که قصد ورود به این حوزه را دارند، باید علاوه بر علاقه، دانش فنی، شناخت ابزار، درک درست از روایت، فضا و سبک‌های نمایشی را به ‌صورت جدی دنبال کنند.

انتهای پیام