• شنبه / ۲۷ دی ۱۳۹۹ / ۱۰:۵۷
  • دسته‌بندی: آذربایجان شرقی
  • کد خبر: 99102719929
  • خبرنگار : 50005

با شهدای بمباران 27 دی دانشگاه تبریز(6)

با شهدای بمباران 27 دی دانشگاه تبریز(6)

ایسنا/آذربایجان شرقی 27دی‌ماه، سالروز شهادت 22 نفر از دانشجویان دانشگاه تبریز بر اثر بمباران دانشکده فنی دانشگاه تبریز توسط رژیم بعثی است. دانشجویانی که از تخصص‌های فنی و علمی خود برای رفع نیاز جبهه‌های جنگ استفاده کرده و در راه دفاع از میهن اسلامی، تا پای جان ایستادند.

"هاشم اخترشمار، شهید عباس ارشدی پور، شهید بیاض‌علی اسدی فرد، شهید یعقوب اسماعیل زاده جیقه، شهید سعید امیرخانی، شهید مهدی امیرکاظمی، شهید سیدمحسن امین جواهری، شهید مرتضی جابری، شهید عادل جعفری نویمی پور، شهید ایرج (سجاد) خلوتی، شهید حسین رضاپور، شهید علیرضا رضوانجو، شهید مرتضی زمانپور نیاوران، شهید حسین شیرین سرند، شهید شیرزاد شریفی، شهید صدیار صفری، شهید علی فصیح کجابادی، شهید رحمان قفل‌گری، شهید علیرضا کریمی وفایی پور، شهید محسن محمدی غریبانی، شهید فؤالدین محمودی نیا دهشتران و شهید حمیدرضا ملکوتی خواه" از جمله دانشگاهیانی هستند که در 27 دی سال 65 به درجه رفیع شهادت نائل آمدند. مدیریت کارگاه فنی دانشگاه تبریز در آن دوران بر عهده جهاددانشگاهی بود.

به گزارش ایسنا، در ادامه، چکیده‌ای از زندگینامه چهار نفر از دانشجویان شهید در دانشکده فنی دانشگاه تبریز را می‌خوانیم؛

شهید حسین شیرین سرند

شهید حسین شیرین سرند به سال ۱۳۴۴ در شهرستان اهر به دنیا آمد و تحصیلات مقدماتی را در شهرستان تبریز با موفقیت گذراند. در آزمون سراسری سال ۱۳۶۴ دانشگاه‌ها از رشته عمران-آب دانشگاه تبریز پذیرفته شد.

خانواده وی قبل از اینکه فرزندشان تحصیلات خود را شروع کند، به تبریز نقل مکان کرده بودند. وی دوران تحصیل خود را کلا در تبریز گذراند. فعالیت‌های سیاسی او از مقطع راهنمایی شروع شد. در زمان انقلاب، دانش‌آموز کلاس دوم راهنمایی بود و به همراه دیگر دانش‌آموزان در راهپیمایی ها و تظاهرات مردمی شرکت می‌کرد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در همه صحنه‌ها حضوری فعال داشت. انجمن اسلامی دبیرستان و پایگاه مقاومت محله از جمله مکان هایی بود که شهید شیرین سرند بیشتر در آنها حضور می‌یافت.

او در خانواده‌ای روحانی بزرگ شده بود و با قرآن و اهل بیت بیشتری داشت. از نبوغ و استعداد ویژه‌ای برخوردار بود و در تمام مقاطع تحصیلی، رتبه‌های اول و دوم مدرسه را به خود اختصاص می‌داد. روحی لطیف داشته و تاثیر حوادث و رخدادها بی درنگ در رفتار و گفتارش به چشم می‌خورد.

شهید شیرین سرند در سال ۱۳۵۹ از نعمت پدر محروم شده و مجبور شد برای ادامه تحصیل و کمک به خانواده کارگری کند، با توجه به اینکه مادرش بیمار بود و وظیفه مراقبت از مادر را به عهده داشت، نتوانست در میادین نبرد حضور یابد. ولی در پشت جبهه با دل و جان کوشید تا از ارزش‌های انقلاب اسلامی دفاع کند. زمانی که خط تولید مهمات در کارگاه دانشکده فنی راه اندازی شد به جمع دانشجویان پیوست که بعد از ظهر تا نیمه‌های شب برای تجهیز لشکر اسلام سلاح تولید می‌کردند.

شهید شیرین سرند در تاریخ ۲۷ دی ۶۵ در جریان بمباران کارگاه دانشکده فنی توسط هواپیماهای رژیم بعثی به مقام رفیع شهادت نائل آمد.

شهید مرتضی زمانپور نیاوران

شهید مرتضی زمانپور نیاوران به سال ۱۳۴۶ در تهران متولد شد. تحصیلات مقدماتی را در زادگاه خود با موفقیت به پایان رساند و در آزمون سراسری سال ۱۳۶۴ دانشگاه‌ها از رشته مکانیک ساخت-تولید دانشگاه تبریز پذیرفته شد.

وی که به علت کم بودن سن خود نتوانسته بود در ایجاد انقلاب اسلامی فعالانه شرکت کند، در حفظ و دفاع از آرمان‌هایش تلاش بسیاری کرد و بعد از آموزش قایقرانی در سد کرج، بارها به جبهه اعزام شد.

در دانشگاه از دانشجویان فعال ممتاز بود. وقتی که به خاطر درس نتوانست در جبهه‌های نبرد حضور یابد، سعی کرد در پشت جبهه در خدمت دفاع مقدس باشد. از نیمسال اول ۶۵-۶۶ به جمع دانشجویانی پیوست که با همکاری سپاه پاسداران در کارگاه دانشکده فنی برای رزمندگان مهمات تولید می‌کردند. او نیز به همراه دیگر دانشجویان بر اثر بمباران کارگاه دانشکده فنی در شب ۲۷ دی ماه سال ۶۵ به مقام شهادت نائل آمد.

شهید زمانپور در تمامی کارها خدا را در نظر می‌گرفت و لحظه‌ای از وقت خود را بیهوده صرف نمی‌کرد. برای تهذیب نفس و خودسازی برنامه‌ریزی کرده و به قول معروف عهد نامه نوشته بود.

شهید عادل جعفر نویمی پور

شهید عادل جعفری نویمی پور در سال ۱۳۴۱ در شهرستان تبریز به دنیا آمد و تحصیلات مقدماتی را در زادگاه خود با موفقیت به پایان رساند. در آزمون سراسری سال ۱۳۶۴ دانشگاه از رشته مهندسی عمران دانشگاه تبریز پذیرفته شد. هنوز دوره دبیرستان را تمام نکرده بود که پدر بزرگوارش چشم از جهان فرو بست. شروع انقلاب اسلامی با دوران نوجوانی او همزمان شده بود و همانند سایر دانش‌آموزان در راهپیمایی‌ها و تظاهرات مردمی فعالانه شرکت می‌کرد.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی در اکثر صحنه‌ها حضور فعال داشت. در تعطیلات تابستان با جهت سازندگی همکاری کرده و در مسجد محل و انجمن اسلامی دبیرستان فعالیت می‌کرد و از طریق سپاه در مساجد اسلحه آموزش می داد. بعد از اخذ دیپلم به خدمت مقدس سربازی رفته در طول مدت خدمت در چندین عملیات از جمله بیت المقدس و رمضان شرکت کرد که در عملیات رمضان از ناحیه کمر و پا به شدت آسیب دید.

پس از اتمام سربازی، تحصیلات عالی را در دانشگاه شروع کرد که همزمان در نهضت سوادآموزی هم با جهل و بی‌سوادی مبارزه می‌کرد. تعلم در دانشگاه و تعلیم در نهضت سوادآموزی او را خانه نشین کرد. دوباره در سال ۱۳۶۵ از طریق دانشگاه به مناطق عملیاتی اعزام شد که پس از سه ماه حضور در جبهه‌ها به دانشگاه برای ادامه تحصیلات خود ادامه دهد.

از توافق سپاه و دانشگاه تبریز در مورد ساخت تجهیزات نظامی در دانشگاه کده فنی مطلع شد و به جمع دانشجویانی پیوست که در نهایت بعد از مجاهدت، در شب ۲۷ دی ماه سال ۶۵ در بمباران کارگاه دانشکده فنی دانشگاه تبریز توسط رژیم بعثی به مقام شهید رفیع شهادت نائل آمد.

شهید علیرضا رضوان‎جو

شهید علیرضا رضوان‎جو به سال ۱۳۴۴ در شهرستان تبریز به دنیا آمد و تحصیلات مقدماتی را در زادگاه خود با موفقیت به پایان رساند. در سال ۱۳۶۲ موفق به دریافت دیپلم در رشته ریاضی فیزیک شده و در آزمون سراسری همان سال از رشته الکترونیک برق دانشگاه بابل پذیرفته شد و چون رشته مورد علاقه اش نبود، انصراف داد.

سال بعد از رشته فیزیک دانشگاه آزاد اسلامی تبریز به پذیرفته شد. همراه با تحصیل در دانشگاه آزاد اسلامی خود را برای شرکت مجدد در آزمون سراسری سال ۶۴ آماده کرد که این بار در رشته دلخواه خود ساخت- تولید دانشگاه تبریز پذیرفته شد و با انصراف از دانشگاه آزاد اسلامی در دانشگاه تبریز به تحصیلاتش در دانشگاه تبریز ادامه داد.

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در اغلب صنایع حضوری فعال داشت. همزمان با تحصیل از طرف نهضت سوادآموزی به عنوان آموزشیار به تعلیم و تدریس پرداخت و مدتی با جهاد عشایری همکاری کرد و در خدمت عشایر این قشر محروم و غیرتمند بود.

شهید رضوان‌جو از کودکی با قرآن و اهل بیت بود. همراه پدر بزرگوار خود در هیئت های عزاداری و مجالس تلاوت قرآن شرکت می کرد. علاوه بر آن در کلاس‌های آموزش قرآن که در تعطیلات تابستان در مسجد امامزاده تشکیل می‌شد، شرکت می‌کرد. او به مطالعه و آموزش علاقه زیادی داشت و اوقات فراغتش را در مسجد کتابخانه می گذراند. اهل تهجد و شب زنده‌داری بود و به نماز اول وقت خیلی اهمیت می داد.

با راه اندازی خط تولید مهمات جنگی در کارگاه دانشکده فنی دانشگاه تبریز توسط سپاه پاسداران به همراه دیگر دانشجویان از ساعت ۱۴ بعد از ظهر تا نیمه‌های شب برای تجهیز و لشکر اسلام همان تولید می‌کرد که در بمباران شب ۲۷ دی سال ۶۵ به فیض شهادت نائل آمد.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.