• شنبه / ۸ آبان ۱۳۹۵ / ۱۰:۴۴
  • دسته‌بندی: گردشگری و میراث
  • کد خبر: 95080805045

نامه‌ی صدها فعال میراث‌فرهنگی به رییس‌جمهور

نگرانی از تنزل آثار تاریخی به بنگاه‌های اقتصادی و ابزار درآمدزایی

نگرانی از تنزل آثار تاریخی به بنگاه‌های اقتصادی و ابزار درآمدزایی

۱۱۸۴ تن از کارشناسان و فعالان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری در نامه‌ای سرگشاده به دکتر روحانی، دغدغه‌هایشان درباره انتخاب رییس جدید سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور را با رییس‌جمهور در میان گذاشتند.

به گزارش ایسنا، در این نامه که به امضای تعداد زیادی از استادان دانشگاه، کارشناسان و پژوهشگران، اعضا و مسؤولان تشکل‌های مردم‌نهاد، روزنامه‌نگاران، و مدیران و کارکنان فعلی و سابق سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری رسیده، امضاکنندگان آن‌چه را که "تنزل آثار تاریخی به بنگاه‌های اقتصادی و ابزار درآمدزایی" خوانده شده، مورد انتقاد قرار داده و اظهار کرده‌اند که "غلبه تفکرات مبتنی بر بهره‌کشی بر نگاه مسؤولانه و ارزش‌افزا، آسیب‌هایی را برای میراث فرهنگی به مثابه بزرگ‌ترین سرمایه گردشگری ایران بوجود آورده است."

نویسندگان‌نامه با اشاره به ادغام ناموفق سه حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، کارنامه سازمان مزبور در هر سه حوزه را نامطلوب ارزیابی کرده و خطاب به رییس جمهور نوشته‌اند: طی ۱۲ سال گذشته، نشستن ۹ نفر بر مسند ریاست سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور و این‌که در دولت فعلی نیز چشم به راه سومین رییس خود است، این پرسش را بوجود آورده که آیا سازمان یادشده از موقعیت درجه دوم در بدنه دولت برخوردار است و به چشم سکوی پرتاب یا آزمایشگاه مدیران نگریسته می‌شود؟
 

در متن کامل نامه‌ی‌ کارشناسان و فعالان حوزه میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری خطاب به رییس‌جمهور آمده است:

آقای دکتر حسن روحانی،

سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور در دولت قبل، متحمل آسیب‌های سهمگین شد و تا مرز فروپاشی کامل پیش رفت و بسیاری از چالش‌های درونی و بیرونی را برای بعد از خود برجای نهاد.

با این حال، در دولت یازدهم، به‌رغم همه کوشش‌هایی که برای اصلاح امور صورت گرفت، این سازمان تا کنون موفق به بازیابی انسجام درونی و کسب جایگاه واقعی خود در بدنه مدیریت کشور و حتا نظام پویا و رابطه‌مند در درون خود نشده است.

تأییدکنندگانِ این نامه بر این باورند که سازمان «میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری» هم‌چنان از مشکلات و کاستی‌های بزرگ رنج می‌برد که مهم‌ترین‌شان را می‌توان بدین شرح برشمرد:

۱ـ دوازده سال پس از ادغام سه حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و قرارگیری‌شان در یک سازمان واحد، هر سه حوزه به صورت واحدهای منفک از هم باقی مانده‌اند و بر مبنای هم‌پوشانی و یا تعامل ادغام نشده‌اند. از این‌رو، هیچ ارتباط منطقی و تعریف شده‌ای میان‌شان وجود ندارد و به جای تعامل به سمت تعارض و تقابل سوق پیدا کرده‌اند. در نتیجه، جایگاه و اهمیت آن‌ها، صرفا بر مبنای علایق و سلایق رؤسای سازمان تعریف می‌شود.


۲ـ با وجود این که سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، مسؤولیت‌ها و وظایف حاکمیتی متعددی در قبال هویت ملی و نیز «شناسایی»، «حفظ و احیا» و «معرفی» میراث فرهنگی ایران دارد، این مهم به شدت مورد غفلت قرار گرفته است و آثار تاریخی دیرینه و گرانقدر این سرزمین، به سطح بنگاه‌های اقتصادی و ابزار درآمدزایی بدون نسبت‌شان با ارزش‌های آثار تنزل یافته‌اند. اگرچه توسعه صنعت گردشگری، می‌تواند گامی بزرگ برای معرفی میراث فرهنگی ایران در سطح ملی و جهانی باشد و منابع مالی در خور توجهی را برای حفظ آن فراهم آورد، اما غلبه تفکرات مبتنی بر بهره‌کشی بر نگاه مسؤولانه و ارزش‌افزا، آسیب‌هایی را برای میراث فرهنگی به مثابه بزرگ‌ترین سرمایه گردشگری ایران بوجود آورده است.

۳ـ بخش گردشگری سازمان، با وجود جایگاه به ظاهر برتری که از سوی رؤسای سازمان به آن اعطا شده، از توسعه کافی برخوردار نبوده است. خوشبختانه، عملکرد تحسین‌برانگیز دولت محترم در به سرانجام رساندن برجام و تنش‌زدایی با کشورهای مختلف، موجب رونق صنعت گردشگری و افزایش چشمگیر شمار گردشگران خارجی شده است، اما بخش گردشگری سازمان نتوانسته به قدر مورد انتظار با این تحول بزرگ همراهی کند و شرایط و زیرساخت‌های لازم برای بهره‌گیری از این فرصت ذی‌قیمت را فراهم آورد که به عقیده ما، ناشی از عدم استفاده از ظرفیت‌های علمی و کارشناسی، فقدان نظام برنامه‌ریزی و دوری از شایسته‌سالاری در انتخاب مدیران مربوطه است. متأسفانه، برنامه‌های گردشگری به حرکت‌های نمایشی، معطوف به منافع بنگاه‌های خاص این حوزه تبدیل شده و از حرکت به سوی منافع ملی فراگیر بازمانده است.

۴ـ بی‌شک صنایع‌دستی، مهجورترین بخش سازمان است که در یک دهه گذشته به مثابه حاشیه یا زائده سازمانی از کمترین توجه برخوردار بوده و سیاست‌گذاری برای آن از سطح شعارهای کلی و سخنرانی‌های عمومی فراتر نرفته است. اگرچه صنایع دستی می‌توانند بخش قابل توجهی از درآمدهای غیرنفتی کشور را به خود اختصاص دهند و سهمی بزرگ در اشتغال‌زایی داشته باشند، اما سازمان میراث فرهنگی نتوانسته‌ است از این ظرفیت عظیم به قدر کافی بهره جوید.

۵ـ سازمان کنونی با حفظ تشکیلات قدیمی سازمان‌هایی که از ادغام آن‌ها بوجود آمده است، ساختاری به‌روز نشده و نامتناسب با مسؤولیت‌ها و تکالیف خود دارد، اما نوسازی و به‌روزآوری آن تا به اکنون بر عهده تعویق افتاده است. این ساختار قادر به تحقق آرمان های دولت و نیازهای امروز جامعه نیست و شاید بتوان گفت که حتا فاقد قدرت پیشینی و فعالیت در سطح پیش از ادغام قرار دارد. از سوی دیگر، با چالش های درون واحدهای تابعه خود روبرو است که از توان نظارتی و هم‌افزایی آن می‌کاهد.

رییس محترم جمهور!
در ۱۲ سال گذشته، نشستن ۸ نفر بر مسند ریاست سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور و این‌که در دولت فعلی نیز چشم به راه سومین رییس خود است، این پرسش را بوجود آورده که آیا سازمان یادشده از موقعیت درجه دوم در بدنه دولت برخوردار است و به چشم سکوی پرتاب یا آزمایشگاه مدیران نگریسته می‌شود؟ چنان‌که خود بهتر می‌دانید مدیریت در حوزه‌های فرهنگی و زیربنایی آن هم در سازمانی که علاوه بر فعالیت علمی و حفاظت از سرمایه‌های فرهنگی، وظیفه خدمت‌رسانی و حرکت در مجرای توسعه را بر دوش می‌کشد، نیازمند ثبات مدیریتی، پشتوانه ملی و آرامش درونی است، این در حالی است که امروزه این سازمان از ثبات لازم برخوردار نیست و آرامش و امید درونی آن به یأس و بی‌انگیزگی تبدیل شده؛ به گونه‌ای که حتا حلقه دوستداران و حامیان اجتماعی نیز از آن فاصله گرفته‌اند.

اکنون که دولت محترم تصمیم به ترمیم بخش‌هایی از کابینه گرفته است، امید می‌رود که با تدبیر حضرتعالی، رشته بی‌ثباتی و آشفتگی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قطع شود و از میان مدیران دلسوز، مجرب و آزموده کشور، فردی سکان هدایت این سازمان را بدست گیرد که از توان سازماندهی بالا برخوردار باشد و تشکیلات سازمان را بر اساس نیازها و اولویت‌های کشور و با تکیه بر مدیریت علمی به سامان آورد؛ پروژه معوّق ادغام بخش‌های مختلف سازمان را به فرجام برساند؛ با دوری از حواشی سیاسی و صلاحدیدهای جناحی و گروهی، از همه ظرفیت‌های مدیریتی و کارشناسی سه حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری برای اداره سازمان بهره جوید؛ و فراتر از همه از بینش و وجهه فرهنگی و توان تخصصیِ درخور اعتنا برخوردار باشد و پاسداری از میراث فرهنگی کشور را بالاتر از هر مصلحت یا منفعتی قرار دهد.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۵-۰۸-۰۸ ۱۱:۱۳

با سلام . بدترین بخش سازمان ، حوزه برنامه ریزی و سرمایه گذاری بوده که میتوان صفت ضد سرمایه گذاری را بدان لقب داد .

avatar
۱۳۹۵-۰۸-۰۸ ۱۵:۱۹

اگر جناب رئیس جمهور تصمیم بگیرند که این سازمان سیاست زده نشود و حیات خلوت دولت نباشد با انتخاب یک شخصیت فرهنگی محبوب و آگاه به زمان ، عمده مسائل آن قابل حل است .

avatar
۱۳۹۵-۰۸-۰۸ ۱۹:۳۲

مطمئن باشید هیچ اتفاق تازه ای نخواهد افتاد و این سازمان که درگیر مسایل و معادلات سیاسیست از این بحران خارج نخواهد شد